สวัสดีค่ะ เราอายุ 16 ปีค่ะ เรียนอยู่ชั้นม.4 เราเรียนสายวิทย์คณิตค่ะ เพิ่งใช่ Pantip ครั้งแรก
เรื่องอาจจะยาวหน่อยนะคะ
คือทุกคนอ่านอาจจะเหมือนว่าเราโม้เราอวดเราบลัฟนะคะ แต่เราไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นเลย ถ้าเราใช้คำพูดไม่ถูกก็ขอโทษด้วยนะคะ
เรื่องก็คือเราเรียนเก่งพอใช้ได้เลยค่ะ เราอยู่ห้องโครงการ ก่อนหน้าจะขึ้นม.ปลาย เราทำอะไรมาเยอะเลยค่ะ
เราใช้โปรแกรมคอมฯ การตัดต่อวิดีโอ รูปภาพต่างๆ การวาดรูป ระบายสี ทั้งสีไม้ สีน้ำ สีเทียน เรื่องคณิตการคำนวณเรียกว่าถนัดเลย วิทย์เราก็พอไปได้ ไม่แย่แต่ก็ไม่ดีเด่นมาก ทางด้านดนตรีเราก็เล่นได้ มีเปียโน เมโลเดี้ยน ร้องเพลง เต้น ทำอาหาร มำขนมก็ได้ เขียนนิยายเขียนหนังสือ
อ่านมาถึงตรงนี้คิดว่าหลายๆคนอาจจะคิดว่า เราเรียนพิเศษ หรือตั้งใจเรียน
แต่จริงๆแล้วเราไม่ได้พยายามอะไรเลย (ตรงนี้เราไม่ได้จะอวดจริงๆค่ะ เพราะเรสก็กำลังทุกข์ใจมากกับเรื่องนี้)
อย่างที่บอกค่ะ เราไม่ต้องพยายามหนักมากก็ทำได้ เราจะยกตัวอย่างนะคะ
ในวิชาเคมีเราเรียนกับอาจารย์มหาลัย ซึ่งตอนนั้นยอมรับว่าง่วงมาก เราเลยนอน ตื่นมาอาจารย์ท่านให้ทำแบบทดสอบ เราทำได้มากกว่าครึ่ง ทั้งที่เราหลับๆตื่นๆ ได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้าง แถมไม่เคยเรียนพิเศษมาก่อน (เราไม่อยากเรียนพิเศษค่ะ เลยไม่ได้เรียนพิเศษอะไรเลย) แต่เราก็สงสัยว่าทำได้ยังไง
บางคนอาจจะบอกว่า "อ้าว ก็ดีแล้วนี่"
แต่เราไม่ได้คิดงั้นเลยค่ะ มีเคสนึงที่เราเล่นกับเพื่อนข้างๆในห้องคาบอังกฤษ
คุณครูให้เพื่อนคนนั้นยืนแล้วตอบ เพื่อนถามครูว่าทำไมเราไม่ต้องยืน ครูตอบว่าเพราะเราตอบได้อยู่แล้ว
จังหวะนั้นเราช็อคเลยค่ะ เรากลัวจะเสียเพื่อนมาก เราไม่รู้เลยว่าการที่เราไม่ต้องพยายามมันจะเป็นแบบนี้
แต่เพื่อนคนนี้เค้าไม่บอกว่าไม่เป็นไร แต่เรายังรู้สึกผิดอยู่ตลอดเวลา
เราเริ่มไม่ชอบด้านนี้ของตัวเอง หลังจากนั้นเราฝึกทำโจทย์ซ้ำๆ เพราะเราคิดว่าถ้าลองพยายามทำอาจจะรู้สึกดีขึ้น
มันเหมือนกับว่าเราเพราะพยายาม เราเลยทำได้ ไม่ใช่ว่าไม่พยายาม
แต่เราไม่รู้สึกดีขึ้นเลย จนถึงตอนนี้ทุกคนอาจจะสงสัยว่าแล้วมันเกี่ยวอะไรกับชื่อหัวข้อ
เราจะบอกทุกอย่างที่เรากล่าวไปข้างต้นว่าเราทำได้ เรนไม่ชอบอะไรเป็นพิเศษเลย
สาเหตุเราพอเดาได้ เพราะเราไม่ต้องพยายามทำเราก็ทำได้ เราเลยไม่รู้สึกตื่นเต้ยกับอะไรที่ทำเลย
และตอนนี้เราก็เริ่มคิดเรื่องเรียนต่อมหาลัยแล้ว ซึ่งเราอยากเข้าคณะที่ชอบ
