ขออนุญาติแชร์ความคิดส่วนตัว และขอคำปลอบใจหน่อยค่ะ
คือเรามีแฟนคบกันมาจะ3 ปีแล้ว แล้วมันมีเรื่องสะเทือนใจตอนคบกันได้5เดือนคือแฟนเก่าเขาทักมาเป็นแฟนคนแรกของเขาและเราเป็นคนที่2ค่ะ แต่เขาคบกันมา8ปีกว่าอะค่ะ ประเด็นคือ ผญ คนนั้นเป็นคนที่ทางพ่อแม่แฟนดูแลเหมือนลูกให้ทุกอย่างส่งเรียนตั้งแต่ม2จนจบมหาวิทยาลัยปี4พอไปฝึกงานเขาก็บอกเลิกแฟนเราบอกว่าอยู่ด้วยเพราะส่งเรียนจนจบเลิกรักมาหลายปีแล้ว แต่แฟนเราก็อาลัยอาวรณ์เขานะคะแต่อยู่กับเราก็รักเราดี และของจริงที่จะเล่าก็คือเราเข้ามาคบกับเขาในช่วงที่บ้านเขาเริ่มไม่มีเงินเป็นจังหวะขาลงของที่บ้านแฟนจะล้มละลายเคยมีเงินหลายล้านแต่ตอนนี้กลับมีหนี้เป็นล้านๆ ก่อนหน้านี้คือแม่แฟนเราให้ทุกอย่างกับผญคนนั้น เวลาถ่ายรูปก็กอดเขาซื้อทองให้ใส่ให้เงินรายเดือนค่ากินค่าอยู่ส่งเสียเรียนจนจบ แต่พอเรามาอยู่ด้วยเมื่อ2ปีก่อน เราเรียนอยู่ปี1แต่ทางบ้านเราก็ไม่มีเงินเหมือนกันโดนแม่บังคับสาระพัดเลยให้เงินเรามาเรียนมหาลัยอาทิตย์ละ500รวมค่ากินค่าหนังสือค่าขนมค่าเดินทางกลับบ้านเราว่าเราลำบากมาก พอจะขึ้นปี2เราจำเป็นต้องออกจากมหาวิทยาลัยเพราะแม่ไม่มีเงินส่งเราเรียนแล้วเราเลยออกจากบ้านมาหางานทำหาเงินเองมา2ปีเราเหนื่อยมาก ได้เงินเดือน 12000+แต่เราแบ่งให้แฟนเราไปจ่ายค่าเทอม6000อีก6000เราให้แม่ให้ยายเราและเราเหลือแค่2000ใช้ทั้งเดือน เรารู้สึกเสียใจที่ทำไมทีเราเราไม่ได้อะไรเลยเรารักการเรียนค่ะเราก็ลำบากมากค่ะแต่เรายังเรียนไม่จบเพราะไม่มีเงินเรียนแล้ว แค่ผญคนนั้นได้รับทุกอย่างเลย ทองหรือของที่แฟนเราและแม่แฟนเราซื้อให้เขาเขาเอาไปให้แม่ตัวเองไปขายทางแฟนเรายังไม่ว่าอะไรเขาเลย เรารู้ค่ะว่าตอนนี้ฐานะบ้านแฟนไม่เหมือนก่อนแต่เราแค่รู้สึกเสียใจ และ ด้อยมาก ที่อยากได้ไรต้องดิ้นรนทำเองหมด อยากเรียนก็ไม่ได้เรียนและเราก็ไม่เคยคิดจะทิ้งแฟนเราเพราะว่าเรื่องที่บ้านเขาไม่มีเงินแล้วและขอเงินจากเราค่ะ แต่ผญ คนนั้นเขาทิ้งแฟนเราไปเลยเพราะแฟนเราล้มละลาย เราควรจะจัดการความรู้สึกของตัวเองยังไงดีคะ ให้เรารู้สึกดีขึ้นไม่เสียใจไม่อิจฉาเขาคะ 😭🙏🏻😭🙏🏻
หากรู้สึกว่าตัวเองด้อยกว่าเขามีวิธีคิดอย่างไรให้ตัวเองไม่เสียใจหรือน้อยใจคะที่มาอยู่จุดๆนี้ ?
