คิดถึง...ที่ทำได้แค่คิดถึง

คือวันนี้เราร้องไห้ค่ะ อยู่ในห้องคนเดียวเงียบๆแล้วอยู่ๆพ่อก็เดินเข้ามาในห้อง เห็นเราตาแดงกำลังเช็ดน้ำมูกอยู่เค้าเลยถามว่าเป็นอะไร ร้องเรื่องอะไร เราตอบไม่ไหวค่ะได้แต่ส่ายหน้าไม่อยากให้เค้ารู้ว่าเราเสี

เราเองก็ไม่อยากทำตัวแบบนี้เหมือนกัน พยายามทำเป็นเข้มแข็ง สุดท้ายมันไม่ไหวมันเจ็บกว่าตอนร้องไห้ออกมาอีก ตอนนี้เจ็บแต่ร้องไม่ออก คิดถึงโทรไปก็ไม่รับ ทำไมมันเจ็บขนาดนี้ ทั้งๆที่เขาไม่ได้เป็นอะไรเลย เศร้า

เคยคิดถึงคนที่เราคิดว่าเราลืมเค้าไปแล้วมั้ย เรานึกว่าจะลืมไปได้แล้วจริงๆ แต่ลึกๆเหมือนเราแค่หลอกตัวเอง เราคิดว่าการที่เราไม่ได้คุยกันแล้ว ไม่ได้เจอกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน จะทำให้เราลืมไปแล้ว แต่จริงๆเร

เลิกกันมา3อาทิตย์แล้ว คือสภาพจิตใจปกติมาก อยู่ได้ ไม่ร้องไห้ ไม่อาลัยอาวร ใช้ชีวิตปกติ ร่าเริง แต่ก็มีคิดถึงเรื่องดีๆ เรื่องเก่าๆบ้าง แต่ก็เข้มแข็ง ไม่เพ้ออะไร แต่เวลาหลับเมื่อไหร่ ฝันแทบทุกคืน เท่าที

ไม่รู้จะระบายกับใคร ขออนุญาตระบายความรู้สึกในนี้นะคะขอกำลังใจหน่อยค่ะ รู้สึกเหมือนแตกสลายอยู่ซ้ำๆไม่รู้จบ อยู่ที่ทำงานก็เป็นสนามอารมณ์รองรับอารมณ์เจ้านาย แต่ก็ต้องเหมือนสบายดีให้พ่อแม่สบายใจ ไม่สามารถ

เคยมีใครเวลาอกหัก ตื่นเช้ามามีอาการหวิวๆในอกมั้ย แขนขาอ่อนแรง มีความรู้สึกไม่อยากลุกไปทำอะไร แต่พอมาคิดอีกที ว่าถ้าไม่ลุก ก็ต้องอยู่ในบ้านคนเดียว ก็ร้องไห้ออกมาอีก อารมณ์แปรปรวนมากๆ ปกติก็ไม่ค่อยอยากค

บางทีก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าต้องร้องไห้ฟูมฟายเหรอ เค้าถึงจะเข้าใจว่าเราเจ็ดปวด ว่าเราอยู่ไม่ไหว เราเข้มแข็งแค่ภายนอก ถ้าไม่บอกจะไม่รู้เลยหรือไง บ่นๆนะคะ ใครอาการเดียวกันมาแชร์บ้างเน้อ

ทำไมเราต้องคิดถึงใครสักคน จนร้องไห้แล้วหลับไป นานไหม?? ที่เราจะเลิกอ่อนแอ

เคยไหมคะ ไม่ใช่ไม่รัก แต่รักต่อไปไม่ไหวแล้ว มันเจ็บปวด มันเหนื่อยมันท้อ ยิ่งรักก็เหมือนจะได้แต่ความเสียใจ บอกตัวเองให้หยุดได้แล้ว แต่อีกใจก็เหมือนคนบ้าที่ยังรู้สึกแบบนี้ ยังรัก ยังรอ ยังคิดถึง ยังเส

คือเราเลิกคิดถึงเค้าไม่ได้เลยคับ ตื่นมาก็คิดถึง จนร้องไห้หลับไปก็มีคับ ... อีกคนนึงเค้าลืมเราง่ายขนาดนั้นเลยหรอคับ เค้าจะคิดถึงเราบ้างมั้ยคับ.... อีกนานแค่ไหนเราถึงจะลืม ทำใจไม่ได้เลย