ตอนนี้ทุกข์ใจมากเลยค่ะ(เล่าเรื่องไม่ค่อยเก่งนะ) เรื่องมีอยู่ว่า
ขณะนี้พ่อรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเนื่องจากเป็นโรคตับแข็งระยะซีหรือลุกลามไปเยอะ
ก่อนหน้านี้พ่อได้อยู่บ้านย่าโดยมีน้าและพี่ชายคนกลางดูแล ขอย้อนอดีตนะคะ พ่อเป็นพ่อที่ไม่ได้เป็นตัวอย่างที่ดีสักเท่าไหร่
พ่อดื่มเหล้า มีมีน้อย ตบตีแม่เรา ไม่ดูแลลูกที่ดี ที่จำความได้เรามีแต่แม่ที่คอยเคียงข้างแม่ต้องคอยโดนย่าด่าว่าโขลกสับต่างๆนานา เพราะอดีตแม่ไม่ดีสักเท่าไหร่ แต่แม่คือที่สุดสำหรับเราๆเรารักแม่มากๆค่ะ
จนปลายปี48แม่ก็มาล้มป่วยรักษาตัว แต่พ่อทำงานรัฐวิสาหกิจอยู่ดีๆก็ลาออกปล่อยให้เรากับแม่เคว้งมากบ้านก็ต้องคืนหลวง แต่โชคดีที่พี่ชายคนโตทำงานรัฐวิสาหกิจเลยต้องมาอยู่กับพี่ชาย
ส่วนพ่อลาออกมีความสุขไปอยู่ๆในจังหวัดที่อุดมด้วยธรรมขาติและเงินบำนาญ ส่วนเราต้องดูแลแม่ที่ป่วยเพียงลำพังทั้งต้องไปเรียนหนังสือและหาเงินเพื่อเป็นค่ารถค่ายา ค่าดูแลแม่ต้องเข้าๆออกๆโรงพยาบาลเช้ารีบไปดูแลแม่ กลับบ้านต้องไปขนของออกเคลียบ้านที่เคยอยู่(บ้านคืนหลวง)เก็บของคนเดียวโดยลำพังและต้องเอาแมวไปปล่อยหลายตัวเพราะไม่สามารถเลี้ยงได้ต่อไปแล้ว(เสียใจมาก)
แม่รักษาตัวการผ่าตัดใหญ่เอาไตออกข้างหนึ่งผ่านไปด้วยดีวาดฝันกับแม่จะให้ไตแม่อีกข้างหนึ่ง คุณหมอนัดแม่และเรามาโรงพยาบาลพร้อมนักเรียนแพทย์ที่สนิทๆเพราะเวลาไปเรียนจะฝากแม่ไว้และนศ.จะโทรตามเวลาแม่เรียกหา แต่แล้วโลกก็มืดสนิทหมอเรียกเราเป็นการส่วนตัวและบอกว่า แม่เราเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายอาจอยู่ได้ไม่นาน
และแล้วคือเรื่องจริงแม่อยู่ต่อได้อีกแค่สามเดือนค่ะและจากเราไปโลกทั้งโลกของเราพังหมดหลังตากแม่เสียเรามีย่าและอาจะมาดูแลเราแต่เราไม่ผูกพันสักเท่าไหร่มีแต่แม่ดูเรามาเราใช้ชีวิตเพียงลำพังกับห้องเล็กๆเพราะพี่ชายต้องไปทำงานทรมานมากกว่าจะผ่านไปแต่ละวัน..แต่ก็ผ่านไปได้เพราะสามี
เข้าเรื่องเลยนะคะ ตอนนี้ทะเลาะกับสามีหเราอยากเอาพ่อเรามาดูแลเพราะพ่อเราป่วยหนัก ก่อนหน้านี้พ่อได้มาอยู่กับย่าตั้งแต่ปี 56 เพราะภรรยาคนที่เท่าไหร่ไม่รู้ตายทำให้พ่อเราเคว้งกลับดื่มเหล้าตอนนั้นก่อนที่แม่เราจะตายพ่อก็มีเมียเพิ่ม2คน โดยตัดสินใจไปอยู่กับเมียอีกคนต่างจังหวัด(แม่เราก็เสียนะแต่ปลงเพราะแม่เราอยู่เคียงข้าง)
