เรื่องหนึ่งที่นังคงจำฝังใจมาตลอด ทุกวันนี้ยังคงคิดอยู่ทุกวัน ต่อให้ตายฉันก็จะไม่ลืมเด็ดขาด !
ไม่เคยบอกพ่อแม่ด้วยซ้ำ เหมือนเป็นแผลเป็นอยู่ในใจมาตลอด 
ครั้งหนึ่งเคยอยากซื้อโทรศัพท์ใหม่ให้ตัวเอง ด้วยเงิน กยศ. ของตัวเองอะ การจะซื้อของให้ตัวเองมันก็ต้องเลือกของที่ดี ๆ อยู่แล้วมั้ย แล้วเงินไม่พอขอแม่เพิ่มอีก 2000 บาท ซึ่งตอนนั้นซื้อโทรศัพท์มาราคา 5999 ไม่หมด 6000 อีกแค่บาทเดียวอะ
แล้วคือแฟน(เก่า)บอกว่า ให้แลกกัน เราก็งง จะเเลกทำไมวะ ก็ตังค์กูไง ก็ของนี่มันของ ๆ กู อีกอย่างคือ โทรศัพท์ของแฟนมันก็ใช้มาพอสมควรแล้ว
แล้วราคาถูกกว่าด้วย พอเราไม่ให้ก็งอน และเรารักและเชื่อใจมันไง เออ เราก็เลยให้เล่น สรุปก็คือเอาโทรศัพท์เราไปเลยจ้า
เรากลับบ้านไปด้วยโทรศัพท์แฟน ! เราไม่กล้าเอาให้แม่ดูเลย ปิดมาตลอดยันตอนนี้แม่ก็ไม่รู้ ถ้าแม่รู้ก็คือมันอยู่ไม่สุขแน่นอน
แล้วพอเลิกกันไป กูก็อยากได้โทรศัพท์คืน มันผิดมั้ยทุกคน ก็นั่นคือของ ๆ เรานะ เขาบอกว่ายินดีจะให้ส่วนต่างคืนให้
พอถามเรื่องนี้ก็ทะเลาะกันมาตลอด จนทุกวันนี้เราก็ไม่กล้าทัก ไม่เคยถามเรื่องนี้อีกเลย
เรื่องเงินอีก พอเราไม่ให้ ก็หาเรื่องทะเลาะ หาเรื่องงอนที่จะไม่คุยกัน จนบางครั้งเราก็ต้องยอมจำใจให้ไป บางทีเราก็ไม่มีกินเหมือนกัน เราอดมื้อ กินมื้อ เพื่อเอาตังค์ไปให้มัน เพื่อไปเที่ยว ไปกินเหล้า จนสุดท้ายเราก็ตัดสินใจเดินออกมา เรารู้สึกว่านี่คือที่สุดในชีวิตของเราแล้วอะ