เรากับพี่ชายจะอายุห่างกัน 6 ปี

เมื่อตอนปี 1 เข้าเรียนมหาลัยใหม่ๆ เข้ามาเรียนใน กทม. ซึ่งพี่มาทำงานที่ กทม. อยู่ก่อนแล้ว
ตอนนั้นเอกที่เราเรียนจะต้องมี notebook หรือคอมเพื่อเอาไว้เรียนเรื่องโปรแกรมต่างๆ เลยได้ขออนุญาตแม่ว่า อยากจะขอซื้อ ซึ่งแม่บอกก็โอเค จะส่งเงินมาให้
เราก็ไปศึกษาดูราคา สเปค นบ ที่ราคาไม่แพงมากพอที่จะทำงาน แต่แม่บอกว่าถ้าจะซื้อก็เอาที่มันดีๆไปเลย
จะได้ใช้ไปเรื่อยๆนานๆ ซื้อทีเดียวเอาให้มันคุ้ม เราก็เลยไปดูตัวที่สนใจแล้วบอกราคาประมาณ 23000
แม่ก็โอเคแล้วก็โอนเงินมาให้บอกให้พี่พาไปซื้อ เราเลยบอกแม่ให้โอนเงินให้พี่เลยเพราะไม่อยากกดเงินแล้วพกเงินเอง
พี่และแม่ก็รับทราบกัน พอถึงวันที่จะไปซื้อ พี่ชายกับพาไปที่บ้านหลังหนึ่ง เป็นเหมือนร้านขายของมือสอง
แล้วก็บอกเราว่าลองบอกสเปคเค้าดูว่าอยากได้ยังไง เดี๋ยวให้พี่เค้าหาให้ราคาพิเศษ
เราเลยบอกว่าแม่ให้เงินมาคือจะเอาไปซื้อมือ 1 นะแล้วเราก็ดูรุ่นไว้แล้ว แต่เหมือนพี่ชายก็บอกให้ลองดูก่อน
ของพวกนี้ก็ดี ไม่ต้องซื้อของแพงๆก็ได้ เราก็เริ่มหงุดหงิด สุดท้ายลงเอยด้วยการที่ต้องยอมซื้อ นบ มือ 2 ราคา 10000 มา
จนต้องโทรไประบายกับแม่ว่าทำไมเราต้องยอม แม่ก็ไม่รู้จะปลอบหรือด่าเราก่อน ว่าเลือกเองนะที่จะยอมพี่ชาย
แม่บอกก่อนหน้านี้แล้วว่าให้เราไปจัดการเรื่องเงินเอง เพราะพี่ชายจะไว้ใจเรื่องเงินๆทองๆไม่ค่อยได้
แม่ก็ได้บอกแค่ว่าทำใจเถอะ มันคงร้อนมากจนไม่รู้จะเอาจากที่ไหนแล้วจริงๆ ซึ่งจริงๆเราก็รู้นะว่าคนที่เสียใจกว่าเราคือแม่แน่ๆ
แต่แม่ทำเหมือนปลงอ่ะ เหมือนไม่อยากให้เราคิดมากไปด้วย เพราะก่อนหน้านี้ก็เจอมาเยอะเหมือนกัน

