ผมพึ่งเคยเขียนกระทู้ Pantip เป็นครั้งแรก
เรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวผมเอง ต้องทรมานหัวใจอยู่ตลอดที่พบเจอโดยบังเอิญหรือไปพบเจออะไรทาง Facebook & IG ไม่รู้ทำไมต้องเขิญด้วย ต้องอายด้วย ลืมตัวไปเลย แต่บางที่ก็เจ็บปวดด้วยเหตุผลบางอย่าง 😅
ผมจะเล่าเรื่องราวของความรัก เซฟไว้ตรงนี้ แล้วจะมาอ่านกระทู้ที่เขียนไว้ทุกๆปี ว่าผมเคยแอบชอบคนๆหนึ่งมาก แต่ละปีๆ จะดูการเปลี่ยนแปลง ว่าแต่ละปีคิดยังไงกับเขาอยู่ ถ้าผมจีบเขาได้ ผมจะเอากระทู้นี้ให้เขาอ่าน ☺️ เรื่องราวมันอาจเหมือนหนัง ละคร ซีรีย์ MV เพลง
แต่มันคือเรื่องจริง ☺️
#เรื่องมีอยู่ว่า ผมได้เรียนต่อวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ผมได้เรียนต่อ ป.ว.ช 1 ใหม่ ปี พ.ศ 2556 คือผมเรียนซ้ำน่ะครับ เหตุที่ได้เรียนซ้ำคือ ผมแย่ครับ
โดดเรียนติดเกมส์งอมแงม แต่สารเสพติดผมไม่เอาน่ะครับ *(ยกเว้าเหล้า) พึ่งดูโลกภายนอกมันเลยตื่นตาตื่นใจกับสิ่งใหม่ๆที่ได้พบปะผู้คนเพื่อนฝูง และคนอื่น
เข้าเรื่องน่ะครับ คือตอนนั้นผมได้เรียน ป.ว.ช 1 ใหม่ จากที่ผมไม่ได้สนใจผู้หญิงหรือความรักเลย คือผมได้เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนคนที่ผมแอบชอบนั้น แรกๆก็ไม่ได้คิดอะไร พอขึ้น ป.ว.ช 2 ผมก็เริ่มที่จะมีใจให้เขาแล้ว
โดยที่ผมไม่รู้ตัวเลย ที่ผ่านๆมา เขาคอยช่วยเหลือการเรียนทุกอย่าง ไม่ว่าจะการบ้าน กิจกรรมในโรงเรียน หรือชวนไปทานอาหาร ทั้งการเข้าเรียน คอยตามคอยบอกตลอด คือผมเริ่มอยากมาเรียน อยากเห็นหน้าเค้า อยากมองดูเค้า อยากฟังเสียงเค้าเวลาบ่น (น่ารักมากอ่ะ) เค้ายังไม่รู้หรอกว่าผมเริ่มอ่อนไหวกับเขาแล้ว *(แต่ตอนนี้ผมคิดแล้วว่า เค้าก็แค่ทำหน้าที่หัวหน้าห้องมั้ง 😢)
พอเวลาเริ่มมาอีกหน่อยช่วงจะจบ ป.ว.ช 2 เพื่อนผมผู้ชายที่อยู่คนละสาขาเขาบอกว่าชอบน้องเค้า เพื่อนผมเลยบอกให้ผมไปขอเบอร์ ผมเลยทำตามทั้งที่ใจไม่อยากทำ เพราะเก็บความรู้สึกตัวเองไว้เพื่อไม่ให้ใครรู้นี่ล่ะ ผมเลยไปบอกว่าเพื่อนผมชอบ เขาบอกให้มาขอเบอร์ น้องเค้าก็เอาเบอร์ให้ ผมเลยจำใจเอาเบอร์ให้เพื่อน ในที่สุดเขาโทรจีบกัน แล้วเขาก็รักกัน ผมนี้โครตไม่มีกำลังใจเลย ได้แต่มองห่างๆอย่างห่วงๆ ไม่รู้เพราะอะไร ผมก็ทำอะไรแปลกๆที่ไม่เคยทำมา (ปกติผมเงียบๆหน้านิ่งๆ ชอบทำเป็นเหมือนไม่รู้ไม่เห็น) คือผมได้ไปขัดจังหวะ ไม่ให้เขาไปไหนกันสองคนอยู่เรื่อยๆเลย น่าขำเนาะ 😂 จนเวลาเลยไป 1 เดือน เขาก็เลิกติดต่อกัน ผมก็ไม่รู้สาเหตุ แน่นอนผมไม่ถามอยู่แล้ว เพราะกลัวว่าน้องเขาจะรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่ และกลัวว่าเพื่อนจะรู้จักว่าผม ว่าแอบรักน้องเขา ก็แปลกทั้งที่ผมก็รัก แต่ผมไม่เคยแสดงความรักให้คนอื่นรู้แม้แต่เสี่ยวเลย จนผมได้ย้ายโรงเรียนเพราะเหตุผลบางอย่าง แต่ ร.