ต้องบอกก่อนว่าเราไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ค่ะ แต่อยู่กับป้ากับยายและพี่สาว พ่อแม่ไม่ได้แยกทางกันนะคะ แต่ว่าพ่อแม่เราอยู่กทม.กับพี่และน้อง ที่ต้องย้ายมาอยู่กับป้าและยายที่ตจว.เพราะว่าสภาพเศรษฐกิจค่ะ
แล้วทำไมถึงเป็นบ้านป้า? เพราะว่าป้าของหนูเป็นข้าราชการ พ่อแม่คิดว่าถ้ามาอยู่ จะได้ผ่อนผันค่าใช้จ่ายค่ะ
ตอนหนูมาอยู่ใหม่ๆหนูก็ไม่ได้อะไรนัก กินๆนอนๆ เรียน และเชื่อฟังเค้าทุกอย่าง แต่ก็มีหลายครั้ง ที่เอื้อมระอากับการกระทำเค้าจนแอบไปร้องไห้บ่อยๆ
มันเหมือนว่าเก็บความรู้สึก เก็บทุกอย่างไว้ในใจมากไปละมั้งคะ จนเผลอเก็บกดโดยไม่รู้ตัว
พอเข้าปีที่2ที่หนูอยู่ ด้วยความที่เริ่มเก็บกด บวกกับฮอโมนเริ่มมาเพราะเข้าวัยรุ่น เลยมีหลายครั้งที่เผลออารมณ์ร้อนไปบ้าง และก็ได้ทะเลาะกับป้าบ่อยๆ
และพอมาปีนี้ หนูก็ทะเลาะกับเค้าในเรื่องไร้สาระอีกแล้ว หนูไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ อย่างเช่น
เค้าจะใช้คอมทำงาน หนูก็เอามาตั้งให้ แล้วเค้ายังจะให้เสียบปรั๊กและกดเปิดคอมให้ แรกๆหนูก็ไม่อะไรนะคะ แต่พอช่วงหลังๆ หนูเลยลองถามเค้าว่า ทำไมไม่เปิดเองละ? เค้าก็บอกว่า ไม่เอากลัวโดนไฟช๊อต
(ต้องบอกก่อนว่าเค้าเคยกดเปิดแล้วโดนไฟช๊อตครั้งนึง บับช๊อตเบาๆนะคะ)
หนูเลยบอกเค้าไปว่า ก็คือห่วงตัวเอง ไม่ห่วงชีวิตหลานงั้นหรอ? เค้าก็บอกว่าไม่ใช่ๆ ก็หลานยังเด็ก ไม่น่าโดนไฟช๊อตหรอก หนูเลยตอบไปว่า หนูก็โดนบ่อยจะตายไป กะอีแค่เปิดคอม เปิดเองไม่ได้หรอ? เค้าก็บอกว่า ก็แค่เปิดคอมเปิดให้หน่อยไม่ได้หรอ คือหนูเปิดให้ได้ แต่เรื่องแค่นี้ทำไมคุณไม่ทำเองบ้างละ? หนูก็ขก.ต่อปากต่อคำกับเค้าต่อ หนูเลยนีบเปิดคอมเสียบปลั๊กให้เค้าแล้วรีบออกมา
คุณคิดว่าจบเรื่องคอมแล้วใช่มั้ย ยังค่ะ ยังไม่จบ
หลังจากวันนั้นกี่วันไม่รู้ หนูก็เอาคอมมาตั้งแล้วเปิดให้
เค้าก็เอาคอมย้ายไปทำงานตรงอื่น หนูก็ไม่ได้อะไร แต่เค้าเสียบปลั๊กคอมค้างไว้ ไม่เอาไปด้วย หนูเลยเอาปลั๊กไปมห้เค้าแล้วบอกว่าทำไมเสียบค้างไว้ แล้วรู้มั้ยว่าใช้อย่างนี้เด๊วก็พังเร็วหรอก ป้าไม่ควรใช้คอมโดยไม่เสียบปลั๊กนะ ไม่งั้นเดี๊ยวคอมแบตเสื่อม
(เผื่อใครไม่รู้ คอมถ้าเล่นจนแบตใกล้หทดแบตจะเสื่อมง่ายน่ะค่ะ)
