ว่าด้วยเราแอบชอบกันหรือเปล่า
คือวันนี้เป็นวันที่ 27/7/2563 ผมและครอบครัวพากันไปน้ำตกวังตะไคร้ตอนแรกผมก็ปกติอยู่หรอกแต่ตอนประมาณ4โมงเย็นถึง5โมงเย็นผมไปนั่งอยู่ในน้ำนั่งเฉยๆผมนั่งอยู่ในน้ำที่ไม่ลึกมาก ขณะนั่งน้ำสูงเท่าระดับหน้าอกผมที่นั่งกอดอกยืดขาปาหินเล่น และสัญชาตญาณบอกผมว่ามีคนกำลังมองผมอยู่ ก่อนหน้านั้นผมก็เหลือบมองผู้ชายคนนั้นอยู่สองสามครั้ง และก็มองผมนั้นแหละผมก็ทำเป็นไม่สนใจมองซ้ายมองขวาบ้างจนแน่ใจแล้วว่าเขาแอบมองผมอยู่ผมจึงแกล้งดำน้ำไม่นานผมก็โผล่หัวขึ้นมาจากน้ำและรีบมองเขาทันที ทันทีที่ผมองไปหาเขา เขาก็หลบหน้าทันที ผมจึงแน่ใจเลยร้อยเปอร์เซ็นว่าเขามองผม หลังจากน้ันเราก็แอบมองกันหลายครั้งบางครั้งก็มีสบตากันบ้างนิดนึง เขาก็ทำเป็นถ่ายรูปบ้างผมก็เปลี่ยนที่นั่งบ้าง เราทำแบบนี้จนประมาณ20นาทีสุดท้ายก่อนที่ทั้ง2ครอบครัวจะกลับบ้าน ผมเห็นพี่เขาเดินไปอีกทางที่ผมมองไม่เห็นผมจึงขึ้นบกมาเตรียมตัวจะกลับบ้านแต่ผมก็แอบมองที่นั่งของพี่เขาอยู่บนที่ที่สูงกว่า และตอนนั้นเองผมก็เห็นหัวกับใบหน้าของเขาโผล่ออกมาหลังต้นไม้แวบเดียวก็หายไปอีกแต่ผมก็นั่งย่อนขาทำเป็นเล่นโทรศัพท์แต่ที่จริงก็แบบมองอยู่นั้นแหละครับ จนพี่เขากลับบ้านผมก็ยังมองอยู่เหมือนเดิมและเหมือนเขาจะใช้หางตามองมาทางผมแวบนึงเหมือนกันแต่เขายังไม่กลับหรอกเพราะมัวถ่ายรูปอยู่ผมที่นั่งอยู่ก็ยืนขึ้นเพราะต้นไม้บังผมยืนมองพี่เขาจนเดินกลับขึ้นรถให้หายไป ครอบครัวของผมที่นั่งข้างสะพานผมก็มองรถทุกคันแต่ก็ไม่เห็นผมจึงแน่ใจว่าเขาไปอีกทางและผมก็มานั่งพิมพ์อยู่นี่ ถ้าพี่อ่านก็มาบอกผมด้วย ผมใส่เสื้อสีแดงกางเกงสีขาวทรงนักเรียน ถ้าเป็นไปได้ขอเฟสหน่อยคิดถึง คือพวกเรานั่งคนละฝั่งของน้ำตกและผมก็มองหน้าพี่เขาไม่ชัดเพราะค่อนข้างไกล ผมไม่เคยชอบผู้ชายเท่าพี่เลยและพี่เป็นผู้ชายคนแรกที่ทำให้ผมชอบพี่ รู้มั้ยว่าผมไปค้นในเฟส ว่า #น้ำตกวังตะใคร้ เพราะเห็นพี่ชอบถ่ายรูปแต่ก็ไม่เจอเลยมาเขียนระบายความรู้สึกอยู่ในนี้
ขอบคุณมากครับที่มาอ่านความรู้สึกของผม และผมอยากรู้ว่าเราชอบกันรึเปล่า ผมคิดว่าผมต้องมีคนมาอำว่าเป็นพี่คนนั้นแน่เลยฉนั้นผมมีวิธีที่จะถามว่าตัวจริงหรือตัวปลอมอย่ามาหลอกกันนะ555 และอย่าลืมบอกด้วยว่าเราแอบชอบกันรึเปล่ารึว่าอาการแแบบนี้คืออะไร🥰
เราแอบชอบกันหรือเปล่า??
