เรามีความคิดแบบนี้ มันถูกต้องซะทีเดียวมั้ย?

1.เราจริงใจกับคนที่เข้ามา (คนคุย)
2.คุยจริงจัง ไม่หวังฟันแล้วทิ้ง (บ้างทีก็คิดว่าเราดูโง่)
3.คุยทีละคน คิดว่าเป็นการให้เกียรติเขา (คิดว่านะ)
แต่มุม เ.หี้.ย ๆ ของเราคือ เบื่อก็เลิกคุย (หายไปแบบดื้อๆ) แล้วก็หาใหม่ แบบนี้ไปเรื่อย ๆ


แต่สิ่งที่เราไม่ OK (หรือเกรียดนั้นเอง) คนที่เข้ามาแทบจะทุกคน
คุยหลายคน , มีแฟนอยู่แล้ว , คุยกันอยู่ดี ๆ ก็หาย(อันนี้เหมือนเราเอง555) , ไม่จริงใจ/คุยเล่น , บลา ๆ ๆ
พอรู้ด้วยตัวเองก็เลิกคุย
(คนดีๆจริงใจก็มี แต่เราก็ไม่ได้อะไรกับเขา)


พอเจออะไรคนแบบนี้บ่อย ๆ (ยกเว้นคุยกันอยู่ดี ๆ ก็หาย) จนสุดท้ายเราก็กลับมาคิดว่า
ในข้อ 1 - 2 - 3 ที่ว่ามานี้ ทำตรงกันข้าม แม่J เลยดีกว่า (ทำจริงด้วย)
ไม่ต้องแคร์ความรู้สึกใคร ว่าเขาจะรู้สึกยังไงกับสิ่งที่เราทำ
แต่ก็แปลกนะ เรากลับเฉย ๆ กับการกะทําของตัวเอง (กู เ.หี้.ย)

เรื่องตลกร้ายก็คือ สุดท้ายเราก็กลายเป็นสิ่งที่ตัวเองเกรียด (หนักกว่า)
เพราะโลกเ.หี้.ย นี่มันโหดร้ายเกินกว่าจะเป็นคนดี

เรา เ.หี้.ย ในเรื่องของความรัก (ยกเว้นว่าจะเจอคนที่คู่ควรกับ 3 ข้อด้านบน)
เราดูเป็นยังไงสำหรับคนอ่าน หรือ ใครอยากจะระบายอะไรออกมา สิทธิ์นั้นเป็นของคุณ
แก้ไขข้อความเมื่อ
คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 1
30++ ควรจิงจัง ได้เเล้วครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่