แล้วเหมือนตอนนั้นตกใจอยู่เลยเผลอใส่อารมณ์ไปนิดหน่อย แล้วเค้าก็บอกหนูกลับมาว่า
"เป็นเด็กมีสิทธิพูดแบบนี้ด้วยหรอ"
นั้นแหละค่ะ ทำให้ตัวหนูที่ไม่ค่อยถูกกับป้าอยู่แล้ว ในตอนนั้นเกือบระเบิดเลยค่ะ แต่โชคดีว่าตอนนั้นคุมอารมณ์ตัวเองได้แล้วทำทุกอย่างเค้าเสร็จแล้วรีบออกมา
คือมันมีเรื่องเยอะมากเลยค่ะที่ทำให้หนูไม่ค่อยถูกกับป้า คือหนูพยายามแล้วนะคะ พยายามหลายครั้งมากที่จะไม่เกียดเค้า เพราะยังไงเค้าก็คือผู้มีพระคุณของหนู ที่ทั้งชีวิตคงใช้ไม่หมด
แต่เหตุผลที่หนูนะมาเล่าลงในpantipเพราะว่าหนูเริ่มจะทนเค้าไม่ไหวแล้วค่ะ
วันนี้ตอนเช้า หนูก็แค่ถามว่าของๆหนูหายไปไหน
คือเมื่อคืนหนูวางของไว้บนเตียงเค้า กะว่าไปอาบน้ำเสร็จ จะมาเอา แต่พอมาอีกทีมันก็หายไปแล้ว หนูก็คิดว่าสงสัยเอาไปแล้วมั้ง เลยขึ้นไปดูบนห้อง ก็ไม่มีเลยกะว่าค่อยถามพน.ตอนเช้า สรุปคือ เค้าเอาไปไว้ไหนก็ไม่รู้ หนูก็ต้องไปหาเอง ของๆหนูนี่อยู่คนละที่เลย แถบตังก็หาย ยายก็เลยจะให้ แต่หนูไม่เอาค่ะเพราะมันไม่ใช่ตังหนู หนูก็ถามป้าว่า ป้าเอาไปไว้ไหนรึป่าว ก็เถียงกันอยู่ซักพัก เค้าก็เลยบอกว่า เออๆ เค้าเอาไปเอง อยู่ในกระเป๋า เอาไปเลยๆ
คือหนูไม่ได้โง่นะคะที่จะไม่รู้ว่าป้าโกหก ทุกคนที่อ่านคงคิดว่าหนูงี่เง่าและปสด. ใช่มั้ยคะ คือจริงๆหนูไม่ได้อยากได้เงินคืนขนาดนั้น หนูแค่ไม่เข้าใจว่า เห้ย คุณ ถ้าย้ายของเรา เราไม่ว่า แต่ช่วยวางให้มันอยู่รวมๆกันไม่ได้หรอ แล้วถ้าคุณวางเงินพันนึงไว้แล้วหาย คุณไม่โทษฉันเลยหรอ อะไรประมานนี้ หนูก็เถียงกับเค้าซักพัก หนูเลยไม่ไหวแล้วจะออกจากห้อง เค้าก็ถามว่าไปอีกบ้านได้มั้ย(จะให้ไปรดน้ำให้) เดี๊ยวนะ นี่ฉันโกรธคุณอยู่นะ คือเค้าเป็นคนแบบนี้จริงๆค่ะ พี่หนูก็เคยเล่าว่าเคยทะเลาะกับป้าหนักมากเลยขับรถออกจากบ้านมาสงบอารมณ์ แล้วเค้าก็โทรหาพี่ ไม่ได้โทรมาเพราะอะไร แต่โทรมาเพราะว่าจะฝากซื้อของจ้า คทอทำทุกอย่างปกติมาก จนบางทีหนูก็อยากดูข้างในเค้า ว่าเค้ามีความรู้ากรึป่าวนะ
รู้ตัวอีกทีก็เผลอพิมพ์มาซะยาวเลย ขอโทษด้วยนะคะ ที่ต้องทำมห้อ่านเยอะเลย55
แต่ว่าจากเรื่องราวของหนู หนูควรทำยังไงดีคะ คือช่วงหลังๆมานี้ หนูพยายามยุ่งกับเค้าให้น้อยที่สุด และพยายามโฟกัสแค่เรื่องเรียนแล้วค่ะ
