คนที่ต้องเรียนคณะที่ไม่ใช่ แต่ครอบครัวบังคับให้เรียน เคยรู้สึกเสียดายเวลาหรือเสียใจไหมครับ

ผมเรียนอยู่ปี 3 ครับ ผมไม่ได้รักในสิ่งที่เรียนอยู่ ผมเคยมีอาการซึมเศร้า ร้องไห้หนักมากในช่วงปี 2 ชนิดที่ว่าหยุดตัวเองไม่ได้ เพราะต้องฝืนไปเรียนวิชาที่ผในหัวผมคิดแต่ว่าอยากจะออกไปจากตรงนี้ หูผมดับไปเลยครับเวลาที่อาจารย์สอน ไม่ใช่เพราะวิชานั้นอยากเกินไปนะครับ แต่อุดมคติของตัวอาจารย์และงานแต่ละชิ้นที่อาจารย์มันนำให้ผมไม่มีความสุข ผมอึดอัดใจที่จะทำมัน แต่สุดท้ายผมก็ผ่านมันมาได้ 

แต่ยิ่งผ่านไปมากเท่าไหร่ผมยิ่งรู้สึกเสียดายที่ผมไม่ได้เรียนสิ่งอยากเรียน สาขาผมเรียนจะมีวิชาเอกที่ได้ไปเรียนอีกคณะหนึ่ง ซึ่งเป็นแนวที่ผมอยากเรียน ยิ่งไปเจออาจารย์ที่เป็นแนวเดียวกัน เหมือนที่นี่คือที่ของผม ความคิดของผมสิ่งที่ผมทำมันคุณค่าขึ้นมาครับ *ความต่างด้านบรรยากาศ ผู้คนของ2คณะมันมีส่วนทำให้ผมมีอารมณ์ขึ้นๆลงๆด้วยผม 

//ผมอยากถามผมจะบอกตัวเองยังไง ให้ผมสู้จนเรียนจบ อีก 3ปีที่เหลือนี้ครับ ความรู้สึกที่ว่าผมน่าจะเลือกเรียนสิ่งที่ผมชอบ ผมคงไม่เป็นแบบนี้ คงมีความสุขมากกว่านี้มันกลับมาอีกแล้วครับ