วันนี้เราเครียดมากตอนเช้าเราแค่ไม่อยากทำอะไรเพราะเราง่วงเพราะเรานอนดึกแหละ ก่อนหน้านั้น เราแค่ไม่ฟังแม่เฉยๆไม่เข้าใจว่าทำไมเดี๋ยวนี้แม่พูดดูไม่อยากมีเรา เช่นถ้ารู้ว่าโตมาเป็นแบบนี้เอาขี้เถ้ายัดปาก ไม่ก็ไม่มีซะยังดีกว่า ซึ่งเราจุกมากกับคำๆนี้เราดูแย่ขนาดนั้นเลยหรอ เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า การที่เราไม่ฟังบอกเราดีๆก็ได้ไม่ใช่มาด่าเราแบบนี้เราเองก็มีความรู้สึก ตัดมาตอนเช้าไปส่งพ่อไปทำงานปกติ ตอนอยู่ต่อหน้าพ่อแม่ก็พูดดีๆแหละพอกลับบ้านมาแค่นั้น เรานอนอยู่ที่โซฟา นางบอกให้เราไปอาบน้ำ เราง่วงก็เลยลุกและนั่งสักพักนางก็เข้ามาอีกว่าทำไม่ไม่อาบเราก็เข้ามาในห้องเพื่อจะอาบน้ำ นางพูดว่า
ถ้าต่อไปนี้ไม่เชื่อฟังกันไม่ต้องเรียกว่าแม่ เรียกอีก็ได้คือเราเดินเข้ามาเฉยๆงงเลยทำไมต้องพูดแบบนี้เราผิดขนาดนั้นเลยหรอ คิดในใจนะว่า ทำไมแม่เราไม่เหมือนแม่คนอื่น แม่คนอื่นพูดกันดีๆต่างกับแม่เรา... ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