คือเรามีแฟนคบกันมาจะ3 ปีแล้ว แล้วมันมีเรื่องสะเทือนใจตอนคบกันได้5เดือนคือแฟนเก่าเขาทักมาเป็นแฟนคนแรกของเขาและเราเป็นคนที่2ค่ะ แต่เขาคบกันมา8ปีกว่าอะค่ะ ประเด็นคือ ผญ คนนั้นเป็นคนที่ทางพ่อแม่แฟนดูแลเหมือนลูกให้ทุกอย่างส่งเรียนตั้งแต่ม2จนจบมหาวิทยาลัยปี4พอไปฝึกงานเขาก็บอกเลิกแฟนเราบอกว่าอยู่ด้วยเพราะส่งเรียนจนจบเลิกรักมาหลายปีแล้ว แต่แฟนเราก็อาลัยอาวรณ์เขานะคะแต่อยู่กับเราก็รักเราดี และของจริงที่จะเล่าก็คือเราเข้ามาคบกับเขาในช่วงที่บ้านเขาเริ่มไม่มีเงินเป็นจังหวะขาลงของที่บ้านแฟนจะล้มละลายเคยมีเงินหลายล้านแต่ตอนนี้กลับมีหนี้เป็นล้านๆ ก่อนหน้านี้คือแม่แฟนเราให้ทุกอย่างกับผญคนนั้น เวลาถ่ายรูปก็กอดเขาซื้อทองให้ใส่ให้เงินรายเดือนค่ากินค่าอยู่ส่งเสียเรียนจนจบ แต่พอเรามาอยู่ด้วยเมื่อ2ปีก่อน เราเรียนอยู่ปี1แต่ทางบ้านเราก็ไม่มีเงินเหมือนกันโดนแม่บังคับสาระพัดเลยให้เงินเรามาเรียนมหาลัยอาทิตย์ละ500รวมค่ากินค่าหนังสือค่าขนมค่าเดินทางกลับบ้านเราว่าเราลำบากมาก พอจะขึ้นปี2เราจำเป็นต้องออกจากมหาวิทยาลัยเพราะแม่ไม่มีเงินส่งเราเรียนแล้วเราเลยออกจากบ้านมาหางานทำหาเงินเองมา2ปีเราเหนื่อยมาก ได้เงินเดือน 12000+แต่เราแบ่งให้แฟนเราไปจ่ายค่าเทอม6000อีก6000เราให้แม่ให้ยายเราและเราเหลือแค่2000ใช้ทั้งเดือน เรารู้สึกเสียใจที่ทำไมทีเราเราไม่ได้อะไรเลยเรารักการเรียนค่ะเราก็ลำบากมากค่ะแต่เรายังเรียนไม่จบเพราะไม่มีเงินเรียนแล้ว แค่ผญคนนั้นได้รับทุกอย่างเลย ทองหรือของที่แฟนเราและแม่แฟนเราซื้อให้เขาเขาเอาไปให้แม่ตัวเองไปขายทางแฟนเรายังไม่ว่าอะไรเขาเลย เรารู้ค่ะว่าตอนนี้ฐานะบ้านแฟนไม่เหมือนก่อนแต่เราแค่รู้สึกเสียใจ และ ด้อยมาก ที่อยากได้ไรต้องดิ้นรนทำเองหมด อยากเรียนก็ไม่ได้เรียนและเราก็ไม่เคยคิดจะทิ้งแฟนเราเพราะว่าเรื่องที่บ้านเขาไม่มีเงินแล้วและขอเงินจากเราค่ะ แต่ผญ คนนั้นเขาทิ้งแฟนเราไปเลยเพราะแฟนเราล้มละลาย เราควรจะจัดการความรู้สึกของตัวเองยังไงดีคะ ให้เรารู้สึกดีขึ้นไม่เสียใจไม่อิจฉาเขาคะ 😭🙏🏻😭🙏🏻