ทำดี พยายามมากแค่ไหนเขาก็ไม่เห็นค่า

สวัสดีครับ วันนี้ผมขอมาระบายเรื่องหนึ่ง ซึ่งผมมีคำถามกับตัวเองเสมอ ผมคบกับแฟนได้เกือบสองปีละครับ เราเคยรักกันมาก จนวันนึง เราทะเลาะกันจนหนักขึ้นๆ ผมร้องไห้ครับ เคยร้องแล้วเขาไม่ได้หันมามอง ไม่มาสนใจเลยครับ ความรู้สึกนั้นคือมันอยากให้เขามากอดมาก แต่สิ่งที่เขาพูดกับผมคือ ร้องเบาๆหน่อย ไปร้องไกลๆหน่อย คนจะนอน คำพูดของเขาในหลายคำ มันทำให้เสียใจมาก เขาบอกว่าเขาอยู่กับผมไม่มีไรดีขึ้นเลย แย่ลงๆ อยากออกไปจากตรงนี้ แต่พอเช้ามา เขาพูดคำว่าขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจ เขาสัญญากับผม ผมแค่ไม่อยากให้ยิน คำไหนที่มันทำใผ้แฟนเสียใจทุกคนคงไม่อยากพูดใช่มั้ยครับ แต่พอทะเบาะกันอีกเขาก็พูดมันอีก นับวันยิ่งแรงขึ้นไ ผอขอโอกาส อ้อนวอน ผมพยายามมากเลยครับ ตอนที่เราสองคนยังไม่ได้งานทำ เราก็ช่วยกันหา พอมีงานที่นึงที่รับแค่คนเดียว มันเป็นร้านกำแฟ เป็นงานที่เขาอยากทำ ผมก็โอเคให้เขาทำ แล้วผมหางานอื่นต่อ ผมพยายามมากครับ ไปสัมภาษณ์มาหลายที่มากครับ เขาไม่รับเลย ช่วงนั้นคือเป็นช่วงโควิด หางานยากมากครับ ผทก็ท้อ เค้าก็ปลอบใจผมในตอนนั้น ดูจะเป็นคนที่เข้าใจมากที่สุด พอสักพัก เขากลับพูดว่าเขาเหนื่อย ผมทำทุกอย่างเลยครับ เก็บหวาดห้อง ซักผ้า ทำเพื่อให้เขาไม่ต้องมาเหนื่อยทำต่ออีก แต่สิ่งที่ผมได้คือการพูดว่า ทำทำไม วันๆทำแต่งานห้องเหรอ ทั้งๆที่ผมสมัครงานแล้วรอสัมภาษณ์ แต่เขายังมองว่ามันยังไม่ดีพอ ทุกวันนี้เหมือนคบเพื่อรอให้เขาเดินไป เขาดูอยากเดินออกจากผมทุกครั้ง ผมมีคำถามกับตัวเองว่าเขายังรักผมมั้ย ผมผิดมั้ยครับ ผมไม่อยากเลิกกับเขาเลย ผมพยายามที่จะปรับตัว ให้เป็นคนที่ดีขึ้น เพราะผมรักเขามาก ตอนนั้นเรารักกันมาก ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปเหมือนอีกคนนึงเลย ผมต้องปล่อยเขาไป เพราะว่าผมไม่ดีพอ หรือ ผมอยุ่ต่อ และพยายามไปเรื่อยๆ ให้เขากลับมาเหมือนเดิมดีครับ ผมท้อมาก 😔