สวัสดีค่ะอันนี้เป็นกระทู้แรกที่ตั้งนะคะผิดพลาดอะไรไปขอโทษไว้ด้วยค่ะ จะยาวหน่อยนะคะเราไม่รู้จะไประบายกับใครแล้วสมัครพันทิปมาเพื่อเรื่องแค่นี้เลยค่ะ
คือเราไม่มีห้องส่วนตัวแต่เด็กแล้วค่ะ นอนพื้นข้างนอกเหมือนห้องโถงปกติ ด้วยความเป็นเด็กนอนกับแม่เราก็ไม่อะไรสบายมาก พอโตมาแม่ก็ต้องย้ายเข้ากรุงเทพ พ่อก็ไปทำงานต่างจังหวัดบ้านไม่ค่อยได้กลับค่ะ พ่อก็บอกให้ไปนอนกับพี่สาวในห้อง เรามีพี่นอน3คนค่ะเราเป็นคนเล็กสุดในบ้านไม่ค่อยมีอะไรเป็นของตัวเอง ไปนอนห้องพี่คนกลางก็จะนอนพื้นเราชินอยู่แล้วพอขึ้นม.ต้น พี่เราเขาก็มีแฟนแฟนมานอนบ่อยๆเราก็ต้องมานอนข้างนอกเพราะพี่เขาคงต้องการความส่วนตัว พี่สาวคนโตอันนั้นเขานอนกับครอบครัวยุ่งไม่ได้อยู่แล้ว เวลาพ่อกับบ้านแล้วเห็นเรานอนข้างนอกเขาก็จะถามว่าทำไมนอนข้างนอกทำไมไม่นอนกับพี่ เราก็ต้องตอบไปว่าหนูหนาว ห้องพี่สาวติดแอร์ค่ะ (พ่อไม่ให้มีแฟนเลยบอกไม่ได้ค่ะว่าแฟนพี่มานอน) เพราะพี่เขาคงต้องการความส่วนตัวไอ้ตัวเราก็โตแล้วจะไปนอนกับเขาก็ใช่เรื่องคิดอยู่แค่นี้ เลยกลับมานอนข้างนอกเหมือนเดิม พอนานๆมาม.3เราโตขึ้นความรู้สึกที่ว่าตอนเด็กมันนอนได้สบายมากพอเราโตขึ้นเรารู้สึกเราอยากได้พื้นที่ส่วนตัวเราอยากมีที่แต่งตัวอยากมีที่อ่านหนังสือทำการบ้าน แล้วนอนใกล้กับครัวเลยค่ะกลิ่นนู้นกลิ่นนี้ก็มา เปิดปิดประตูเสียงดังทั้งคืน คนเดินเข้าเดินออกทีเราก็ตื่นแล้วเราเป็นคนที่ถ้าสะดุ้งตื่นทีกว่าจะหลับอีกก็นานเลยทำกับข้าวกินก็กลิ่นฟุ้งบ้านอันนี่เข้าใจเรื่องกินแต่ก็เนอะ กิจกรรมต่างๆเขาก็ทำข้างนอกทั้งที่เรานอนอยู่นั้นล่ะค่ะ เราก็นอนทั้งแบบนั้น บางครั้งเราไม่สบายเราปวดหัวมากทั้งคืน พอมาตอนเช้าเสียงก็ดังอีกไม่มีใครรู้ว่าเราไม่สบาย คือเราอยากนอนจริงๆแต่เรานอนไม่ได้เลย จนกระทั่งไม่ไหวร้องไห้ใต้ผ้าห่มน้อยใจนู้นนี้ จนตอนนี้อายุ19แล้วค่ะ กำลังจะขึ้นมหาลัย ก็ยังใช้ชีวิตอยู่แบบนี้แบบเดิมอยู่มาทนมาตั้งแต่เด็ก พูดได้เต็มปากจริงๆค่ะว่าไม่เคยได้นอนสบายเลย ใครจะว่าเวอร์ก็ไม่รู้เหมือนกันนะคะ ไม่ได้อยู่ตรงเราคงไม่เข้าใจ พี่สาวก็ไม่ได้สนไรเราอยู่แล้ว เคยขอพ่อ พ่อไม่ให้ค่ะเพราะพอคิดว่าเรานอนกับพี่ แต่ป่าวค่ะแยกกับพี่มานานมากแล้วพ่อไม่รู้เราบอกพ่อเรื่องพี่มีแฟนไม่ได้ค่ะบ้านเราถือว่าเป็นเรื่องใหญ่พี่สาวจะโกรธเราอีกปล่าวๆ มีอีกเยอะเลยค่ะที่เราเจอแต่คงพอแค่นี่ละค่ะ แฮ่ะๆ เราจะทำงานไปเรียนไปว่าจะเก็บเงินสักก้อนกั้นห้องตัวเอง ถ้าพ่อยอมให้ทำก็ดีไปค่ะ แต่โอกาสคงน้อยมาก นึกภาพไม่ออกตอนไปเรียนมหาลัยแล้วกับมาบ้านเลยค่ะ เห้ออ
