คือเราแอบชอบเพื่อนในห้องคนนึงค่ะ เราเพิ่งรู้จักเมื่อตอนต้นเดือนนี้ค่ะ แต่เราสนิทกันเร็วมาก ด้วยความที่ขอบอะไรเหมือนกัน แต่ถ้าถามว่าเริ่มชอบตั้งแต่ตอนไหน เราก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ รู้ตัวอีกทีคือชอบไปแล้ว เขาเคยผิดหวังจากความรัก 2 ครั้งค่ะ ครั้งแรกเขาชอบเพื่อนในห้องตัวเอง แต่คนนั้นเขาตอบกลับแบบคนไม่มีหัวใจเลยค่ะ ส่วนครั้งที่สองเขาชอบเพื่อนอีกห้องนึง ซึ่งเป็นคนน่ารักมาก เป็นมิตรมาก แต่ตอนนี้เขาไปเรียนที่อื่นซึ่งไกลมาก เขาก็บอกว่าถ้าชอบคนรุ่นเดียวกันแล้วผิดหวังขนาดนี้ ต่อไปนี้เขาจะชอบรุ่นพี่และรุ่นน้องเท่านั้น
พอเราได้ยินแบบนั้นคือใจเราตกลงไปครึ่งนึงแล้วค่ะ เราก็เลยเริ่มตัดใจ แต่พอเริ่มสนิท เขาก็เริ่มคุยกับเรามากขึ้น มากจนต้องคอลก่อนนอนทุกคืน พอเขาอยู่กับเราและเพื่อน เขาจะมานั่งข้างเราเสมอทั้งๆที่เพื่อนเขาก็นั่งอยู่อีกฝั่ง พอเราแกล้งแรงเขาก็โกรธมากเลยค่ะ เขาโกรธน่ากลัวจนเราร้องไห้เลย พอเขารู้เขาก็เริ่มควบคุมสติแล้วให้อภัย ตอนเรียนก็จะแชทมาตอนอาจารย์พูดเรื่องอื่น พอเรามองไปเขาก็มองเราอยู่
แบบนี้เขาเรียกว่าให้ความหวังหรือเปล่าคะ หรือเป็นแค่ปกติของเพื่อนแล้วเราคิดไปเอง
ทำแบบนี้เขาเรียกว่าให้ความหวังหรือเปล่าคะ
คือเราแอบชอบเพื่อนในห้องคนนึงค่ะ เราเพิ่งรู้จักเมื่อตอนต้นเดือนนี้ค่ะ แต่เราสนิทกันเร็วมาก ด้วยความที่ขอบอะไรเหมือนกัน แต่ถ้าถามว่าเริ่มชอบตั้งแต่ตอนไหน เราก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ รู้ตัวอีกทีคือชอบไปแล้ว เขาเคยผิดหวังจากความรัก 2 ครั้งค่ะ ครั้งแรกเขาชอบเพื่อนในห้องตัวเอง แต่คนนั้นเขาตอบกลับแบบคนไม่มีหัวใจเลยค่ะ ส่วนครั้งที่สองเขาชอบเพื่อนอีกห้องนึง ซึ่งเป็นคนน่ารักมาก เป็นมิตรมาก แต่ตอนนี้เขาไปเรียนที่อื่นซึ่งไกลมาก เขาก็บอกว่าถ้าชอบคนรุ่นเดียวกันแล้วผิดหวังขนาดนี้ ต่อไปนี้เขาจะชอบรุ่นพี่และรุ่นน้องเท่านั้นพอเราได้ยินแบบนั้นคือใจเราตกลงไปครึ่งนึงแล้วค่ะ เราก็เลยเริ่มตัดใจ แต่พอเริ่มสนิท เขาก็เริ่มคุยกับเรามากขึ้น มากจนต้องคอลก่อนนอนทุกคืน พอเขาอยู่กับเราและเพื่อน เขาจะมานั่งข้างเราเสมอทั้งๆที่เพื่อนเขาก็นั่งอยู่อีกฝั่ง พอเราแกล้งแรงเขาก็โกรธมากเลยค่ะ เขาโกรธน่ากลัวจนเราร้องไห้เลย พอเขารู้เขาก็เริ่มควบคุมสติแล้วให้อภัย ตอนเรียนก็จะแชทมาตอนอาจารย์พูดเรื่องอื่น พอเรามองไปเขาก็มองเราอยู่แบบนี้เขาเรียกว่าให้ความหวังหรือเปล่าคะ หรือเป็นแค่ปกติของเพื่อนแล้วเราคิดไปเอง