พ่อมาอยู่กับย่าๆก็ชอบด่าว่าต่างๆนานา ย่าด่าว่าเราว่าเอาพ่อมาอยู่ด้วยทำให้ย่าทุกข์แต่พ่อเราก็ยกเงินบำนาญให้ย่าทั้งหมด ตอนนั้นที่เราต้องเอาอยู่กับย่าเพราะพ่อบอกว่าอยากดูแลย่า มาบ้านเราก็ไม่ได้เพราะคือบ้านสามีที่เค้าสร้างขึ้นมาและรับรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับพ่อเรา เรากับสามีรู้จักกันมาตั้งแต่ปี40โดยมาเรียนพิเศษกับแม่เราดังนั้นเค้ารู้ทุกเรื่องที่พ่อทำกับเราและแม่ สามีเราอยู่เคียงข้างเรามานานตอนที่แม่เราป่วยสามีเราก็คอยอยู่เป็นเพื่อนเรานอนกับแม่ที่รพ.สามีก็อยู่เป็นเพื่อนไปๆกลับๆและซัพพอตเราเวลาตังค์เกือบจะไม่มี..สามีเราเป็นคนดีมากคะ พอแม่เราเสียเราก็พยายามเรียนให้จบรับปริญญาคว้ามาให้ได้ทั้งๆที่ตอนนั้นชีวิตเศร้าสุดจะบรรยายเพราะจะขึ้นปี3แล้วเหลืออีก1ปี เราเรียนจบสามีขอแต่งงานปี52ทำงานทำการดีมีอาชีพครู(เอกชน)
ปี54สร้างบ้านเสร็จ ปี56มีลูกและแล้วก็มีสายทางไกลโทรมาให้มารับพ่อๆเราแย่ เมาอาระวาดไปทั่ว ตอนนั้นเราตั้งท้องอ่อนๆแล้ว พ่อบอกอยากมาอยู่กับย่าเพราะอยากดูแลย่า แต่พ่อกับย่าก็ด่าว่าเราว่าเอาพ่อมาทิ้งให้ย่าเครียดสาปแช่งเราตลอดๆ แต่พ่อก็ให้เงินย่าทุกเดือนเกือบ2หมื่นบาท ตั้งแต่พ่อมาอยู่เราโดนย่าด่าว่าและจากการกระทำของพ่อส่วนหนึ่ง จนพ่อเริ่มติดเหล้าหนักและต้องพาไปบำบัดเราลูกเล็กเราเลี้ยงลูกเองค่ะ ตัดสินใจลาออกเลี้ยงลูกเอง พ่อเราเหมือนตกนรกทั้งเป็นเพราะตลอดเวลาที่อยู่กับย่าพ่อไม่มีความสุขเลยแต่เราก็ไม่สามารถช่วยพ่อได้มากได้แต่แวะเวียนไปหาให้กำลังใจแต่ย่าก็ชอบด่าว่า ขุดขลุยอดีตของแม่เรา เรารู้ว่าย่าเครียดเพราะมีลูกสาว(อาเรา)เป็นผู้ป่วยจิตเวชเกิดจากการที่อยู่กับย่าและโดนดุด่าบ่อยจนทำให้อาป่วย
ปัจจุบันมีพี่ชายคนกลางของเรามาดูแลพ่อและเป็นคนที่ไม่มีคุณภาพคนหนึ่งขี้เมา อารมณ์ร้ายมันเคยทำร้ายเราเกือบหนีเอาตัวเองไม่รอดเพราะฤทธิ์สุรา เรากับมันไม่ถูกกันมาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ โดนมันทุบตีตลอด จนมันไปมีครอบครัว(มีก่อนวัยอันควร)มันเลยต้องไปอยู่ต่างจังหวัดตั้งแต่ปี 47 และแล้วชีวิตครอบครัวมันพังเพราะตัวมันเองและมาขออยู่กับย่าโดยอ้างว่ามาดูแลพ่อเพราะการกระทำมันโดนไล่ออกและติดยาติดคุก ข้อดีของมันคือเป็นผช.ที่ที่ดูแลบ้านได้เพราะมีคนแก่ ข้อเสียติดเหล้า ด่าพ่อ ตีพ่อแต่ไม่ยอมรับ เพราะมันเคยรับอะไรเวลามันทำผิด พี่ขายคนกลางคือคนที่แม่เราห่วงที่สุดเพราะแย่ที่สุด เราเหมือนคนมีกรรมทั้งพ่อและพี่และย่าอดีตและปัจจุบันเราต้องแบกรับความรู้สึกหนักๆทุกๆอย่าง เพราะการกระทำของคนรอบตัว ตอนนี้พ่อเราป่วยเราอยากเอาพ่อมาดูจนวาระสุดท้ายของชีวิตพ่อแต่สามีไม่ยอมเพราะสามีเราเห็นและรู้ทุกอย่างสามีบอกว่า ให้อยู่ๆกับย่าและพี่เราและน้าถูกต้องแล้ว
