@ "กาพย์กลอนฉบัง" จังงัง ข้าน้อย
เฉกหมัด ซัดข้อย
ต้องล้ม จมลึก หลับนาน

ในฝัน ฉันเห็น กลอนกานท์
ดุจดั่ง นงคราญ
ตระการ ร่ำร้อง ก้องสรวง

โลดลิ่ว ร่วมร่าย หวังเป็น
ดาวหนึ่ง จรัสเห็น
ใครจัก รักช่วย เติมตวง

บ่บ้า ติดยึด สื่งลวง
หวังเพื่อน ทั้งปวง
มอบใจ ให้ฟื้น ตื่นคืน