อายุ14ค่ะ คือเราไปเห็นเรื่องการเรียนโฮมสคูลแล้วเราว่ามันหน้าสนใจดี อยากลองบ้าง555
ทุกคนก็รู้กันใช่มั้ยคะว่าใครๆก็มีความขี้เกียจ และความคิดเห็นของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
เตือนก่อนนะคะว่าให้แนะนำอย่างสุภาพ ไม่เอาประมาณว่ามันทำให้มนุษย์สัมพันธ์แย่ หรือหาข้ออ้างอยู่บ้านเฉยๆ หรือไม่มีอนาคต
ขอคำแนะนำแบบมีเหตุผลสำหรับคนที่ศึกษาข้อดีข้อเสียมาอย่างดีหรือคนที่สามารถปรับตามยุคตามสมัยได้ด้วยค่ะ
เราได้มานั่งคิดว่าเราเป็นคนขี้เกียด(มั้ง) อารมณ์มันเหมือนว่าเราลายมือค่อนข้างแย่เลยโดนไล่ไปทำใหม่บ่อยมาก เวลาทำแต่ละทีก็ต้องบรรจงจนมือสั่น งานมันเลยช้าแบบกองรวมกันเป็นภูเขา
เรียนรู้ช้าแบบที่ว่านั่งเรียนอยู่แบบตั้งใจฟังตั้งใจประมวลเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจ ต้องกลับมานั่งทบทวนเองทุกวัน แล้วยิ่งตอนนี้ครูเปลี่ยนจากทดสอบท้ายบทมาเป็นท้ายคาบแล้วด้วยนะ จบเลยค่ะไม่มีโอกาศให้รอดชีวิตเลย
นอนดึก-ตื่นเช้า นี่คือเหตุและผลของข้อบนค่ะ นอนดึกเพราะโรงเรียนไกลบ้านกว่าจะกลับมาก็ค่ำแถมต้องมานั่งวนเรียนรู้เองอีก การบ้านอีก สั่งเหมือนวิชาอื่นไม่มีการบ้าน(ทุกคนต้องบ่นแบบนี้แหละ555) แล้วคือเขียนช้าหัวช้าด้วยไง กว่าจะได้นอนก็3-4ทุ่มนู้น ต้องตื่นตั้งแต่ตี4:30-5:00อีก จะนอนในรถเสียงเด็กก็ดัง จะนอนในห้องเพื่อนก็เสียงดัง
โดนด่า-ลงโทษ เป็นทุกคนแหละเวลาทำอะไรผิด เกรียดมากคือเพื่อนคนนึงผิดก็โดนทั้งห้องทั้งๆที่เราก็นั่งอยู่เฉยๆ ยิ่งมีคำว่า"แล้วทำไมไม่เตือนเพื่อนล่ะ" เอ้า ก็เตือนแล้วไงแต่มันฟังที่ไหนล่ะ ทุกคนเค้าก็รู้ว่าถ้าเป็นแบบนี้มันจะเป็นยังไงต่อนะครู อีกอย่างคือตอนที่เราสั่งงานช้าหรือสอบตก "
เรา)เธอสอบตกอีกแล้วนะ งานก็ไม่ส่ง เธอดูเพื่อนๆเธอสินั่งเรียนด้วยกันงานก็งานเดียวกันทำไมเธอถึงทำไม่ได้" คือคนเราศักยภาพในการทำงานมันไม่เท่ากันมั้ยอ่ะ แล้วชอบประจานด้วยนะถ้าแค่ในห้องจะไม่ว่าเลย อยู่โรงอาหารก็ทัก เข้าห้องน้ำก็ทัก อายมาก คือมันก็อยากทำให้เสร็จไงแต่มันไม่เสร็จ!
