เราคุยฝรั่งคนนึงมาสองปีครึ่งแล้วคะ เราคุยกันในขณะที่ ต่างฝ่ายต่างชอบกัน แต่เมื่อเราถามถึงความสัมพันธ์ เขามักบ่ายเบี่ยงเสมอ
เขาชอบเรามาก แต่เราไม่ใช่แฟน เราดันรักเขามากนะสิคะ
ตลอดสองปีครึ่งเราคุยแค่เขาคนเดียวมาตลอด ช่วงปีแรกที่คุยกันเขาสม่ำเสมอดีมากคะ แต่พอหลังเจอกัน เขาก็ดูเปลี่ยนไป จนเราเริ่มสงสัย
และเราสืบข้อมูลเขา ปรากฎว่าเขามีภรรยาและลูกชายที่เพิ่งคลอด
เราก็เปิดมจคุยกับเขาว่า ทำไมละ ทำไมถึงไม่บอกความจริง เขาก็บอกว่านั่นไม่ใช่ลูกเมียเขา เขาไม่ได้แต่งงาน ฉะนั้นผมไม่มีภรรยา แต่เรื่องลูกสุดท้ายเราหาหลักฐานรูปภาพมา เขาถึงยอมรับ
ด้วยความที่เรารักเขา สมองมันหลงผิด เรายังคงคุยกับเขาต่อ เพราะเขาบอกว่าต้องรับผิดชอบผู้หญิงคนนั้นและต้องดูแลผู้หญิงคนนั้นเพื่อลูกชาย เราเลยถามไปว่าอยู่ด้วยกันไหม เขาบอกว่าไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่เราก็รู้ว่าเขาอยู่ด้วยกันแน่นอน เพราะ เขาดู Support ครอบครัวผู้หญิงมากเช่นกัน
เราก็ถามว่าคุณรักเธอไหม เขาก็ตอบว่าไม่ได้รัก เขาก็บอกให้เราใจเย็นๆ อดทน รอเขาได้ไหม ทุกอย่างจะต้องโอเค
ด้วยความที่เรารักเขา เราก็ตัดสินใจรอเขา และคุยกันมาเรื่อยๆ แต่แล้วทุกอย่างมันก็เริ่มชัดเจน ผู้หญิงคนนั้นเริ่มลงรูปที่ถ่ายกับเขาและลูก และโพสข้อความ เรื่องความรัก เราเห็นเราก็ส่งให้เขาดู แล้วบอกว่า เธอก็คงรักคุณเช่นกันสินะ
เขาก็บอกทำไมเราต้องส่องและสืบเรื่องนี้ตลอดเวลา เราก็บอกว่า เพราะตอนนี้มองไม่เห็นอนาคตของคุณกับฉันเลย
และเขาก็ดูเหมือนจะรักผู้หญิงคนนั้นเพียงแค่โกหกเราแค่นั้นเอง เราก็น้อยใจ สิ่งที่ยอมทำผิดมาตลอด มันคงไม่มีประโยชน์ถ้าจะ ฝืนต่อไปเพราะยังไง เขาคงไม่เลือกเรา
ในที่สุดวันนี้ เราจึงตัดสินใจเดินออกมาคะ เจ็บมากเหมือนกัน แต่มันไม่ใช่เรื่องที่ถูก ที่เราจะต้องรักเขาต่อไป เขาบอกกับเราว่าไม่มีใครบังคับชีวิตเขาได้ เขาอยากมีใครหรือไม่มีใคร ก็ไม่มีใครมาควบคุมชีวิตเขาได้
วันนี้เราเลยตัดสินใจเดินออกมาคะ เรารู้ตัวว่าตัวเองหลงผิดและเห็นแก่ตัวที่ยังดึงดันจะรักเขาทั้งๆที่เขาก็มีลูกมีภรรยา แต่ตอนนั้นความรักมันบังตาหมด อะไรที่ถูกกลับทำผิด และตัวเขาเองก็ยังอยากมีเราต่อ เราเลยคิดว่าสักวัน เขาคงรักเราบ้าง แต่เหมือนคิดไปแค่คนเดียว
ในวันนี้เราอยากให้เพื่อนๆให้กำลังใจเราหน่อยได้ไหมคะ อย่าว่าเราเลยนะคะ ตอนนี้เรากำลังร้องไห้ไปด้วย พิมพ์ข้อความไปด้วย ในสิ่งที่เราทำผิดไป เรายอมรับในความผิดนั้น พื้นที่นี้เป็นพื้นที่ให้เราได้ระบายออกจากอก วันนี้เราเจ็บจริงๆ ขอบคุณนะคะ สำหรับกำลังใจทุกคน
