เราควรเลือกออกมาจากชีวิตลูกเลยดีมั้ยคะ

คือเรามีลูกอยู่คนนึง วัยกำลังน่ารักเลย ก่อนหน้านี้ที่คลอดออกมาไม่มีใครมาสนใจมาช่วยเหลือเวลาลำบากเลย พอตอนนี้ลูกเราเริ่มเดินได้ หัดพูดหัดเดินประจวบกับแม่สามีเพิ่งกลับมาจากฮ่องกง เค้าเลยเอาลูกเราไปเล่นที่บ้านญาติที่อยู่ใกล้ๆ จนฝั่งญาติสามีเราติดลูกเราไปเลย เอาไปเล่นเอาไปนอนด้วย ตอนแรกเราก็ว่าเค้าคงเอ็นดูลูกเราแหละ แต่ตอนนี้มันเริ่มไม่ใช่แล้วค่ะ เค้าเอาลูกเราไปไหนก็ไม่เคยมาบอกคนเป็นแม่แบบเราเลย เราคอยถามคอยตามเค้าก็ถึงได้พูดมาว่าเอากลับบ้านต่างจังหวัดนะ แล้วเราเป็นแม่เด็กได้แต่งง ทำไมเอาลูกเราไปไม่เห็นหัวเราบ้างเลย ทุกวันนี้ก็เอาลูกเราไปนอนด้วย ให้กลับบ้านมาหาเราตอนบ่าย ตกเย็นเอาลูกเราไปอีกแล้วเอาไปนอนด้วย อ้างว่าไม่อยากให้อยู่บ้านนี้เพราะมีผู้ป่วยติดเตียง กลัวลูกเราติดเชื้อ เราซึ่งเป็นสะใภ้บ้านเค้าก็ทำอะไรไม่ได้เลยค่ะ ได้แต่เก็บอารมณ์ไว้จนบางครั้งก็อยากจะหนีลูกไปเลย ให้เค้าอยู่กับคนที่เลี้ยงเค้าได้ เพราะส่วนตัวเราเองไม่ได้ทำงานค่ะ ก่อนหน้านี้ทำที่ร้านอาหารแต่ถูกปิดไปเพราะว่าพิษโควิด เงินเดือนเราเรายังไม่ได้เลยค่ะเจ้าของร้านก็ไม่ยอมให้ติดต่อก็ไม่ได้ ส่วนฝั่งครอบครัวเราเค้าตัดเราออกไปเรียบร้อยแล้วค่ะ ส่วนฝั่งญาติสามีนั้นมีอันจะกินกันค่ะ เราควรทำยังไงดีคะให้สร้างเนื้อสร้างตัวได้ โดยที่พอลูกโตไปเค้าจะไม่ได้จำได้แค่ญาติสามีที่เลี้ยงเค้า กลัวเค้าโตไปจะเป็นปมว่าแม่ไม่รักเค้าไม่ได้มาเลี้ยงเค้าอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ
  **แท็กห้องไหนผิดขออภัยด้วยนะคะ