เราเครียดมากตอนนี้เราสงสารพ่อมากเหมือนพ่อกำลังชดใช้กรรมของพ่ออยู่ เราอยากดูแลพ่อแต่ทำไม่ได้ เรากลัวต่างๆนานาเวลาเราไปบ้านย่าเราก็กลัวพี่ชายเรามันจะทำร้ายเราอีก เราสงสารพ่อที่ต้องเจอสภาพแวดล้อมแบบนั้นอยากรู้ว่าพ่อไม่ใช่พ่อที่ดีแต่เราก็อยากทำหน้าที่ให้ดีแต่เราทำไม่ได้..ตอนนี้เราทุกข์ใจเหลือเกินแต่เราก็เข้าใจสามีนะคะ สามีเราเราเกลียดพี่ชายคนกลางเรามากเพราะตอนเวลาเดือดร้อนสามีเราช่วยมัน แต่วันนั้นที่มันทำร้ายเราและด่าสามีเราทั้งคำหยาบต่างๆนานา สามีเราเค้าเป็นผู้ใหญ่และอายุห่างกับมัน6ปีหน้าที่การงานดี แต่โดนมันด่าและทำร้ายเราจนหน้าเรามีแผลจนเรามีรอยทุกวันนี้ เค้าไม่อยากให้มันมาบ้านเราอีกและพ่อก็ปล่อยโดนให้เราทำร้ายต่อหน้าต่อตาเค้ารับไม่ได้..แต่เราอยากเอาพ่อเรามาดูแล เราอยากให้พ่อมีความสุขในวาระสุดท้ายของชีวิต ใครพอมีทางออกให้เรามั้ยคะเราทุกข์ใจจริงๆ
เรื่องกรรมของพ่อที่ทอดทิ้งลูกหรือคือกรรมของเรา
ขณะนี้พ่อรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเนื่องจากเป็นโรคตับแข็งระยะซีหรือลุกลามไปเยอะ
ก่อนหน้านี้พ่อได้อยู่บ้านย่าโดยมีน้าและพี่ชายคนกลางดูแล ขอย้อนอดีตนะคะ พ่อเป็นพ่อที่ไม่ได้เป็นตัวอย่างที่ดีสักเท่าไหร่
พ่อดื่มเหล้า มีมีน้อย ตบตีแม่เรา ไม่ดูแลลูกที่ดี ที่จำความได้เรามีแต่แม่ที่คอยเคียงข้างแม่ต้องคอยโดนย่าด่าว่าโขลกสับต่างๆนานา เพราะอดีตแม่ไม่ดีสักเท่าไหร่ แต่แม่คือที่สุดสำหรับเราๆเรารักแม่มากๆค่ะ
จนปลายปี48แม่ก็มาล้มป่วยรักษาตัว แต่พ่อทำงานรัฐวิสาหกิจอยู่ดีๆก็ลาออกปล่อยให้เรากับแม่เคว้งมากบ้านก็ต้องคืนหลวง แต่โชคดีที่พี่ชายคนโตทำงานรัฐวิสาหกิจเลยต้องมาอยู่กับพี่ชาย
ส่วนพ่อลาออกมีความสุขไปอยู่ๆในจังหวัดที่อุดมด้วยธรรมขาติและเงินบำนาญ ส่วนเราต้องดูแลแม่ที่ป่วยเพียงลำพังทั้งต้องไปเรียนหนังสือและหาเงินเพื่อเป็นค่ารถค่ายา ค่าดูแลแม่ต้องเข้าๆออกๆโรงพยาบาลเช้ารีบไปดูแลแม่ กลับบ้านต้องไปขนของออกเคลียบ้านที่เคยอยู่(บ้านคืนหลวง)เก็บของคนเดียวโดยลำพังและต้องเอาแมวไปปล่อยหลายตัวเพราะไม่สามารถเลี้ยงได้ต่อไปแล้ว(เสียใจมาก)