ร ไม่ได้ไกลกันเลย พอขึ้น ป.ว.ช 3 ผมได้มีแฟนแบบไม่ได้ตั้งใจ แฟนผมคนนั้นก็ใส่ใจไม่น้อยเลย แต่ยังไม่เลิกคิดที่ๆจะอยากได้น้องเค้ามาเป็นแฟนตัวเองเลยสักนิด พอผมคบกับแฟนที่ผมได้คบมา และก็เป็นเรื่อง พ่อกับแม่แฟน บอกให้ไปหมั่นหมายกันไว้แล้วให้มาสู่ขอ ผมก็ได้รับผมชอบตามประเพณี ครอบครัวผมและแฟนได้นัดหมายวันมั้นกันไว้คืออีก 3 เดือนต่อจากนี้ และผมก็มีโอกาศได้เจอกันอีกครั้ง เขาก็ยิ้มแย้มและพูดน้ำเสียงน่ารักเหมือนเดิม พอตกเย็นมาผมก็แอบคุยกับเขา หาเวลาคุยกับเขา เวลาได้คุยผมยิ้มจนปากไม่หุบเลย 😂 และแล้วแฟนผมคนเห็นแอบดูแชทผมกับเขา ทั้ง ผมและเขาและแฟน ทะเลาะกัน (อีกเรื่องหนึ่งที่ผมไม่ได้พูดให้ฟังเบื่องต้น คือแฟนที่ผมคบ ผมได้รู้เรื่องบางอย่างนานแล้ว คือเขาเป็นเด็กไซด์ไลน์ทั้งๆที่มีผมอยู่ ทั้งๆที่ผมดูแลอยู่) ผมเลยเอาเรื่องนี้มาพูดเพื่อกลบเกลื่อนตัวเอง สุดท้ายแล้ว ต่างคนต่างเงียบ น้องคนที่ผมแอบชอบเขากะบล็อกเฟสและช่องทางอื่นๆไป ส่วนแฟนผมก็ได้แต่รู้สึกผิด ผมก็รู้สึกเสียใจที่ยังยอมรับไม่ได้ จนเวลาผ่านไป ผมพักการเรียน 1 ปี *เหตุผลที่ไม่มีเหตุผล 😢
และแล้วผมก็ได้ต่อ ป.ว.ส 1 ส่วนน้องเค้าคนที่ผมแอบรัก เขากำลังเรียน ป.ตรี และปีนั้นผมติดทหาร 2 ปี ห่วงการฝึกทหารใหม่ก่อนกลับบ้านคือ 6 เดือน พอผมฝึกทหารใหม่เสร็จ ผมกับไม่เจอใครเลย คนที่บอกว่ารักผม ก็ไปอยู่กับคนอื่น มีลูกกับคนอื่นด้วย ผมเลยลืมทุกอย่างไป แต่ที่ลืมไม่ลงคือน้องคนนั้น คนที่ผมแอบชอบจนถึงวันนี้วันทีาผมตั้งกระทู้ขึ้น ในเฟสก็ไม่ได้เป็นเพื่อนกัน แต่ก็ส่องอยู่แบบนั้น ดูแต่ภาพเดิมๆ ภาพใหม่ก็มีแค่ภาพขายของ บางครั้งดีหน่อยก็ตอนที่เค้าเปิดสาธารณะ ❤️ ในสตอรี่ IG ก็ดูอยู่แต่บางที่ก็พยายามอดดูกลัวเขารู้ว่าเป็นผม *กลัวเขาเช็คคนดูและโดนบล็อค และทำแบบนี้เรื่อยมา คอยส่องสถาณะ ทุกๆอย่าง จนผมปลดประจำการทหาร
#ผมก็ทำแบบนี้แบบเดิมโดยตลอด คือคิดว่าเค้ามันใช่แล้วอะ ทุกๆอย่างคือผมชอบหมด
#และสุดท้ายนี้ คนที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้ ถ้าผมผิดถูกอย่างไร โปรดให้อภัยด้วยน่ะครับ ที่ในบางทีดีบ้างไม่ดีบ้าง
เห็นแก่ตัวบ้าง อะไรทำไมบ้างตั้งมากมาย 🙏🏻🙏🏻🙏🏻
*#เพราะมันคือเรื่องจริง ไม่ใช่นิยาย ที่จะสวยงามตามบท
