เราเจอพี่เขาครั้งแรกตอนเช็คชื่อวิชาลูกเสือ อ.ให้พี่เขามาขานชื่อ พี่เขาหน้าตาดุๆและเสียงดังเหมือนพูดตะโกน ไม่รู้เราคิดไปเองมั้ยแต่ว่าพอพี่เขาขานชื่อเราเสร็จเขามองหน้าเราแล้วก้ทำเลิกลั่กแล้วจากนั้นเขาก้ขานชื่อคนต่อไปด้วยเสียงปกติ(เสียงไม่ดังเหมือนตะโกน)เราก้เลยขำนิดๆ หลังจากนั้นเราก้ไปเจอเขาอีก และไม่ได้คิดอะไร วันพฤหัสของอาทิตย์ต่อมา เรานั่งกินขนมกับเพื่อนแล้วพี่เขาก้เดินผ่านหน้าเรามากับเพื่อน2คน เขามองเราเราก้มองเขาแล้วเขาทำหน้าแบบเชิดหน้าอะค่ะ แล้วเขาก้เหล่ตามองเอา พอเขาเดินเลยไปเขาก้เหลียวหลังมามองอีก😂น่าจะสงสัยว่าเรามองทำไม หลังจากวันนั้นเราก้นึกถึงเหตุการณ์นี้ตลอดเลยเล่าให้เพื่อนฟังขำๆ พอมาวันจันทร์ เราก้เจออีกค่ะ มองเหมือนเดิมไม่หันแต่ใช้หางตามองเอาค่ะ แล้วเราก้ไปเจอเขาอีกตอนบ่าย3ที่ร้านใส้กรอกค่ะ เราหยิบใส้กรอกแล้วหันไปคุยกับเพื่อนว่าจะกินนักเก็ต(ร้านเดียวกัน) แล้วพี่คนนี้มาค่ะ555เสียงมาก่อนตัว ครั้งแรกที่เจอกันระยะเผาขนขนาดนี้ จากวันนั้นเราก้รู้สึกว่าอยากรู้จักพี่เขา ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันเพราะไม่เคยอยากคุยกับคนอื่นก่อนมาก่อน คิดว่าเราควรทำไงดีคะนอกจากทำใจ555
รู้สึกชอบ(?)พี่คนนึงในรร.โอกาสเจอน้อยไม่รู้ชื่อหรืออะไรเลย