โดนบูลลี่ พื้นฐานมากค่ะ ทั้งทางตรงและทางอ้อม ทั้งฉายาชื่อเรียกต่างๆกับเสียงหัวเราะ คือเราสูงนะ175อ่ะแต่ก็อ้วนด้วยไง ไม่ถึงขนาดกลมแต่เรียกว่าตัวใหญ่ก็ได้ ใหญ่กว้างมาก ขาก็ตันแขนก็ตัน ดำและเป็นสิว แล้วย้อนกลับไปที่ข้อของการโดนทำโทษนะคะ วิ่งขึ้นลงบรรได7ชั้น สูบน้ำเป็นร้อย ลุกหมอบ คือคนอ้วนอ่ะ พอทำไมทันก็จะโดนสั่งเริ่มใหม่ เพิ่นก็จะชอบมองเราด้วยสายตาไม่พอใจ
เพื่อน ในห้องมีผู้หญิง7คนค่ะ แบ่งเป็นประเภทได้เลยคือ 2คนชอบแต่ตัวแล้วก็เครื่องสำอาง(ชอบบอกว่าตัวเองอ้วน คือมันกระทบเราแบบอ้อมๆอ่ะ) 2คนนักกีฬา(เด่นทั้งกีฬาทั้งเรียน ซึ่งเราก็เล่นไม่เป็น 1มีคนรู้จักเยอะสนิทไปหมด 1ไม่สนใจเรื่องอื่นนอกจากการเรียนและการวาดรูป
คนที่เราคิดว่าสนิทที่สุดคือ ม(นามสมมุติ) เป็นคนที่เรียนเก่งที่สุด เล่นกีฬาเก่งที่สุด เป็นลูกครึ่ง มีแต่คนรัก วาดรูปสวย สายกิจกรรม ใจดีกับทุกคน ช่วยเราทุกอย่าง(จนเราเกรงใจแฮะๆ) แต่ชอบพูดว่าไม่ได้ทำการบ้านมาแต่จริงๆคือใกล้เสร็จแล้ว(อันนี้ไม่ใช่ไม่อยากให้เพื่อนดูนะแต่คือเหมือนไม่มั่นใจนิดๆแหละ) ด้วยความที่ดีไปทุกอย่างเราก็ไม่ค่อยจะอยู่ด้วยเพราะเป็นคนคิดลบ มันทำให้เราคิดอยู่ตลอดเวลาว่าโดนเปรียบเทียบ(โดนจริงๆไม่ได้คิดเอง)
ความฝันของเราคืออยากไปเรียนต่างประเทศ แต่ไม่มีโอกาศได้ศึกษาวัฒนธรรมของเค้าเลยเพราะโรงเรียนจะยัดทุกอย่างให้อยู่ตลอดเวลา
ปัญญาหรืออุปสรรคตอนนี้หลักๆคือพ่อแม่ทำงานข้าราชการค่ะ แม่ทำงาน8:00-16:30น. ส่วนคุณพ่อก็ขึ้นอยู่กับเวลาว่าเค้าจะเรียกรึป่าว ไม่มีใครมาคอยคุมเรา จริงก็แอบคิดว่าติดกล้องวงจรปิดแอบดูเราก็ได้นะจะได้รู้ไงว่าเรียนอยู่รึป่าว
ปล.จริงๆเราก็หาข้ออ้างไปทำอะไรที่เราชอบแบบวาดรูปแต่งนิยายเรียกยอดคนดูอะไรแบบนี้แหละ แต่ถ้าถามว่าเล่นเกมมั้ยตอบตรงๆว่าเลานค่ะแต่ไม่ได้ติดเพราะเล่นกากเลยเลือกเล่นแค่เฉพาะตอนอยู่บนรถนักเรียน
ขอคำแนะนำด้วยนะคะ คิดว่าจะไปปรึกษาพ่อดูเพราะดูท่านจะพูดเรื่องถ้าไม่อยากไปเรียนก็ไม่ต้องไปอยู่บ้านให้คนมาสอนก็ได้ แต่เราไม่ได้คิดมากเพราะคิดว่าคุยเล่น แต่ตอนนี้มันเป็นความหวังเล็กๆมากว่าคุยเล่นแล้วค่ะ😊😊😊😊🙏
ขอความคิดเห็นเกี่ยวกับการเรียน home school
ทุกคนก็รู้กันใช่มั้ยคะว่าใครๆก็มีความขี้เกียจ และความคิดเห็นของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
เตือนก่อนนะคะว่าให้แนะนำอย่างสุภาพ ไม่เอาประมาณว่ามันทำให้มนุษย์สัมพันธ์แย่ หรือหาข้ออ้างอยู่บ้านเฉยๆ หรือไม่มีอนาคต
ขอคำแนะนำแบบมีเหตุผลสำหรับคนที่ศึกษาข้อดีข้อเสียมาอย่างดีหรือคนที่สามารถปรับตามยุคตามสมัยได้ด้วยค่ะ
เราได้มานั่งคิดว่าเราเป็นคนขี้เกียด(มั้ง) อารมณ์มันเหมือนว่าเราลายมือค่อนข้างแย่เลยโดนไล่ไปทำใหม่บ่อยมาก เวลาทำแต่ละทีก็ต้องบรรจงจนมือสั่น งานมันเลยช้าแบบกองรวมกันเป็นภูเขา
เรียนรู้ช้าแบบที่ว่านั่งเรียนอยู่แบบตั้งใจฟังตั้งใจประมวลเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจ ต้องกลับมานั่งทบทวนเองทุกวัน แล้วยิ่งตอนนี้ครูเปลี่ยนจากทดสอบท้ายบทมาเป็นท้ายคาบแล้วด้วยนะ จบเลยค่ะไม่มีโอกาศให้รอดชีวิตเลย