คนเราจะแอบรักคนๆหนึ่งได้นานแค่ไหนกัน
เรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวผมเอง ต้องทรมานหัวใจอยู่ตลอดที่พบเจอโดยบังเอิญหรือไปพบเจออะไรทาง Facebook & IG ไม่รู้ทำไมต้องเขิญด้วย ต้องอายด้วย ลืมตัวไปเลย แต่บางที่ก็เจ็บปวดด้วยเหตุผลบางอย่าง 😅
ผมจะเล่าเรื่องราวของความรัก เซฟไว้ตรงนี้ แล้วจะมาอ่านกระทู้ที่เขียนไว้ทุกๆปี ว่าผมเคยแอบชอบคนๆหนึ่งมาก แต่ละปีๆ จะดูการเปลี่ยนแปลง ว่าแต่ละปีคิดยังไงกับเขาอยู่ ถ้าผมจีบเขาได้ ผมจะเอากระทู้นี้ให้เขาอ่าน ☺️ เรื่องราวมันอาจเหมือนหนัง ละคร ซีรีย์ MV เพลง
แต่มันคือเรื่องจริง ☺️
#เรื่องมีอยู่ว่า ผมได้เรียนต่อวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ผมได้เรียนต่อ ป.ว.ช 1 ใหม่ ปี พ.ศ 2556 คือผมเรียนซ้ำน่ะครับ เหตุที่ได้เรียนซ้ำคือ ผมแย่ครับ
โดดเรียนติดเกมส์งอมแงม แต่สารเสพติดผมไม่เอาน่ะครับ *(ยกเว้าเหล้า) พึ่งดูโลกภายนอกมันเลยตื่นตาตื่นใจกับสิ่งใหม่ๆที่ได้พบปะผู้คนเพื่อนฝูง และคนอื่น
เข้าเรื่องน่ะครับ คือตอนนั้นผมได้เรียน ป.ว.ช 1 ใหม่ จากที่ผมไม่ได้สนใจผู้หญิงหรือความรักเลย คือผมได้เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนคนที่ผมแอบชอบนั้น แรกๆก็ไม่ได้คิดอะไร พอขึ้น ป.ว.ช 2 ผมก็เริ่มที่จะมีใจให้เขาแล้ว
โดยที่ผมไม่รู้ตัวเลย ที่ผ่านๆมา เขาคอยช่วยเหลือการเรียนทุกอย่าง ไม่ว่าจะการบ้าน กิจกรรมในโรงเรียน หรือชวนไปทานอาหาร ทั้งการเข้าเรียน คอยตามคอยบอกตลอด คือผมเริ่มอยากมาเรียน อยากเห็นหน้าเค้า อยากมองดูเค้า อยากฟังเสียงเค้าเวลาบ่น (น่ารักมากอ่ะ) เค้ายังไม่รู้หรอกว่าผมเริ่มอ่อนไหวกับเขาแล้ว *(แต่ตอนนี้ผมคิดแล้วว่า เค้าก็แค่ทำหน้าที่หัวหน้าห้องมั้ง 😢)
พอเวลาเริ่มมาอีกหน่อยช่วงจะจบ ป.ว.ช 2 เพื่อนผมผู้ชายที่อยู่คนละสาขาเขาบอกว่าชอบน้องเค้า เพื่อนผมเลยบอกให้ผมไปขอเบอร์ ผมเลยทำตามทั้งที่ใจไม่อยากทำ เพราะเก็บความรู้สึกตัวเองไว้เพื่อไม่ให้ใครรู้นี่ล่ะ ผมเลยไปบอกว่าเพื่อนผมชอบ เขาบอกให้มาขอเบอร์ น้องเค้าก็เอาเบอร์ให้ ผมเลยจำใจเอาเบอร์ให้เพื่อน ในที่สุดเขาโทรจีบกัน แล้วเขาก็รักกัน ผมนี้โครตไม่มีกำลังใจเลย ได้แต่มองห่างๆอย่างห่วงๆ ไม่รู้เพราะอะไร ผมก็ทำอะไรแปลกๆที่ไม่เคยทำมา (ปกติผมเงียบๆหน้านิ่งๆ ชอบทำเป็นเหมือนไม่รู้ไม่เห็น) คือผมได้ไปขัดจังหวะ ไม่ให้เขาไปไหนกันสองคนอยู่เรื่อยๆเลย น่าขำเนาะ 😂 จนเวลาเลยไป 1 เดือน เขาก็เลิกติดต่อกัน ผมก็ไม่รู้สาเหตุ แน่นอนผมไม่ถามอยู่แล้ว เพราะกลัวว่าน้องเขาจะรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่ และกลัวว่าเพื่อนจะรู้จักว่าผม ว่าแอบรักน้องเขา ก็แปลกทั้งที่ผมก็รัก แต่ผมไม่เคยแสดงความรักให้คนอื่นรู้แม้แต่เสี่ยวเลย จนผมได้ย้ายโรงเรียนเพราะเหตุผลบางอย่าง แต่ ร.