ไม่ได้เรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบ เพราะไม่มีทางเลือก

สวัสดีครับ ผมเป็นคนนึงนะครับที่ชอบการออกกำลังกายและเล่นกีฬาเป็นอย่างมาก พอผมขึ้นชั้น ม. 4 ผมก็อยากเรียนสายวิทย์ แต่เนื่องจากผมเป็นคนที่ผลการเรียนค่อนข้างอ่อนแต่ก็ไม่ได้อ่อนจนขี้เหร่มากจนเกินไป ซึ่งพ่อไม่ให้โอกาสไปสอบเพื่อเข้าสายวิทย์เลยครับ ซึ่งถ้าผมได้ลองสอบเข้าสายวิทย์ ผมอาจจะได้เข้าสายวิทย์ก็ได้ครับ หรือถ้าไม่ได้จริง ๆ ผมก็ไม่เรียนสายวิทย์ พ่อเลยบังคับไม่ให้ผมเรียนสายวิทย์ พ่อก็ให้ข้ออ้างบอกว่า ผลการเรียนอ่อนขนาดนี้เรียนสายวิทย์ ไม่ไหวหรอก ซึ่งเหมือนดูถูกผมมากเลย ตัดสินไปก่อนแล้วว่าถ้าผมเรียนสายวิทย์ ยังไงก็ไปไม่รอดหรอก ซึ่งพ่อบังคับให้เรียนศิลป์ - คำนวน แทน ซึ่งผมก็ไม่สามารถขัดใจหรือเถียงได้ ผมก็เลยต้องเรียนสายศิลป์ - คำนวน แบบไม่ได้เต็มใจที่อยากจะเรียน ซึ่งผมก็เรียนมาเรื่อย ๆ จนจบ ม. 6 มีคณะนึงที่ผมอยากเรียนมาก คือ คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา แต่เรียนไม่ได้เพราะไม่ได้จบสายวิทย์มา ผมรู้สึกเจ็บใจมากที่ไม่ได้เลือกในสิ่งตัวเองต้องการ สุดท้ายผมก็ต้องเลือกเรียน คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์สาขาโลจิสติกส์ ซึ่งเป็นสาขาที่ผมไม่ได้ชอบสักเท่าไหร่ แต่ก็พอเรียนได้อยู่โดยที่ยังไม่โดนไทร์ ทุกวันนี้ยังรู้สึกแย่มากที่ไม่ได้เรียนในสิ่งที่อยากเรียน ปัจจุบันผมอยู่ ปี 3 แล้วครับ ผมก็ต้องให้ชีวิตเดินหน้าต่อไป ผมอยากรู้ว่ามีใครเป็นลักษณะคล้าย ๆ แบบผมบ้างไหมครับ ถ้าใครที่เป็นแบบผม ที่ไม่ได้เรียนในคณะหรือสาขาที่ชอบหรืออยากเรียน ก็ช่วยแชร์เรื่องราวชีวิตมาให้ผมบ้างนะครับ ทุกวันนี้ผมมีความสุขดีครับ แต่ในใจยังรู้สึกเจ็บใจและโกรธพ่ออยู่ ที่ตัดทางเดินชีวิตที่ผมต้องการ สาเหตุที่ผมไม่ซิ่วเพราะว่า พ่อคงไม่ให้ผมซิ่วหรอกครับ