เราโกรธและเกลียดครอบครัวเรามาก ผิดมั้ย?

เริ่มเรื่องสั้นๆเลยนะคะ บ้านเรามีหนี้ 2-3ล้านบาท และแน่นอนค่ะ ไม่มีปัญญาใช้คืนใคร แต่เมื่อก่อนคนในครอบครัวเราใช้ชีวิตดีกันทุกคนโดยเฉพาะแม่ แต่ที่เป็นหนี้ได้ยายป่วยและต้องใช้ค่ารักษาเป็นจำนวนมาก หลังจากนั้นครอบครัวเราตัดสินใจที่จะขายบ้านใช้หนี้ แต่แทบไม่ได้ใช้หนี้จริงๆเลยค่ะ หมดกับค่านู้นนี้ในการขายซื้อที่ๆครอบครัวเราจ่ายเองทั้งหมด และคิดว่ามันจะการเป็นเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ดี แต่เปล่าเลยค่ะ ที่บ้านเราไปทำยังไงไม่รู้ โดนโกง และเสียบ้านเสียเงินจนไม่เหลืออะไรเลยและไม่คิดจะแจ้งความอะไรสักอย่าง  และกลายเป็นคนไม่มีบ้าน ต้องเช่าเขา ละเราเองก็ต้องมาอยู่บ้านญาติ จนผ่านมาหลายปีหลังจากนั้น แม่ก็ยังไม่ได้ทำงาน และเราก็ไม่อยากจะสนใจเขาเลย เพราะรู้เรื่อปัญหาต่างๆและทำให้เราเครียดจนร้องไห้ตลอด จนเราอยากจะคิดฆ่าตัวตายบ้างก็มี แต่ที่สำคัญที่เรากำลังจะพูดถึงคือ เมื่อเราโตขึ้น และได้ทำงาน แน่นอนค่ะว่าเราต้องใช้หนี้แทนพวกเขา แต่ตอนนี้แม่แท้ๆของเราไม่ได้ส่งเงินและค่าเรียนค่าอะไรให้เราเลย เราโกรธครอบครัวเรามาก ที่เอาชีวิตรอดไปวันๆได้ยังไงก็ไม่รู้ ไม่สนใจชีวิตลูกตัวเอง ทั้งเราและน้อง เรารักครอบครัวเรานะ แต่เรารู้สึกโกรธและเกลียดไปด้วยกัน ใครมีคำปรึกษาดีๆแนะนำเรามาได้นะ เราก็เครียดทุกวัน แค่เรื่องเรียนเราก็ปวดหัวมากพอแล้ว เรามีเรื่องที่นาวกว่านี้ แต่เราไม่อยากพูดอะไรไปมากกว่านี้แล้ว