(แต่จากเหตุการณ์เมื่อเช้า หนูเลยไม่ค่อยมีสมาธิอ่านหนังสือเลย 5 5)
อยากได้คำปรึกษาเกี่ยวกับครอบครัวค่ะ
แล้วทำไมถึงเป็นบ้านป้า? เพราะว่าป้าของหนูเป็นข้าราชการ พ่อแม่คิดว่าถ้ามาอยู่ จะได้ผ่อนผันค่าใช้จ่ายค่ะ
ตอนหนูมาอยู่ใหม่ๆหนูก็ไม่ได้อะไรนัก กินๆนอนๆ เรียน และเชื่อฟังเค้าทุกอย่าง แต่ก็มีหลายครั้ง ที่เอื้อมระอากับการกระทำเค้าจนแอบไปร้องไห้บ่อยๆ
มันเหมือนว่าเก็บความรู้สึก เก็บทุกอย่างไว้ในใจมากไปละมั้งคะ จนเผลอเก็บกดโดยไม่รู้ตัว
พอเข้าปีที่2ที่หนูอยู่ ด้วยความที่เริ่มเก็บกด บวกกับฮอโมนเริ่มมาเพราะเข้าวัยรุ่น เลยมีหลายครั้งที่เผลออารมณ์ร้อนไปบ้าง และก็ได้ทะเลาะกับป้าบ่อยๆ
และพอมาปีนี้ หนูก็ทะเลาะกับเค้าในเรื่องไร้สาระอีกแล้ว หนูไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ อย่างเช่น
เค้าจะใช้คอมทำงาน หนูก็เอามาตั้งให้ แล้วเค้ายังจะให้เสียบปรั๊กและกดเปิดคอมให้ แรกๆหนูก็ไม่อะไรนะคะ แต่พอช่วงหลังๆ หนูเลยลองถามเค้าว่า ทำไมไม่เปิดเองละ? เค้าก็บอกว่า ไม่เอากลัวโดนไฟช๊อต
(ต้องบอกก่อนว่าเค้าเคยกดเปิดแล้วโดนไฟช๊อตครั้งนึง บับช๊อตเบาๆนะคะ)
หนูเลยบอกเค้าไปว่า ก็คือห่วงตัวเอง ไม่ห่วงชีวิตหลานงั้นหรอ? เค้าก็บอกว่าไม่ใช่ๆ ก็หลานยังเด็ก ไม่น่าโดนไฟช๊อตหรอก หนูเลยตอบไปว่า หนูก็โดนบ่อยจะตายไป กะอีแค่เปิดคอม เปิดเองไม่ได้หรอ? เค้าก็บอกว่า ก็แค่เปิดคอมเปิดให้หน่อยไม่ได้หรอ คือหนูเปิดให้ได้ แต่เรื่องแค่นี้ทำไมคุณไม่ทำเองบ้างละ? หนูก็ขก.ต่อปากต่อคำกับเค้าต่อ หนูเลยนีบเปิดคอมเสียบปลั๊กให้เค้าแล้วรีบออกมา
คุณคิดว่าจบเรื่องคอมแล้วใช่มั้ย ยังค่ะ ยังไม่จบ
หลังจากวันนั้นกี่วันไม่รู้ หนูก็เอาคอมมาตั้งแล้วเปิดให้
เค้าก็เอาคอมย้ายไปทำงานตรงอื่น หนูก็ไม่ได้อะไร แต่เค้าเสียบปลั๊กคอมค้างไว้ ไม่เอาไปด้วย หนูเลยเอาปลั๊กไปมห้เค้าแล้วบอกว่าทำไมเสียบค้างไว้ แล้วรู้มั้ยว่าใช้อย่างนี้เด๊วก็พังเร็วหรอก ป้าไม่ควรใช้คอมโดยไม่เสียบปลั๊กนะ ไม่งั้นเดี๊ยวคอมแบตเสื่อม
(เผื่อใครไม่รู้ คอมถ้าเล่นจนแบตใกล้หทดแบตจะเสื่อมง่ายน่ะค่ะ)
แล้วเหมือนตอนนั้นตกใจอยู่เลยเผลอใส่อารมณ์ไปนิดหน่อย แล้วเค้าก็บอกหนูกลับมาว่า