ความรักที่ไม่เคยได้รับ
เขาชอบเรามาก แต่เราไม่ใช่แฟน เราดันรักเขามากนะสิคะ
ตลอดสองปีครึ่งเราคุยแค่เขาคนเดียวมาตลอด ช่วงปีแรกที่คุยกันเขาสม่ำเสมอดีมากคะ แต่พอหลังเจอกัน เขาก็ดูเปลี่ยนไป จนเราเริ่มสงสัย
และเราสืบข้อมูลเขา ปรากฎว่าเขามีภรรยาและลูกชายที่เพิ่งคลอด
เราก็เปิดมจคุยกับเขาว่า ทำไมละ ทำไมถึงไม่บอกความจริง เขาก็บอกว่านั่นไม่ใช่ลูกเมียเขา เขาไม่ได้แต่งงาน ฉะนั้นผมไม่มีภรรยา แต่เรื่องลูกสุดท้ายเราหาหลักฐานรูปภาพมา เขาถึงยอมรับ
ด้วยความที่เรารักเขา สมองมันหลงผิด เรายังคงคุยกับเขาต่อ เพราะเขาบอกว่าต้องรับผิดชอบผู้หญิงคนนั้นและต้องดูแลผู้หญิงคนนั้นเพื่อลูกชาย เราเลยถามไปว่าอยู่ด้วยกันไหม เขาบอกว่าไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่เราก็รู้ว่าเขาอยู่ด้วยกันแน่นอน เพราะ เขาดู Support ครอบครัวผู้หญิงมากเช่นกัน
เราก็ถามว่าคุณรักเธอไหม เขาก็ตอบว่าไม่ได้รัก เขาก็บอกให้เราใจเย็นๆ อดทน รอเขาได้ไหม ทุกอย่างจะต้องโอเค
ด้วยความที่เรารักเขา เราก็ตัดสินใจรอเขา และคุยกันมาเรื่อยๆ แต่แล้วทุกอย่างมันก็เริ่มชัดเจน ผู้หญิงคนนั้นเริ่มลงรูปที่ถ่ายกับเขาและลูก และโพสข้อความ เรื่องความรัก เราเห็นเราก็ส่งให้เขาดู แล้วบอกว่า เธอก็คงรักคุณเช่นกันสินะ
เขาก็บอกทำไมเราต้องส่องและสืบเรื่องนี้ตลอดเวลา เราก็บอกว่า เพราะตอนนี้มองไม่เห็นอนาคตของคุณกับฉันเลย
และเขาก็ดูเหมือนจะรักผู้หญิงคนนั้นเพียงแค่โกหกเราแค่นั้นเอง เราก็น้อยใจ สิ่งที่ยอมทำผิดมาตลอด มันคงไม่มีประโยชน์ถ้าจะ ฝืนต่อไปเพราะยังไง เขาคงไม่เลือกเรา
ในที่สุดวันนี้ เราจึงตัดสินใจเดินออกมาคะ เจ็บมากเหมือนกัน แต่มันไม่ใช่เรื่องที่ถูก ที่เราจะต้องรักเขาต่อไป เขาบอกกับเราว่าไม่มีใครบังคับชีวิตเขาได้ เขาอยากมีใครหรือไม่มีใคร ก็ไม่มีใครมาควบคุมชีวิตเขาได้
วันนี้เราเลยตัดสินใจเดินออกมาคะ เรารู้ตัวว่าตัวเองหลงผิดและเห็นแก่ตัวที่ยังดึงดันจะรักเขาทั้งๆที่เขาก็มีลูกมีภรรยา แต่ตอนนั้นความรักมันบังตาหมด อะไรที่ถูกกลับทำผิด และตัวเขาเองก็ยังอยากมีเราต่อ เราเลยคิดว่าสักวัน เขาคงรักเราบ้าง แต่เหมือนคิดไปแค่คนเดียว
ในวันนี้เราอยากให้เพื่อนๆให้กำลังใจเราหน่อยได้ไหมคะ อย่าว่าเราเลยนะคะ ตอนนี้เรากำลังร้องไห้ไปด้วย พิมพ์ข้อความไปด้วย ในสิ่งที่เราทำผิดไป เรายอมรับในความผิดนั้น พื้นที่นี้เป็นพื้นที่ให้เราได้ระบายออกจากอก วันนี้เราเจ็บจริงๆ ขอบคุณนะคะ สำหรับกำลังใจทุกคน