แม่รักษาตัวการผ่าตัดใหญ่เอาไตออกข้างหนึ่งผ่านไปด้วยดีวาดฝันกับแม่จะให้ไตแม่อีกข้างหนึ่ง คุณหมอนัดแม่และเรามาโรงพยาบาลพร้อมนักเรียนแพทย์ที่สนิทๆเพราะเวลาไปเรียนจะฝากแม่ไว้และนศ.จะโทรตามเวลาแม่เรียกหา แต่แล้วโลกก็มืดสนิทหมอเรียกเราเป็นการส่วนตัวและบอกว่า แม่เราเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายอาจอยู่ได้ไม่นาน
และแล้วคือเรื่องจริงแม่อยู่ต่อได้อีกแค่สามเดือนค่ะและจากเราไปโลกทั้งโลกของเราพังหมดหลังตากแม่เสียเรามีย่าและอาจะมาดูแลเราแต่เราไม่ผูกพันสักเท่าไหร่มีแต่แม่ดูเรามาเราใช้ชีวิตเพียงลำพังกับห้องเล็กๆเพราะพี่ชายต้องไปทำงานทรมานมากกว่าจะผ่านไปแต่ละวัน..แต่ก็ผ่านไปได้เพราะสามี
เข้าเรื่องเลยนะคะ ตอนนี้ทะเลาะกับสามีหเราอยากเอาพ่อเรามาดูแลเพราะพ่อเราป่วยหนัก ก่อนหน้านี้พ่อได้มาอยู่กับย่าตั้งแต่ปี 56 เพราะภรรยาคนที่เท่าไหร่ไม่รู้ตายทำให้พ่อเราเคว้งกลับดื่มเหล้าตอนนั้นก่อนที่แม่เราจะตายพ่อก็มีเมียเพิ่ม2คน โดยตัดสินใจไปอยู่กับเมียอีกคนต่างจังหวัด(แม่เราก็เสียนะแต่ปลงเพราะแม่เราอยู่เคียงข้าง)
พ่อมาอยู่กับย่าๆก็ชอบด่าว่าต่างๆนานา ย่าด่าว่าเราว่าเอาพ่อมาอยู่ด้วยทำให้ย่าทุกข์แต่พ่อเราก็ยกเงินบำนาญให้ย่าทั้งหมด ตอนนั้นที่เราต้องเอาอยู่กับย่าเพราะพ่อบอกว่าอยากดูแลย่า มาบ้านเราก็ไม่ได้เพราะคือบ้านสามีที่เค้าสร้างขึ้นมาและรับรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับพ่อเรา เรากับสามีรู้จักกันมาตั้งแต่ปี40โดยมาเรียนพิเศษกับแม่เราดังนั้นเค้ารู้ทุกเรื่องที่พ่อทำกับเราและแม่ สามีเราอยู่เคียงข้างเรามานานตอนที่แม่เราป่วยสามีเราก็คอยอยู่เป็นเพื่อนเรานอนกับแม่ที่รพ.สามีก็อยู่เป็นเพื่อนไปๆกลับๆและซัพพอตเราเวลาตังค์เกือบจะไม่มี..สามีเราเป็นคนดีมากคะ พอแม่เราเสียเราก็พยายามเรียนให้จบรับปริญญาคว้ามาให้ได้ทั้งๆที่ตอนนั้นชีวิตเศร้าสุดจะบรรยายเพราะจะขึ้นปี3แล้วเหลืออีก1ปี เราเรียนจบสามีขอแต่งงานปี52ทำงานทำการดีมีอาชีพครู(เอกชน)
ปี54สร้างบ้านเสร็จ ปี56มีลูกและแล้วก็มีสายทางไกลโทรมาให้มารับพ่อๆเราแย่ เมาอาระวาดไปทั่ว ตอนนั้นเราตั้งท้องอ่อนๆแล้ว พ่อบอกอยากมาอยู่กับย่าเพราะอยากดูแลย่า แต่พ่อกับย่าก็ด่าว่าเราว่าเอาพ่อมาทิ้งให้ย่าเครียดสาปแช่งเราตลอดๆ แต่พ่อก็ให้เงินย่าทุกเดือนเกือบ2หมื่นบาท ตั้งแต่พ่อมาอยู่เราโดนย่าด่าว่าและจากการกระทำของพ่อส่วนหนึ่ง