ไม่รู้ว่าเริ่มเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ช่วงนี้สับสนกับชีวิตค่ะ ว่าจริงๆแล้วเราควรให้ความสำคํญกับอะไรในชีวิตมากที่สุด ควรเอาอะไรตั้งเป็นหลักในการใช้ชีวิต ตั้งแต่เด็กๆเราเป็นคนที่ตั้งใจเรียนเพราะเชื่อฟังพ่อแม่ พ่อแม่พูด สอนว่าอะไรดีก็ทำหมด แต่ไม่เคยโดนบังคับว่าต้องเรียนสูงๆ แล้วเราก็จริงจังกับหลายเรื่องในชีวตแต่ไม่ได้ตึงกับชีวิตมาก มีเพื่อน มีความสุขดี แต่พอเริ่มโตขึ้นมาหน่อยก็เครียดมากขึ้นเรื่อยๆกับอนาคตบ้าง คิดไปไกลมากจนถึงตอนแก่ ทั้งๆที่ตอนนี้ยังอายุไม่ถึง 18 ปีเลยค่ะ กลัวมากว่าจะมีอนาคตที่ดีไหม คาดหวังกับอะไรหลายๆอย่างจนเรามารู้สึกตัวว่าความสุขมันหายไปจากชีวิต เราเริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายกับการใช้ชีวิต ลองหาทางแก้ไขโดยการหาอะไรใหม่ๆทำ เปลี่ยนบรรยากาศตั้งเป้าทำหมายอะไรสักอย่าง แต่มันก็ไม่ได้ผลเพราะเรายังคงยึดติด คิดสงสัยว่า เราใช้ชีวิตผิดแบบรึเปล่า เราไม่มีความสุขเพราะเราเอาการเรียนมาเป็นกลักในการมีชีวิต การใช้ชีวิตรึเปล่า หรือว่าเราควรที่จะทำอะไรหลายๆอย่างให้ความสุขเป็นที่ตั้งในการใช้ชีวิต สร้างความสมดุลระหว่างการเรียนและการใช้ชีวิต แต่เราไม่เคยปล่อยวางใช้ชีวิตอย่างสนุกได้สุดๆเลยสักครั้งเพราะเราจะมัวแต่กังวลว่า อนาคตเราจะเป็นยังไงมาเสียเวลาแบบนี้ได้หรอ 
   เราเลยอยากถามความเห็นของทุกคนค่ะ ว่าทุกคนใช้ชีวิตแบบไหนกันคะ ใช้อะไรเป็นหลักในการดำเนินชีวิต การเรียน การทำงาน ความสุข หรือ ทำตอนนี้ให้ดีที่สุด?