คือวันนี้เป็นวันที่ 27/7/2563 ผมและครอบครัวพากันไปน้ำตกวังตะไคร้ตอนแรกผมก็ปกติอยู่หรอกแต่ตอนประมาณ4โมงเย็นถึง5โมงเย็นผมไปนั่งอยู่ในน้ำนั่งเฉยๆผมนั่งอยู่ในน้ำที่ไม่ลึกมาก ขณะนั่งน้ำสูงเท่าระดับหน้าอกผมที่นั่งกอดอกยืดขาปาหินเล่น และสัญชาตญาณบอกผมว่ามีคนกำลังมองผมอยู่ ก่อนหน้านั้นผมก็เหลือบมองผู้ชายคนนั้นอยู่สองสามครั้ง และก็มองผมนั้นแหละผมก็ทำเป็นไม่สนใจมองซ้ายมองขวาบ้างจนแน่ใจแล้วว่าเขาแอบมองผมอยู่ผมจึงแกล้งดำน้ำไม่นานผมก็โผล่หัวขึ้นมาจากน้ำและรีบมองเขาทันที ทันทีที่ผมองไปหาเขา เขาก็หลบหน้าทันที ผมจึงแน่ใจเลยร้อยเปอร์เซ็นว่าเขามองผม หลังจากน้ันเราก็แอบมองกันหลายครั้งบางครั้งก็มีสบตากันบ้างนิดนึง เขาก็ทำเป็นถ่ายรูปบ้างผมก็เปลี่ยนที่นั่งบ้าง เราทำแบบนี้จนประมาณ20นาทีสุดท้ายก่อนที่ทั้ง2ครอบครัวจะกลับบ้าน ผมเห็นพี่เขาเดินไปอีกทางที่ผมมองไม่เห็นผมจึงขึ้นบกมาเตรียมตัวจะกลับบ้านแต่ผมก็แอบมองที่นั่งของพี่เขาอยู่บนที่ที่สูงกว่า และตอนนั้นเองผมก็เห็นหัวกับใบหน้าของเขาโผล่ออกมาหลังต้นไม้แวบเดียวก็หายไปอีกแต่ผมก็นั่งย่อนขาทำเป็นเล่นโทรศัพท์แต่ที่จริงก็แบบมองอยู่นั้นแหละครับ จนพี่เขากลับบ้านผมก็ยังมองอยู่เหมือนเดิมและเหมือนเขาจะใช้หางตามองมาทางผมแวบนึงเหมือนกันแต่เขายังไม่กลับหรอกเพราะมัวถ่ายรูปอยู่ผมที่นั่งอยู่ก็ยืนขึ้นเพราะต้นไม้บังผมยืนมองพี่เขาจนเดินกลับขึ้นรถให้หายไป ครอบครัวของผมที่นั่งข้างสะพานผมก็มองรถทุกคันแต่ก็ไม่เห็นผมจึงแน่ใจว่าเขาไปอีกทางและผมก็มานั่งพิมพ์อยู่นี่ ถ้าพี่อ่านก็มาบอกผมด้วย ผมใส่เสื้อสีแดงกางเกงสีขาวทรงนักเรียน ถ้าเป็นไปได้ขอเฟสหน่อยคิดถึง คือพวกเรานั่งคนละฝั่งของน้ำตกและผมก็มองหน้าพี่เขาไม่ชัดเพราะค่อนข้างไกล ผมไม่เคยชอบผู้ชายเท่าพี่เลยและพี่เป็นผู้ชายคนแรกที่ทำให้ผมชอบพี่ รู้มั้ยว่าผมไปค้นในเฟส ว่า #น้ำตกวังตะใคร้ เพราะเห็นพี่ชอบถ่ายรูปแต่ก็ไม่เจอเลยมาเขียนระบายความรู้สึกอยู่ในนี้
ขอบคุณมากครับที่มาอ่านความรู้สึกของผม และผมอยากรู้ว่าเราชอบกันรึเปล่า ผมคิดว่าผมต้องมีคนมาอำว่าเป็นพี่คนนั้นแน่เลยฉนั้นผมมีวิธีที่จะถามว่าตัวจริงหรือตัวปลอมอย่ามาหลอกกันนะ555 และอย่าลืมบอกด้วยว่าเราแอบชอบกันรึเปล่ารึว่าอาการแแบบนี้คืออะไร🥰