จนพ่อเริ่มติดเหล้าหนักและต้องพาไปบำบัดเราลูกเล็กเราเลี้ยงลูกเองค่ะ ตัดสินใจลาออกเลี้ยงลูกเอง พ่อเราเหมือนตกนรกทั้งเป็นเพราะตลอดเวลาที่อยู่กับย่าพ่อไม่มีความสุขเลยแต่เราก็ไม่สามารถช่วยพ่อได้มากได้แต่แวะเวียนไปหาให้กำลังใจแต่ย่าก็ชอบด่าว่า ขุดขลุยอดีตของแม่เรา เรารู้ว่าย่าเครียดเพราะมีลูกสาว(อาเรา)เป็นผู้ป่วยจิตเวชเกิดจากการที่อยู่กับย่าและโดนดุด่าบ่อยจนทำให้อาป่วย
ปัจจุบันมีพี่ชายคนกลางของเรามาดูแลพ่อและเป็นคนที่ไม่มีคุณภาพคนหนึ่งขี้เมา อารมณ์ร้ายมันเคยทำร้ายเราเกือบหนีเอาตัวเองไม่รอดเพราะฤทธิ์สุรา เรากับมันไม่ถูกกันมาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ โดนมันทุบตีตลอด จนมันไปมีครอบครัว(มีก่อนวัยอันควร)มันเลยต้องไปอยู่ต่างจังหวัดตั้งแต่ปี 47 และแล้วชีวิตครอบครัวมันพังเพราะตัวมันเองและมาขออยู่กับย่าโดยอ้างว่ามาดูแลพ่อเพราะการกระทำมันโดนไล่ออกและติดยาติดคุก ข้อดีของมันคือเป็นผช.ที่ที่ดูแลบ้านได้เพราะมีคนแก่ ข้อเสียติดเหล้า ด่าพ่อ ตีพ่อแต่ไม่ยอมรับ เพราะมันเคยรับอะไรเวลามันทำผิด พี่ขายคนกลางคือคนที่แม่เราห่วงที่สุดเพราะแย่ที่สุด เราเหมือนคนมีกรรมทั้งพ่อและพี่และย่าอดีตและปัจจุบันเราต้องแบกรับความรู้สึกหนักๆทุกๆอย่าง เพราะการกระทำของคนรอบตัว ตอนนี้พ่อเราป่วยเราอยากเอาพ่อมาดูจนวาระสุดท้ายของชีวิตพ่อแต่สามีไม่ยอมเพราะสามีเราเห็นและรู้ทุกอย่างสามีบอกว่า ให้อยู่ๆกับย่าและพี่เราและน้าถูกต้องแล้ว
เราเครียดมากตอนนี้เราสงสารพ่อมากเหมือนพ่อกำลังชดใช้กรรมของพ่ออยู่ เราอยากดูแลพ่อแต่ทำไม่ได้ เรากลัวต่างๆนานาเวลาเราไปบ้านย่าเราก็กลัวพี่ชายเรามันจะทำร้ายเราอีก เราสงสารพ่อที่ต้องเจอสภาพแวดล้อมแบบนั้นอยากรู้ว่าพ่อไม่ใช่พ่อที่ดีแต่เราก็อยากทำหน้าที่ให้ดีแต่เราทำไม่ได้..ตอนนี้เราทุกข์ใจเหลือเกินแต่เราก็เข้าใจสามีนะคะ สามีเราเราเกลียดพี่ชายคนกลางเรามากเพราะตอนเวลาเดือดร้อนสามีเราช่วยมัน แต่วันนั้นที่มันทำร้ายเราและด่าสามีเราทั้งคำหยาบต่างๆนานา สามีเราเค้าเป็นผู้ใหญ่และอายุห่างกับมัน6ปีหน้าที่การงานดี แต่โดนมันด่าและทำร้ายเราจนหน้าเรามีแผลจนเรามีรอยทุกวันนี้ เค้าไม่อยากให้มันมาบ้านเราอีกและพ่อก็ปล่อยโดนให้เราทำร้ายต่อหน้าต่อตาเค้ารับไม่ได้..แต่เราอยากเอาพ่อเรามาดูแล เราอยากให้พ่อมีความสุขในวาระสุดท้ายของชีวิต ใครพอมีทางออกให้เรามั้ยคะเราทุกข์ใจจริงๆ