อยากขอคำแนะนำเรื่องการจัดการความรู้สึกวิตกกังวลในใจครับ

สวัสดีครับคือต้องเกริ่นก่อนว่าเมื่อก่อนผมเป็นคนที่วิตกกังวลและคิดมากตลอดเวลาเลยครับชอบกลัวอะไรไปก่อนตลอด เป็นคนชอบหนีปัญหาตลอดเวลา ส่วนใหญ่ปัญหาทุกอย่างก็เกิดมาจากตัวเองนี่แหล่ะครับแต่ชอบหนีเพราะกลัว ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงจนมันทำให้เรากลายเป็นคนเก็บตัวและไม่สุงสิงกับใครใครชวนไปไหนก็ไม่ไป ตอนเรียนก็ไม่เอาอะไรเลยจนต้องดรอปวิชาเรียนบางตัวและก็มานั่งเสียใจทีหลังว่าทำไมไม่ทนเรียนต่อให้หมดๆไปพร้อมเพื่อนและพอมีปัญหาเรื่องเรียนก็ควรไปปรึกษาอาจารย์ผมก็ไม่ยอมไปครับเพราะกลัวและไม่เคยโทษตัวเองเลยครับโยนให้คนนู้นคนนี้ตลอด จนมันสะสมมากๆจนกลายเป็นปัญหาหนักกว่าเดิม มันถึงขั้นผมเคยจะฆ่าตัวตายเลยครับ แต่แฟนก็เตือนสติผมจนดีขึ้น หลังจากนั้นผมก็เลยพยายามปรับปรุงตัวเองทั้งนิสัยและทัศนคติแย่ๆ มันดีขึ้นครับพอช่วงนี้มีปัญหาอะไรผมก็จะแก้ไขและสู้กับมัน แต่ลึกๆในใจมันยังกลัวๆอยู่เลยครับ แบบพอเรานั่งเฉยๆมันก็เริ่มคิดละว่าทำยังไงดี กลัวจัง
ผมก็พยายามไม่คิดนะครับ แต่มันก็มีมาเรื่อยๆ ผมอยากจะรู้ว่าเพื่อนๆแต่ละคนมีวิธีจัดการกับความคิดตัวเองยังไงกันบ้างครับผมอยากรู้ อยากได้คำแนะนำจริงๆเพราะกลัวตัวเองจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม ถ้าอ่านแล้วงงผมขอโทษด้วยครับบ