คือไม่กี่วันที่ผ่านมา เรามีปัญหากับแม่ค่ะ คือวันนั้นเรากำลังเครียดมากๆ แต่จู่ๆแม่เราก็ดันแซวเรา(เรื่องเล่นๆน่ะค่ะ) ซึ่งตอนนั้นเราไม่มีอารมณ์มาเล่นด้วย จึงมองสวนกลับไปด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ พอแม่เราเห็นแบบนั้นก็ด่าเรากราดเลยค่ะ บอกว่าเราบ้าบ้าง แยกแยะว่าพูดเล่นพูดจริงจังบ้าง(อันนี้จริงค่ะ ตอนนั้นมันเครียดมากจนเผลอไม่พอใจใส่) แล้วก็ไล่ให้เราออกจากบ้านบ้าง(แต่เราก็ยังอยู่ค่ะ..) บอกให้เราไปหาเลี้ยงตัวเอง แล้วก็สารพัดเลยค่ะ..
พอจบวันนั้นมา เราก็คิดว่าน่าจะกลับเป็นปกติ แต่ก็ไม่ค่ะ แม่เมินเฉยเราเหมือนกับเราไม่มีตัวตน เย็นชาใส่ไม่ยอมพูดด้วยสักคำ แม้แต่จะมองก็ไม่มี จนมาถึงวันนี้ก็ยังเป็นเหมือนเดิม เราอยากจะพูดให้แม่เลิกเป็นแบบนี้สักที เราควรจะพูดยังไงดีคะ ที่จะทำให้แม่เราเข้าใจสิ่งที่เราพยายามจะสื่อจะระบายออกไป เราทนอยู่แบบนี้ไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ อยากหาคนปรึกษาจริงๆ มีใครสามารถช่วยเราได้บ้างคะ...
เรามีปัญหากับคนในครอบครัว มีใครพอจะช่วยให้คำแนะนำได้บ้างไหมคะ?
พอจบวันนั้นมา เราก็คิดว่าน่าจะกลับเป็นปกติ แต่ก็ไม่ค่ะ แม่เมินเฉยเราเหมือนกับเราไม่มีตัวตน เย็นชาใส่ไม่ยอมพูดด้วยสักคำ แม้แต่จะมองก็ไม่มี จนมาถึงวันนี้ก็ยังเป็นเหมือนเดิม เราอยากจะพูดให้แม่เลิกเป็นแบบนี้สักที เราควรจะพูดยังไงดีคะ ที่จะทำให้แม่เราเข้าใจสิ่งที่เราพยายามจะสื่อจะระบายออกไป เราทนอยู่แบบนี้ไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ อยากหาคนปรึกษาจริงๆ มีใครสามารถช่วยเราได้บ้างคะ...