นอนดึก-ตื่นเช้า นี่คือเหตุและผลของข้อบนค่ะ นอนดึกเพราะโรงเรียนไกลบ้านกว่าจะกลับมาก็ค่ำแถมต้องมานั่งวนเรียนรู้เองอีก การบ้านอีก สั่งเหมือนวิชาอื่นไม่มีการบ้าน(ทุกคนต้องบ่นแบบนี้แหละ555) แล้วคือเขียนช้าหัวช้าด้วยไง กว่าจะได้นอนก็3-4ทุ่มนู้น ต้องตื่นตั้งแต่ตี4:30-5:00อีก จะนอนในรถเสียงเด็กก็ดัง จะนอนในห้องเพื่อนก็เสียงดัง
โดนด่า-ลงโทษ เป็นทุกคนแหละเวลาทำอะไรผิด เกรียดมากคือเพื่อนคนนึงผิดก็โดนทั้งห้องทั้งๆที่เราก็นั่งอยู่เฉยๆ ยิ่งมีคำว่า"แล้วทำไมไม่เตือนเพื่อนล่ะ" เอ้า ก็เตือนแล้วไงแต่มันฟังที่ไหนล่ะ ทุกคนเค้าก็รู้ว่าถ้าเป็นแบบนี้มันจะเป็นยังไงต่อนะครู อีกอย่างคือตอนที่เราสั่งงานช้าหรือสอบตก "
โดนบูลลี่ พื้นฐานมากค่ะ ทั้งทางตรงและทางอ้อม ทั้งฉายาชื่อเรียกต่างๆกับเสียงหัวเราะ คือเราสูงนะ175อ่ะแต่ก็อ้วนด้วยไง ไม่ถึงขนาดกลมแต่เรียกว่าตัวใหญ่ก็ได้ ใหญ่กว้างมาก ขาก็ตันแขนก็ตัน ดำและเป็นสิว แล้วย้อนกลับไปที่ข้อของการโดนทำโทษนะคะ วิ่งขึ้นลงบรรได7ชั้น สูบน้ำเป็นร้อย ลุกหมอบ คือคนอ้วนอ่ะ พอทำไมทันก็จะโดนสั่งเริ่มใหม่ เพิ่นก็จะชอบมองเราด้วยสายตาไม่พอใจ
เพื่อน ในห้องมีผู้หญิง7คนค่ะ แบ่งเป็นประเภทได้เลยคือ 2คนชอบแต่ตัวแล้วก็เครื่องสำอาง(ชอบบอกว่าตัวเองอ้วน คือมันกระทบเราแบบอ้อมๆอ่ะ) 2คนนักกีฬา(เด่นทั้งกีฬาทั้งเรียน ซึ่งเราก็เล่นไม่เป็น 1มีคนรู้จักเยอะสนิทไปหมด 1ไม่สนใจเรื่องอื่นนอกจากการเรียนและการวาดรูป
คนที่เราคิดว่าสนิทที่สุดคือ ม(นามสมมุติ) เป็นคนที่เรียนเก่งที่สุด เล่นกีฬาเก่งที่สุด เป็นลูกครึ่ง มีแต่คนรัก วาดรูปสวย สายกิจกรรม ใจดีกับทุกคน ช่วยเราทุกอย่าง(จนเราเกรงใจแฮะๆ) แต่ชอบพูดว่าไม่ได้ทำการบ้านมาแต่จริงๆคือใกล้เสร็จแล้ว(อันนี้ไม่ใช่ไม่อยากให้เพื่อนดูนะแต่คือเหมือนไม่มั่นใจนิดๆแหละ) ด้วยความที่ดีไปทุกอย่างเราก็ไม่ค่อยจะอยู่ด้วยเพราะเป็นคนคิดลบ มันทำให้เราคิดอยู่ตลอดเวลาว่าโดนเปรียบเทียบ(โดนจริงๆไม่ได้คิดเอง)
ความฝันของเราคืออยากไปเรียนต่างประเทศ แต่ไม่มีโอกาศได้ศึกษาวัฒนธรรมของเค้าเลยเพราะโรงเรียนจะยัดทุกอย่างให้อยู่ตลอดเวลา
ปัญญาหรืออุปสรรคตอนนี้หลักๆคือพ่อแม่ทำงานข้าราชการค่ะ แม่ทำงาน8:00-16:30น. ส่วนคุณพ่อก็ขึ้นอยู่กับเวลาว่าเค้าจะเรียกรึป่าว ไม่มีใครมาคอยคุมเรา จริงก็แอบคิดว่าติดกล้องวงจรปิดแอบดูเราก็ได้นะจะได้รู้ไงว่าเรียนอยู่รึป่าว
ปล.จริงๆเราก็หาข้ออ้างไปทำอะไรที่เราชอบแบบวาดรูปแต่งนิยายเรียกยอดคนดูอะไรแบบนี้แหละ แต่ถ้าถามว่าเล่นเกมมั้ยตอบตรงๆว่าเลานค่ะแต่ไม่ได้ติดเพราะเล่นกากเลยเลือกเล่นแค่เฉพาะตอนอยู่บนรถนักเรียน
ขอคำแนะนำด้วยนะคะ คิดว่าจะไปปรึกษาพ่อดูเพราะดูท่านจะพูดเรื่องถ้าไม่อยากไปเรียนก็ไม่ต้องไปอยู่บ้านให้คนมาสอนก็ได้ แต่เราไม่ได้คิดมากเพราะคิดว่าคุยเล่น แต่ตอนนี้มันเป็นความหวังเล็กๆมากว่าคุยเล่นแล้วค่ะ😊😊😊😊🙏