คือ เราเป็นเด็กม.1
แม่เราบังคับไปเรียนพิเศษ
แต่เราไม่อยากไป แล้วโรงเรียนเราเลิก
15.20 แล้วก็เรียน18.30-20.00
แต่สำหรับเรามันหนักไป
แล้วเราก็เรียนไม่รู้เรื่องด้วย
แต่มีเพื่อนสนิทเราไปเรียนด้วยกัน
แม่ของฝั่งเพื่อนเราก็บังคับเหมือนกัน
(แม่เรากับแม่เพื่อนรู้จักกันนะ)
แล้วเราไปเรียนมาสองครั้ง พอถึงเวาลากลับบ้านเราก็พูดบนรถตลอดเลยว่าไม่อยากเรียน แล้วอยู่ๆแม่เราก็บอกว่าถ้าไปเรียนแล้วทำให้บรรยากาศในบ้านมันเป็นแบบหม่นหมองก็ไม่ต้องเรียน
แต่แม่เราบอกว่าต้องไปถามเพื่อนก่อน
พอเราไปถามเพื่อนเขาก็บอกว่า
แล้วแต่เลย แต่ว่าเพื่อนเราต้องเรียน
เพราะเขาเถียงแม่ของเขาไม่ได้
เราก็เลยถามเขาว่าแล้วเรียนคนเดียวได้มั้ย เขาก็ตอบว่าไม่รู้
ตอนนี้เราเลยไม่รู้ว่าจะทำยังไง
แต่หลังจากที่เราบอกแม่ไปว่าเราจะไม่เรียนแม่เราก็ไม่คุยกับเราเลย
พ่อก็เหมือนไม่อยากคุยด้วย
บรรยากาศในบ้านเหมือนไม่มีใครรู้จักกันเมื่อก่อนบ่านเราเป็นบ้านที่สนุกสนานมาก
แต่พอเกิดเรื่องนี้บ้านเราเลยกลายเป็นเหมือนคนไม่รู้จักกัน
เราไม่สามารถปรึกษาใครได้เลย
เราควรห่วงความสุขของตนเองก่อน
หรือว่าเราควรห่วงเพื่อนก่อน
เราไม่รู้เลย เรานั่งซึมมาหลายวันแล้ว
เราควรทำยังไงดี 😢😢😢😢😢
อยากขอความเห็นค่ะ
แม่เราบังคับไปเรียนพิเศษ
แต่เราไม่อยากไป แล้วโรงเรียนเราเลิก
15.20 แล้วก็เรียน18.30-20.00
แต่สำหรับเรามันหนักไป
แล้วเราก็เรียนไม่รู้เรื่องด้วย
แต่มีเพื่อนสนิทเราไปเรียนด้วยกัน
แม่ของฝั่งเพื่อนเราก็บังคับเหมือนกัน
(แม่เรากับแม่เพื่อนรู้จักกันนะ)
แล้วเราไปเรียนมาสองครั้ง พอถึงเวาลากลับบ้านเราก็พูดบนรถตลอดเลยว่าไม่อยากเรียน แล้วอยู่ๆแม่เราก็บอกว่าถ้าไปเรียนแล้วทำให้บรรยากาศในบ้านมันเป็นแบบหม่นหมองก็ไม่ต้องเรียน
แต่แม่เราบอกว่าต้องไปถามเพื่อนก่อน
พอเราไปถามเพื่อนเขาก็บอกว่า
แล้วแต่เลย แต่ว่าเพื่อนเราต้องเรียน
เพราะเขาเถียงแม่ของเขาไม่ได้
เราก็เลยถามเขาว่าแล้วเรียนคนเดียวได้มั้ย เขาก็ตอบว่าไม่รู้
ตอนนี้เราเลยไม่รู้ว่าจะทำยังไง
แต่หลังจากที่เราบอกแม่ไปว่าเราจะไม่เรียนแม่เราก็ไม่คุยกับเราเลย
พ่อก็เหมือนไม่อยากคุยด้วย
บรรยากาศในบ้านเหมือนไม่มีใครรู้จักกันเมื่อก่อนบ่านเราเป็นบ้านที่สนุกสนานมาก
แต่พอเกิดเรื่องนี้บ้านเราเลยกลายเป็นเหมือนคนไม่รู้จักกัน
เราไม่สามารถปรึกษาใครได้เลย
เราควรห่วงความสุขของตนเองก่อน
หรือว่าเราควรห่วงเพื่อนก่อน
เราไม่รู้เลย เรานั่งซึมมาหลายวันแล้ว
เราควรทำยังไงดี 😢😢😢😢😢