มาเรื่องที่ 2 ตอนนี้เราทำงานมาแล้วประมาณ 1 ปี ซึ่งตอนนี้เราใช้ นบ ใหม่ละนะ ไม่ใช่อิเครื่องมือ 2 เป็นเครื่องที่ให้อากดบัตรผ่อน
แล้วเราผ่อนอาต่ออีกที ก็ซื้อใหม่ช่วงขึ้นปี 3 เพราะอิเครื่องมือ 2 (ที่โดนพี่หลอก)มันเริ่มค้างแล้ว
ก็ใช้เครื่องนี้ต่อมาเรื่อยๆ จนเรียนจบ จนทำงานมาได้ปีกว่าๆ อยู่ๆพี่ชาย(ตัวดี) ก็มาบอกว่า นบ ของพี่มันพัง ว่าจะหา นบ มือ 2 ใช้
อยากจะให้เราช่วยไปดูที่โรงจำนำด้วยหน่อย เพราะเรามีความรู้เรื่องพวกนี้ แต่พอเราไปดูแล้วมันก็มีแต่เครื่องที่ไม่สามารถใช้งานระยะยาวได้เลย
ด้วยเราก็รู้ว่างานพี่ก็ต้องใช้ นบ เราก็แบบเห็นใจ เลยคิดว่าจะลองไปผ่อน นบ ใหม่แล้วเอาเครื่องเดิมเราให้พี่ใช้
พี่มันก็ดีใจมากเพราะ นบ เราคือ นบ เกมส์มิ่ง มี SSD มีนั้นนี้เสริมเยอะ *เราเล่นเกมส์ด้วย*
อ่ะพอเราไปออก นบ ตัวใหม่มา เราก็เลยเอาเครื่องเก่าให้พี่ชาย แล้วก็ย้ำเลยว่า อย่าเอาไปทำอะไร ห้ามขาย ห้ามจำ
ถือว่าขอร้อง เพราะนอกจาก นบ ที่เราพยายามผ่อนเองตอนเรียน เราก็เก็บเงินซื้อ SSD M.2 ซื้อ RAM หนักสุดคือ ซื้อ Win แท้มาใช้
คือรวมๆแล้วมันเยอะมาก เราเลยบอกว่าขอร้องที่ให้คือให้เอาไปใช้ อย่าเอาของเราไปขายเลย ถือว่าขอ
ซึ่งตอนนั้นพี่ก็บอกว่าจะเอาไปขายยังไง พี่ก็ต้องใช้งานเหมือนกัน เราก็แบบโอเค
หลังจากนั้นประมาณ 2 เดือน เราก็ไม่ค่อยเห็นพี่เอามาเปิดเล่นเกมส์เหมือนเมื่อก่อน
เราก็ไม่ได้เอะใจอะไร ก็คิดว่าคงขี้เกียจเปิดเล่น จนวันนึงฉุดคิดขึ้นมาได้ว่าพี่เป็นคนยังไง เลยลองถามว่า นบ อยู่ไหน
พี่ชายบอกพอดีบริษัทมีออกบูธ พี่ที่ทำงานเลยขอยืมไปตั้งที่บูธเพราะเห็นว่าเครื่องมันเร็ว เลยขอยืมไปใช้
เราก็เลยบอกให้พี่ถ่ายรูป นบ มาให้ดูหน่อย พี่ก็บอกว่าไม่ได้อยู่บูธแต่อยู่บริษัท ก็เลยบอกให้คนที่บูธถ่ายรูป นบ มาให้ดูหน่อย
พี่ก็บอกว่าได้ เดี๋ยวบอกพี่ที่บูธถ่ายรูปมาให้
รอนานมั๊ยไม่รู้ แต่รอจนพิมพ์ทั้งหมดนี้หมด รูปนั้นก็ยังไม่ได้มา

ไหนจะเรื่องทำงานแต่เงินไม่พอใช้จะต้องรบกวนเราอยู่เรื่อยๆ จริงๆเราก้ให้ได้ แต่บางทีเราก้ไม่พอใช้ จนบางทีต้องไปยืมเพื่อนมาโอนให้พี่ชาย
อะไรที่เราให้ก็ไปจบที่โรงรับจำนำหมด
มอไซต์เล่มก็ไม่เคยมีอยู่ให้เห็น

เรารักพี่เรานะ พี่เราก็ดีกับเราในหลายๆเรื่อง แทบจะทุกๆเรื่องเลยล่ะ ถ้าไม่นับเรื่องเงิน
คอยดูแลเอาใจใส่ช่วงที่เรียนมาตลอด 4 ปี คอย Support แต่ถ้าวนเข้าเรื่องเงิน มันก็จะมีแบบนี้มาเรื่อยๆ
เหมือนพี่เค้ามีรายได้ไม่พอรายจ่าย อะไรที่หามาได้ก็ต้องเอาไปทบนั้นทบนี้อ่ะ

จริงๆแล้วที่เล่ามา มันก็เหมือนเอาเรื่องครอบครัวมาเล่าให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้ฟัง แต่เราแค่อยากหาช่องทางในการระบาย และมีคนรับฟัง
เราพยายามไม่คิดมาก โทรคุยกับแม่บ้าง แม่ก็บอกให้ปลงเถอะ เพราะแม่ก็โดนมาเยอะกว่านี้มาก ทั้งหลอกเอาเงินไปทำนั้นทำนี้
แม่ก็บอกทำยังไงได้มันก็ยังดีกว่าหลายๆบ้านที่ลูกติดยา ติดคุก แม่บอกพี่มันไม่ดีแค่เรื่งนี้เรื่องเดียวจริงๆ ทำใจเถอะลูก ถือว่าเป็นกรรมของเรา
พอคุยกับแม่แล้วน้ำตายิ่งไหล ไม่รู้จะทำอะไรจริงๆ


ใครที่เจอปัญหายังไงมาระบายที่นี่ได้นะ ในเมื่อพวกคุณฟังเราแล้ว เราจะฟังพวกคุณบ้าง

ใครที่เจออะไรแย่ๆก็ขอให้เจออะไรดีๆบ้างนะ