อยากมีห้องส่วนตัวจังเลยค่ะ
คือเราไม่มีห้องส่วนตัวแต่เด็กแล้วค่ะ นอนพื้นข้างนอกเหมือนห้องโถงปกติ ด้วยความเป็นเด็กนอนกับแม่เราก็ไม่อะไรสบายมาก พอโตมาแม่ก็ต้องย้ายเข้ากรุงเทพ พ่อก็ไปทำงานต่างจังหวัดบ้านไม่ค่อยได้กลับค่ะ พ่อก็บอกให้ไปนอนกับพี่สาวในห้อง เรามีพี่นอน3คนค่ะเราเป็นคนเล็กสุดในบ้านไม่ค่อยมีอะไรเป็นของตัวเอง ไปนอนห้องพี่คนกลางก็จะนอนพื้นเราชินอยู่แล้วพอขึ้นม.ต้น พี่เราเขาก็มีแฟนแฟนมานอนบ่อยๆเราก็ต้องมานอนข้างนอกเพราะพี่เขาคงต้องการความส่วนตัว พี่สาวคนโตอันนั้นเขานอนกับครอบครัวยุ่งไม่ได้อยู่แล้ว เวลาพ่อกับบ้านแล้วเห็นเรานอนข้างนอกเขาก็จะถามว่าทำไมนอนข้างนอกทำไมไม่นอนกับพี่ เราก็ต้องตอบไปว่าหนูหนาว ห้องพี่สาวติดแอร์ค่ะ (พ่อไม่ให้มีแฟนเลยบอกไม่ได้ค่ะว่าแฟนพี่มานอน) เพราะพี่เขาคงต้องการความส่วนตัวไอ้ตัวเราก็โตแล้วจะไปนอนกับเขาก็ใช่เรื่องคิดอยู่แค่นี้ เลยกลับมานอนข้างนอกเหมือนเดิม พอนานๆมาม.3เราโตขึ้นความรู้สึกที่ว่าตอนเด็กมันนอนได้สบายมากพอเราโตขึ้นเรารู้สึกเราอยากได้พื้นที่ส่วนตัวเราอยากมีที่แต่งตัวอยากมีที่อ่านหนังสือทำการบ้าน แล้วนอนใกล้กับครัวเลยค่ะกลิ่นนู้นกลิ่นนี้ก็มา เปิดปิดประตูเสียงดังทั้งคืน คนเดินเข้าเดินออกทีเราก็ตื่นแล้วเราเป็นคนที่ถ้าสะดุ้งตื่นทีกว่าจะหลับอีกก็นานเลยทำกับข้าวกินก็กลิ่นฟุ้งบ้านอันนี่เข้าใจเรื่องกินแต่ก็เนอะ กิจกรรมต่างๆเขาก็ทำข้างนอกทั้งที่เรานอนอยู่นั้นล่ะค่ะ เราก็นอนทั้งแบบนั้น บางครั้งเราไม่สบายเราปวดหัวมากทั้งคืน พอมาตอนเช้าเสียงก็ดังอีกไม่มีใครรู้ว่าเราไม่สบาย คือเราอยากนอนจริงๆแต่เรานอนไม่ได้เลย จนกระทั่งไม่ไหวร้องไห้ใต้ผ้าห่มน้อยใจนู้นนี้ จนตอนนี้อายุ19แล้วค่ะ กำลังจะขึ้นมหาลัย ก็ยังใช้ชีวิตอยู่แบบนี้แบบเดิมอยู่มาทนมาตั้งแต่เด็ก พูดได้เต็มปากจริงๆค่ะว่าไม่เคยได้นอนสบายเลย ใครจะว่าเวอร์ก็ไม่รู้เหมือนกันนะคะ ไม่ได้อยู่ตรงเราคงไม่เข้าใจ พี่สาวก็ไม่ได้สนไรเราอยู่แล้ว เคยขอพ่อ พ่อไม่ให้ค่ะเพราะพอคิดว่าเรานอนกับพี่ แต่ป่าวค่ะแยกกับพี่มานานมากแล้วพ่อไม่รู้เราบอกพ่อเรื่องพี่มีแฟนไม่ได้ค่ะบ้านเราถือว่าเป็นเรื่องใหญ่พี่สาวจะโกรธเราอีกปล่าวๆ มีอีกเยอะเลยค่ะที่เราเจอแต่คงพอแค่นี่ละค่ะ แฮ่ะๆ เราจะทำงานไปเรียนไปว่าจะเก็บเงินสักก้อนกั้นห้องตัวเอง ถ้าพ่อยอมให้ทำก็ดีไปค่ะ แต่โอกาสคงน้อยมาก นึกภาพไม่ออกตอนไปเรียนมหาลัยแล้วกับมาบ้านเลยค่ะ เห้ออ