**เราจะเกรินก่อนนะคะเราอายุ21 กำลังจะเรียนจบ เรื่องมันเริ่มต้นจากเรารู้จักกับเค้าผ่านแอปTinder และรู้จักกันคบกันมาประมาน1ปี เราเคยไปบ้านเขา1ครั้งตอนคบกันใหม่ๆ แต่พอคบกันมาประมานหนึ่งเค้าไม่เคยพาเราไปอีกเลย และเค้าไม่เคยพูดเรื่องอนาคตกับเราเลย เราเคยพูดกับเค้าครั้งหนึ่งว่าอนาคตจะเอายังไงเขาตอบว่าคบกันไปเรื่อยๆทุกวันนี้ก็ดีอยู่แล้ว (สไตล์ชีวิตเค้าคือเค้าอายุ24 บ้านรวย มีฐานะน่าตาทางสังคม เค้าเป็นคนที่ติดเกมส์ ติดเพื่อน ขี้เกียจ ไปไหนมาไหนไม่เคยวางแผน และไม่ฟังใครฟังแต่เหตุผลตัวเอง) ต่อนะคะ ตอนแรกที่เค้ามาเค้าพูดบอกว่าเห็นนิสัยเราแล้วอยากพาไปหาแม่มาเลย อย่างนู้นอย่างนี้ แต่พอคบเอาจริงๆไม่เลยค่ะ ตรงข้ามกับคำพูดทุกอย่าง แรกๆดีค่ะ มาหามานอนด้วยหลังมาไม่นอนด้วยเลยค่ะ อย่างเช่นเค้าเรียนเสาร์อาทิตย์ภาคพิเศษ พอเลิกเรียนมาหาเราแล้วพาไปกินข้าว มีอะไรกันเสร็จเค้ากลับเลยค่ะ หลังๆคือเราเห็นได้ชัดว่าเค้าเริ่มไม่มีใจ ต่อมานะคะ ช่วงหลังๆ คุยกันไม่ถึง10ประโยคด้วยซ้ำ แต่โทรหากันทุกวันนะคะ ก่อนนอนบอกรักกัน(แต่ดูฝืนๆ) เราก็รู้สึกเบื่อนิสัยเค้าค่ะ เพราะเราปรับหาอยู่คนเดียวพยายามเปลี่ยนอยู่คนเดียว จนวันหนึ่งมันระเบิด เราถามเค้าว่าเค้าเหมาะกับการอยู่คนเดียวนะ เราก็ถามกันไปมาค่ะสุดท้าย เค้าเลือกที่จะจบแต่เราแทบไม่อยากจบเราแค่อยากเปลี่ยนนิสัยเค้า จนตอนนี้จะ1อาทิตย์แล้วค่ะ เราง้อเค้าเค้าไม่เคยคิดจะกลับมาเลย หรือว่าเราควรพอคะ เค้าใจเเข็งอย่างกับหิน ทั้งๆที่เราคิดว่าเราไม่ได้ทำผิดอะไรด้วยซ้ำ หรือปล่าว? เราอยากให้เค้ากลับมาเราอยากรอ ทั้งๆที่ก็ไม่รู้เราต้องรอเพื่ออะไร แต่เรารักเค้ามากค่ะ เราแค่อยากรู้ข้อเสียตัวเองว่าเราทำอะไรผิดมากไปไหมที่ถึงต้องทำให้เค้าอยากอยู่คนเดียว เราคิดถึงแต่เราไม่อยากเสียเกียจโดยการกลับไปง้อเค้าอีก ดูเหมือนเราไร้ค่ามาก ร้องไห้แทบบ้า อยู่คนเดียวไม่ได้เลย เราเก็บทุกอย่างที่เป็นเค้า แม้กระทั่งแปรง กระดาษทิชชูชิ้นสุดท้ายที่เค้าใช้ เราจะรอเขาได้อีกนานแค่ไหน ทั้งๆที่ไม่ได้ติดต่อกันแล้ว
เลิกกับแฟนไปไม่รู้ว่าเราผิดอะไร เขาบอกเหตุผลแค่ว่าเค้าพึ่งค้นพบว่าเค้าอยากอยู่คนเดียว และเขาบอกว่าเรายังโตไม่พอ