สวัสดีค่ะ หนูควรทำยังไงต่อดี? หนูชอบร้องไห้คนเดียวอยู่ดีๆหนูก็ร้องไห้ออกมาแบบไม่มีเหตุผล หนูรู้สึกเศร้า เบื่อกับกิจวัตรประจำวันที่ทำ หนูรู้สึกไม่อยากทำอะไรเลย เหนื่อยง่าย ชอบตั้งคำถามกับทุกอย่าง ทำไปทำไม? ทำไมต้องทำ? ทำแล้วได้อะไร? ไม่ทำแล้วจะเป็นยังไง? บางทีก็สงสัยว่า อยู่ไปทำไม? แต่พอเริ่มได้สติว่ากำลังทำอะไรอยู่หนูเริ่มรู้สึกว่าทำไมถึงคิดแบบนี้? หนูอยากเล่าหรือพูดคุยกับคนในครอบครัวแต่ไม่มีใครเข้าใจแล้วก็ไม่มีใครรับฟัง ทุกคนบอกว่ามันเป็นเรื่องที่ไร้สาระ หนูเลยไม่สนใจคิดว่าคงเป็นเรื่องจริงหนูคงไร้สาระไปเอง แต่มันเริ่มหนักขึ้นทุกวัน หนูเริ่มไม่อยากเจอใคร หนูอยู่แต่ในห้องของตัวเองเริ่มรู้สึกน้อยใจกับทุกอย่าง รู้สึกว่าไม่มีอะไรที่เหมาะกับตัวเองเลยมันไม่ยุติธรรมทำไมถึงเป็นเราที่รู้สึกแย่กับอะไรก็ไม่รู้ แก้ปัญหาไม่ได้ไม่รู้ต้องเริ่มจากอะไร บางทีก็หงุดหงิด โกรธง่ายโมโหง่าย เริ่มฝันร้าย นอนนิ่งๆได้เป็นวัน บางทีนอนอยู่ดีๆก็รู้สึกสงสัยว่าคนเราตายแบบไหนถึงจะไม่ทรมาน มันเป็นเพียงความคิดที่อยู่ดีๆก็โผล่ขึ้นมาในหัว หนูเริ่มนอนไม่หลับ นอนร้องไห้ เสียใจ บอกใครก็ไม่มีคนเชื่อเค้าบอกว่าหนูโกหก ไม่มีใครเชื่อหนูสักคน ตอนนี้หนูคิดว่าคนในครอบครัวคงไม่มีใครสนใจหนู ไม่มีใครถามว่าเป็นอะไร สบายดีมั้ย ทำไมเค้าคาดหวังให้หนูเป็นคนแบบไหน จะต้องทางไหนแต่ไม่มีใครสนใจว่าตอนนี้ หนูเป็นอะไร หนูไม่อยากรู้สึกแบบนี้ แต่อยู่ดีๆมันก็เกิดขึ้นมาเองหนูควรทำยังไงต่อดี? ช่วยบอกทางออกให้หนูที.