ร ไม่ได้ไกลกันเลย พอขึ้น ป.ว.ช 3 ผมได้มีแฟนแบบไม่ได้ตั้งใจ แฟนผมคนนั้นก็ใส่ใจไม่น้อยเลย แต่ยังไม่เลิกคิดที่ๆจะอยากได้น้องเค้ามาเป็นแฟนตัวเองเลยสักนิด พอผมคบกับแฟนที่ผมได้คบมา และก็เป็นเรื่อง พ่อกับแม่แฟน บอกให้ไปหมั่นหมายกันไว้แล้วให้มาสู่ขอ ผมก็ได้รับผมชอบตามประเพณี ครอบครัวผมและแฟนได้นัดหมายวันมั้นกันไว้คืออีก 3 เดือนต่อจากนี้ และผมก็มีโอกาศได้เจอกันอีกครั้ง เขาก็ยิ้มแย้มและพูดน้ำเสียงน่ารักเหมือนเดิม พอตกเย็นมาผมก็แอบคุยกับเขา หาเวลาคุยกับเขา เวลาได้คุยผมยิ้มจนปากไม่หุบเลย 😂 และแล้วแฟนผมคนเห็นแอบดูแชทผมกับเขา ทั้ง ผมและเขาและแฟน ทะเลาะกัน (อีกเรื่องหนึ่งที่ผมไม่ได้พูดให้ฟังเบื่องต้น คือแฟนที่ผมคบ ผมได้รู้เรื่องบางอย่างนานแล้ว คือเขาเป็นเด็กไซด์ไลน์ทั้งๆที่มีผมอยู่ ทั้งๆที่ผมดูแลอยู่) ผมเลยเอาเรื่องนี้มาพูดเพื่อกลบเกลื่อนตัวเอง สุดท้ายแล้ว ต่างคนต่างเงียบ น้องคนที่ผมแอบชอบเขากะบล็อกเฟสและช่องทางอื่นๆไป ส่วนแฟนผมก็ได้แต่รู้สึกผิด ผมก็รู้สึกเสียใจที่ยังยอมรับไม่ได้ จนเวลาผ่านไป ผมพักการเรียน 1 ปี *เหตุผลที่ไม่มีเหตุผล 😢
และแล้วผมก็ได้ต่อ ป.ว.ส 1 ส่วนน้องเค้าคนที่ผมแอบรัก เขากำลังเรียน ป.ตรี และปีนั้นผมติดทหาร 2 ปี ห่วงการฝึกทหารใหม่ก่อนกลับบ้านคือ 6 เดือน พอผมฝึกทหารใหม่เสร็จ ผมกับไม่เจอใครเลย คนที่บอกว่ารักผม ก็ไปอยู่กับคนอื่น มีลูกกับคนอื่นด้วย ผมเลยลืมทุกอย่างไป แต่ที่ลืมไม่ลงคือน้องคนนั้น คนที่ผมแอบชอบจนถึงวันนี้วันทีาผมตั้งกระทู้ขึ้น ในเฟสก็ไม่ได้เป็นเพื่อนกัน แต่ก็ส่องอยู่แบบนั้น ดูแต่ภาพเดิมๆ ภาพใหม่ก็มีแค่ภาพขายของ บางครั้งดีหน่อยก็ตอนที่เค้าเปิดสาธารณะ ❤️ ในสตอรี่ IG ก็ดูอยู่แต่บางที่ก็พยายามอดดูกลัวเขารู้ว่าเป็นผม *กลัวเขาเช็คคนดูและโดนบล็อค และทำแบบนี้เรื่อยมา คอยส่องสถาณะ ทุกๆอย่าง จนผมปลดประจำการทหาร
#ผมก็ทำแบบนี้แบบเดิมโดยตลอด คือคิดว่าเค้ามันใช่แล้วอะ ทุกๆอย่างคือผมชอบหมด
#และสุดท้ายนี้ คนที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้ ถ้าผมผิดถูกอย่างไร โปรดให้อภัยด้วยน่ะครับ ที่ในบางทีดีบ้างไม่ดีบ้าง
เห็นแก่ตัวบ้าง อะไรทำไมบ้างตั้งมากมาย 🙏🏻🙏🏻🙏🏻
*#เพราะมันคือเรื่องจริง ไม่ใช่นิยาย ที่จะสวยงามตามบท