แฟนกำลังจะไปเรียนต่อมหาลัยเเล้วต้องห่างกันเราควรรับความรู้สึกอย่างนี้ยังไง

คือตอนนี้เรากำลังเรียนอยู่ ม.6 ส่วนเเฟนของเรากำลังจะไปขึ้นปี 1  เราจะต้องเเยกกันไปทำหน้าที่ของกันเเละกัน เเต่เราเป็นคนที่ติดเขามากๆ มีเรื่องอะไรเราจะปรึกษาเขาตลอด ส่วนเราจะเป็นคนที่ชอบคิดไปเอง ในเรื่องต่างๆ เเต่เราจะไม่กังวลเรื่องเเฟนเราเท่าไรหรอกเพราะเราเชื่อใจเขามาก คบกันมา 2 ปีกว่า เขาเคยนอกใจเราครั้งหนึ่ง เเต่เราก็ให้โอกาสเขา ไม่ใช่เเค่เขาหรอกที่เจ้าชู้เราก็เคยนกใจเขาเหมือนกัน เเต่ตอนนี้เราก็ไม่เคยนอกใจกันอีกเลย เพราะเราก็ต่างฝ่ายต่างรู้ว่าอะไรเป็นยังไงเราก็โตๆกันเเล้วจึงไว้ใจกันมากขึ้น เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งเราเกิดเรื่องที่ให้เราเครียดมากๆเเต่เเฟนเราก็ไม่คิดที่จะทิ้งเรา ตอนนั้นเรื่องมนหนักมากจริงๆ เราเลยถามกับเเฟนเราไปคำหนึ่งว่า ''แกทนไดไม เเกไหวหรือเปล่า ถ้าเเกไม่ไหวเเกทิ้งเราก็ได้นะ ไม่เป็นไร''
(ทั้งที่ตอนนั้นในใจเราก็ไม่ไหวเเล้ว เราไม่ยากมีชีวิตยู่อีกต่อไปเเล้ว) เเต่เเฟนเราพูดว่า "ไม่เป็นไร เขายินดีที่จะอยู่ข้างเรา พร้มที่จะผ่านเรื่องร้ายๆไปด้วยกัน"
ตั้งเเต่วันนั้นเขาก็ไม่เคยที่จะห่าง จะหาย เเล้วก็จะทิ้งเราเลย เเละช่วงนั้นเราก็ติดกันมากเพราะเราจะเป็นพวกที่ชอบคิดมาก เเฟนเราจึงต้องค่อยให้กำลังใจอยู่ตลอด มันมีอยู่ช่วงหนึ่งที่เรากินยาจะฆ่าตัวตายเเต่ดีที่เเม่มาเห็นเเล้วจึงนำส่งโรงพยาบาลทัน ตนเรานอนโรงพยาบาลเขาก็อยู่กับเราทุกวัน มันจึงทำให้เรารักเขามากขึ้น เราติดเขามากๆ เเต่อีกไม่กี่วันเขาจะไปเรียนต่อมหาลัยเเล้ว ตอนนี้เราเศร้ามากเเต่เราก็รู้นะว่าต่างคนต่างมีหน้าที่ที่ต้องทำ เพราะเราติดเขามากเราจึงจะคิดมากเเบบ ถ้าเขาไปเรียนต่อเเล้ว ถ้าตอนที่เราไม่โอเคใครจะมาปลอบเราตอนที่เราไม่โอเค ใครจะมาหาเเล้วให้กำลังใจเราอีก เราก็เข้าใจนั้นเเหละถึงจะอยู่ไกลกันเเต่มันก็ยังคุยกันได้ เเต่กันคุยกันเเบบใกล้กันมันเป็นการชาตเเบตที่ดีกว่ามากจริงๆ เราควรทำยังไงกับความรู้สึกนี้ดี