"เป็นเด็กมีสิทธิพูดแบบนี้ด้วยหรอ"
นั้นแหละค่ะ ทำให้ตัวหนูที่ไม่ค่อยถูกกับป้าอยู่แล้ว ในตอนนั้นเกือบระเบิดเลยค่ะ แต่โชคดีว่าตอนนั้นคุมอารมณ์ตัวเองได้แล้วทำทุกอย่างเค้าเสร็จแล้วรีบออกมา
คือมันมีเรื่องเยอะมากเลยค่ะที่ทำให้หนูไม่ค่อยถูกกับป้า คือหนูพยายามแล้วนะคะ พยายามหลายครั้งมากที่จะไม่เกียดเค้า เพราะยังไงเค้าก็คือผู้มีพระคุณของหนู ที่ทั้งชีวิตคงใช้ไม่หมด
แต่เหตุผลที่หนูนะมาเล่าลงในpantipเพราะว่าหนูเริ่มจะทนเค้าไม่ไหวแล้วค่ะ
วันนี้ตอนเช้า หนูก็แค่ถามว่าของๆหนูหายไปไหน
คือเมื่อคืนหนูวางของไว้บนเตียงเค้า กะว่าไปอาบน้ำเสร็จ จะมาเอา แต่พอมาอีกทีมันก็หายไปแล้ว หนูก็คิดว่าสงสัยเอาไปแล้วมั้ง เลยขึ้นไปดูบนห้อง ก็ไม่มีเลยกะว่าค่อยถามพน.ตอนเช้า สรุปคือ เค้าเอาไปไว้ไหนก็ไม่รู้ หนูก็ต้องไปหาเอง ของๆหนูนี่อยู่คนละที่เลย แถบตังก็หาย ยายก็เลยจะให้ แต่หนูไม่เอาค่ะเพราะมันไม่ใช่ตังหนู หนูก็ถามป้าว่า ป้าเอาไปไว้ไหนรึป่าว ก็เถียงกันอยู่ซักพัก เค้าก็เลยบอกว่า เออๆ เค้าเอาไปเอง อยู่ในกระเป๋า เอาไปเลยๆ
คือหนูไม่ได้โง่นะคะที่จะไม่รู้ว่าป้าโกหก ทุกคนที่อ่านคงคิดว่าหนูงี่เง่าและปสด. ใช่มั้ยคะ คือจริงๆหนูไม่ได้อยากได้เงินคืนขนาดนั้น หนูแค่ไม่เข้าใจว่า เห้ย คุณ ถ้าย้ายของเรา เราไม่ว่า แต่ช่วยวางให้มันอยู่รวมๆกันไม่ได้หรอ แล้วถ้าคุณวางเงินพันนึงไว้แล้วหาย คุณไม่โทษฉันเลยหรอ อะไรประมานนี้ หนูก็เถียงกับเค้าซักพัก หนูเลยไม่ไหวแล้วจะออกจากห้อง เค้าก็ถามว่าไปอีกบ้านได้มั้ย(จะให้ไปรดน้ำให้) เดี๊ยวนะ นี่ฉันโกรธคุณอยู่นะ คือเค้าเป็นคนแบบนี้จริงๆค่ะ พี่หนูก็เคยเล่าว่าเคยทะเลาะกับป้าหนักมากเลยขับรถออกจากบ้านมาสงบอารมณ์ แล้วเค้าก็โทรหาพี่ ไม่ได้โทรมาเพราะอะไร แต่โทรมาเพราะว่าจะฝากซื้อของจ้า คทอทำทุกอย่างปกติมาก จนบางทีหนูก็อยากดูข้างในเค้า ว่าเค้ามีความรู้ากรึป่าวนะ
รู้ตัวอีกทีก็เผลอพิมพ์มาซะยาวเลย ขอโทษด้วยนะคะ ที่ต้องทำมห้อ่านเยอะเลย55
แต่ว่าจากเรื่องราวของหนู หนูควรทำยังไงดีคะ คือช่วงหลังๆมานี้ หนูพยายามยุ่งกับเค้าให้น้อยที่สุด และพยายามโฟกัสแค่เรื่องเรียนแล้วค่ะ
(แต่จากเหตุการณ์เมื่อเช้า หนูเลยไม่ค่อยมีสมาธิอ่านหนังสือเลย 5 5)