แม่กับแฟน

ผมขอเล่าเกริ่นๆ ตอนนี้ผมทำงานแล้ว เมื่อก่อนสมัยตอนที่ผมยังเรียน ผมมีเพื่อนค่อนข้างเยอะแล้วเวลาเลิกเรียนหรือวันสำคัญอะไร เพื่อนๆจะชอบชวนกันไปเที่ยวไปดื่มกัน เล็กๆน้อยๆ แม่ก็ให้ไปบ้าง แต่ส่วนมากผมต้องโกหกเอา ว่ามหาลัยมีโปรเจคเยอะ ซึ่งถ้าบอกแม่ตรงๆคือไม่ให้ไปครับ มีหลายครั้งตอนเวลาอยู่บ้าน เพื่อนจัดสังสรรค์กัน งานวันเกิดเพื่อนไรงี้ เพื่อนรวมตัวกันบ้างอย่างวัยรุ่นทั่วไป ซึ่งคือ ถ้าผมอยู่บ้านคือหมดสิทธิ์ครับ แล้วเคยมีครั้งหนึ่งผมเป็นคนนัดเพื่อนเองว่า คืนนี้ผ่อนคลายกันหน่อยไรงี้ ซึ่งเพื่อนก็บอกได้ๆ นัดกันไว้อย่างเยอะครับ แต่วันนั้นผมขอกลับบ้านไปหาแม่ก่อน ซึ่งอย่างที่เคยบอกครับ กลับบ้านคือไม่ได้ออกแล้ว แม่จะว่าเพิ่งกลับมาจะออกไปอีกแล้ว คือผมนี้ไม่รู้จะพูดอะไรเลย เป็นคนนัดเพื่อนเองแท้ๆ แต่คนนัดไปไม่ได้ไป คือเพื่อนยกเลิกกันหมดเซงๆตามกัน เป็นอย่าฃนี้หลายครั้งครับ ผิดนัดเขาจน หลังๆมาเพื่อนหาย ไม่มีใครชวนผมเลย ผมชวนเขาก็บอกดูก่อน เหมือนไม่มีคนคบอะครับ 
ที่นี้เราจะมาเข้าเรื่องเลย. คือตอนนี้ผมทำงานแล้ว อายุ 23 ละครับ ผมไปเจอแฟนผมคนนี้ซึ่งเคยรู้จักกันมาก่อน ผมก็จีบเขานานพอควรครับจนได้เขาเป็นแฟนซึ่งแฟนผมเนี่ย ในมุมมองผมว่าดีหมดทุกอย่างเลยนะ คือ เขาค่อนข้างมีเป้าหมายในชีวิตครับ ตอนที่เขาเรียนเขาก็ตั้งใจเรียนนะ อ่านหนังสือ คือเป็นหนอนหนังสืออะครับ ฮ่าๆๆ เขาคอยซัพพอร์ทผมทุกอย่าง เวลาผมทุกใจอะไร เขาก็รับฟัง อะไรที่ทำไม่ดีเขาก็ห้าม ทำกับข้าวให้กินด้วย เป็นคนง่ายๆไม่ติดหรูแต่เขาคุยไม่เก่ง จะออกแนวเงียบๆ เวลาผมเหงาเบื่ออยากดื่มแฟนก็จะไปนั่งเป็นคู่ด้วย นั่งเฉยๆแหละครับ กินแกล้มเล่น เวลาผมอยากเที่ยวไหนเขาก็ไปกับผมหมด ผมจะงี่เง่าอารมร้อนยังไง ไม่เคยว่าไม่เคยบ่นฟังอย่างเดียว แต่ประเด็นคือ ผมพาแฟนไปบ้านให้แม่รู้จัก แฟนก็ไหว้แม่นะครับ แต่เขาค่อนข้างขี้อายไม่ค่อยกล้าเข้ากับผู้ใหญ่ เขาก็จะนั่งเงียบๆคนเดียวเวลาไปบ้านผม แรกๆแม่ผมชวนคุยเขาก็ ถามคำตอบคำ ตามคนขี้อายสไตล์เขานะ แต่พอผ่านไปซักพัก แม่ก็เริ่มไปชอบแฟนผม เพราะเวลาผมไปไหนผมจะเอาเขาไปด้วย คือ ผมงง( อันนี้ผมงง จริงครับ ) ไม่รู้จะพูดยังไง คือแม่จะชอบว่า ผมอะไรๆก็แฟน คือผมนะจะเวลาเลิกงานก็จะกลับบ้านมาหาแม่ก่อนเสมอ แล้วก็ไม่ได้ไปหาแฟนทุกวัน นานๆจะเจอกันครั้งหนึ่ง ผมก็จะมีวันที่พาแม่เที่ยว แล้วค่อยมาพาแฟนเที่ยว แต่เวลามาพาแฟนไปเที่ยวเมื่อไหร่ มักจะทะเลาะกับแม่เสมอ วันนั้นพาแฟนไปบ้าน ผมเห็นแม่ทำท่าทางไม่พอใจชักสีหน้าแบบไม่ชอบอะครับ ผมก็ยังไม่อะไรครับ จนแฟนกลับไป ผมก็เขาไปถามแม่ดีๆว่า ทำไมต้องทำแบบนั้น แม่ผมโวยวายใหญ่เลยครับ กรี๊ดลั่นบ้าน เราทะเลาะกันหนักเลย แม่ว่าอะไรๆก็แฟนเห็นแฟนดีกว่าแม่  ซึ่งผมไม่เข้าใจ ผมก็ไม่ได้บอกไรแฟนผมนะ พอเวลาผ่านไปผมให้เขาส่งผมไปทำธุระ เขาก็ถามผมว่า วันนั้นเห็นแม่ผมทำท่างแบบนั้น เขารู้สึกไม่ดี ผมก็ว่าไม่มีไรคิดมาก แฟนผมก็บอกว่า ไม่ต้องโกหกเขารู้สึกได้ เขาก็ร้องไห้เลยครับ ว่าทำไมเขาไปทำอะไรให้ เขาไม่ดีตรงไหนอะไร เขาไม่เคยทำไรให้เลยนะ แล้วทีนี้ก็ร้องไห้หนักเลย ผมก็ทำไรไม่ถูกครับ ก็ได้แต่ปลอบเท่าที่จะปลอบได้ ตั้งแต่คบกับแฟนคนนี้มา (ผมเคยคบมาหลายคนละครับแม่เป็นแบบนี้หมด).เขาไม่เคยทำไรให้ผมเสียหายเลย แม่ว่าผมตั้งแต่มีแฟนไม่มีเวลาให้แม่ คือผมทำงานเลิกไม่เป็นเวลาครับ แล้วแต่งานว่าวันไหนเยอะหรือน้อย เคยเลิกงานดึกละไปรับแฟนมาบ้านมากินข้าวด้วย แม่หาว่าแฟนผมพาผมไปเที่ยว คือผมไม่รู้จะอธิบายยังไงละครับ เวลาไปเที่ยวผมต้องโกหกแม่ตลอด จะไปไหนกับแฟนคือต้องโกหก งั้นทะเลาะกันตลอด ซึ่งตอนนี้ผมเริ่มเหนื่อยที่ต้องโกหก ต้องทะเลาะละครับ อึดอัดมาก บางครั้งเอาผมไม่อยากเข้าบ้านเลย
. #ขอคำแนะนำด้วยครับ ผมไม่ดีใช่ไหมครับเป็นลูกอกตัญญูไหม  มีใครเจอแบบนี้อีกไหม เรื่องมันยาวมากเล่าไม่หมดวันนี้ 55555