ทำไมเวลาจะร้องไห้แล้วมีคนปลอบเราถึงยิ่งร้องกว่าเดิมครับ ?

เราอยากสอบถามว่าอยู่ๆเคยคิดถึงเรื่องความตุยบ้างมั้ยแบบเช่นเราๆนั่งคิดเรื่อยเปื่อยปกติอยู่ๆก็แวบเข้าเรื่องว่าเราจะตุยยังไงตอนแก่จะเป็นยังไงเราจะตุยมั้ยคือแล้วมันก็จะแพนิคขึ้นมาถ้าเป็นเมื่อก่อนเราคงจะมี

เมื่อเดือนก่อนเราไปทำงานตามปกติ รถติด ฝนตก เปียกตั้งแต่หน้าปากซอย อารมณ์คือพังมาก วันนั้นโดนหัวหน้าดุเรื่องงานที่จริง ๆ ไม่ได้ผิดคนเดียว แต่เราก็เลือกเงียบ กลับถึงบ้านแบบหมดแรง แล้วจู่ ๆ แม่ก็วิดีโ

เวลาคุณโดนของมีคมบาด สมองจะ “สั่งขยับ” ก่อนที่คุณจะรู้สึกเจ็บจริง ๆ เสมอ เพราะสัญญาณเจ็บปวดเดินทางช้ากว่าสัญญาณสั่งการ 👉 เลยเป็นเหตุผลว่าทำไม บางทีเลือดออกแล้ว…แต่ยังไม่เจ็บทันที คว

สอบถามหน่อยค่ะ คือ เรามักจะเจอปัญหาว่าคนใกล้ตัวไม่เห็นคุณค่า ไม่รับฟัง ชอบแกล้งให้เราร้องไห้ แม้ว่าเราจะบอกว่าให้หยุดก็ตาม แต่สิ่งที่ได้รับกลับมา คือ คนเหล่านี้จะไม่เคยฟัง อยากจะทำตามใจตัวเอง แล้วพอมี

ฝนเอยตกมาตอนนี้ได้ไหม ตอนที่ใจของฉันมันสุดล้า ฝนเอยช่วยกลบรอยน้ำตา ช่วยปลอบว่าไม่เป็นไรไม่เป็นไร ฉันไม่อยากให้ใครรู้ใจฉัน รู้ว่ามัน ท้อแท้ ทนไม่ไหว ฉันก็ยังฝืนยิ้มเรื่อยเรื่อยไป เจ็บยังไงก็ต้องซ่อนห้า

ตอนที่ 7 "ผู้สร้างที่ไม่พูด" เด็กเริ่มสังเกตว่า โลกมีกฎ ทั้งที่ไม่มีใครบอก ดวงอาทิตย์ขึ้นทุกวัน ไม่เคยอธิบาย ต้นไม้โต โดยไม่เคยสั่งสอน เด็กเงยหน้ามองฟ้า แล้วถามเบา ๆ “ใครเป็นคน

#เรื่องราวมันจะยาวๆนะ #อ่ะเริ่ม สามีเคยนอกใจ ( แต่ก็ไม่รู้ว่านอกกาย ด้วยมั้ย พอดีไม่ได้ถาม ) จนเราจับได้ เขาก็ขอโทษ เขาสำนึกผิด หลังจากนั้นตั้งแต่เกิดเรื่อง เขาก็ทำตัว ดีขึ้นมาก เขารักลูก รักเรา ดี

ทำไมหลายๆคนเชื่อว่า สมองส่วนหน้ายับยั้งช่างใจ แต่จริงๆแล้วมีไว้ประเมินความเสี่ยงในการตัดสินใจในแต่ละเรื่องมากกว่า นักการเมืองสมองส่วนหน้าโตเต็มที่ยังโกง ก็ไม่น่าจะเกี่ยวกันเท่าไหร่