แต่ปัญหาคือเราดันไม่ชอบอะไรเลย เราเครียดมาก เพราะเราอยากเรียนคณะที่ชอบจริงๆ แต่เราดันไม่มีอะไรที่ชอบเลย
เราเครียดจนร้องไห้ เวลาไปปรึกษาแม่ แม่บอกว่าเราประมาท คิดว่าทำได้ทุกอย่าง
เราไม่เคยประมาทเลยค่ะ เราทำย้ำๆซ้ำๆเราก็ได้คำตอบเดิมว่าทำได้
แต่ถึงเราจะบอกว่าทำได้แต่เราไม่ได้ทำได้ดีมากทุกอย่างนะคะ ถ้าเทียบคะแนนเต็มสิบ ทุกอย่างคือ 7/10
คะแนยมันเท่ากันทุกอย่างเลย เราถึงไม่ได้ชอบอะไรเป็นพิเศษ เพราะสกิลทุกอย่างมันเท่ากันหมด
จนตอนนี้เราก็ยังแก้อะไรไม่ได้ เราไม่กล้าปรึกษาเพื่อนเพราะเค้าจะคิดว่าเราอวด
แม่ก็เหมือนจะเข้าใจ แต่แม่บอกว่าไม่รู้จะช่วยยังไง เราเองก็เข้าใจแม่ เพราะเคสเรามันยากมาก เราเองยังไม่รู้เลยว่าต้องทำยังไง
เราอยากรู้ว่าตัวเองชอบอะไร เราจะได้เริ่มเก็บพอร์ต เรนไม่อยากให้มันสายเกินไป
ใครที่พอมีความคิดเห็นหรือวิธีช่วยยังไงก็รบกวนบอกเราด้วยนะคะ เราอับจนหนทางแล้วจริงๆ
ขอบคุณมากค่ะ
เราไม่ชอบอะไรเลย ที่เคยทำมา?
เรื่องอาจจะยาวหน่อยนะคะ
คือทุกคนอ่านอาจจะเหมือนว่าเราโม้เราอวดเราบลัฟนะคะ แต่เราไม่ได้มีเจตนาแบบนั้นเลย ถ้าเราใช้คำพูดไม่ถูกก็ขอโทษด้วยนะคะ
เรื่องก็คือเราเรียนเก่งพอใช้ได้เลยค่ะ เราอยู่ห้องโครงการ ก่อนหน้าจะขึ้นม.ปลาย เราทำอะไรมาเยอะเลยค่ะ
เราใช้โปรแกรมคอมฯ การตัดต่อวิดีโอ รูปภาพต่างๆ การวาดรูป ระบายสี ทั้งสีไม้ สีน้ำ สีเทียน เรื่องคณิตการคำนวณเรียกว่าถนัดเลย วิทย์เราก็พอไปได้ ไม่แย่แต่ก็ไม่ดีเด่นมาก ทางด้านดนตรีเราก็เล่นได้ มีเปียโน เมโลเดี้ยน ร้องเพลง เต้น ทำอาหาร มำขนมก็ได้ เขียนนิยายเขียนหนังสือ
อ่านมาถึงตรงนี้คิดว่าหลายๆคนอาจจะคิดว่า เราเรียนพิเศษ หรือตั้งใจเรียน
แต่จริงๆแล้วเราไม่ได้พยายามอะไรเลย (ตรงนี้เราไม่ได้จะอวดจริงๆค่ะ เพราะเรสก็กำลังทุกข์ใจมากกับเรื่องนี้)
อย่างที่บอกค่ะ เราไม่ต้องพยายามหนักมากก็ทำได้ เราจะยกตัวอย่างนะคะ
ในวิชาเคมีเราเรียนกับอาจารย์มหาลัย ซึ่งตอนนั้นยอมรับว่าง่วงมาก เราเลยนอน ตื่นมาอาจารย์ท่านให้ทำแบบทดสอบ เราทำได้มากกว่าครึ่ง ทั้งที่เราหลับๆตื่นๆ ได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้าง แถมไม่เคยเรียนพิเศษมาก่อน (เราไม่อยากเรียนพิเศษค่ะ เลยไม่ได้เรียนพิเศษอะไรเลย) แต่เราก็สงสัยว่าทำได้ยังไง
บางคนอาจจะบอกว่า "อ้าว ก็ดีแล้วนี่"
แต่เราไม่ได้คิดงั้นเลยค่ะ มีเคสนึงที่เราเล่นกับเพื่อนข้างๆในห้องคาบอังกฤษ
คุณครูให้เพื่อนคนนั้นยืนแล้วตอบ เพื่อนถามครูว่าทำไมเราไม่ต้องยืน ครูตอบว่าเพราะเราตอบได้อยู่แล้ว
จังหวะนั้นเราช็อคเลยค่ะ เรากลัวจะเสียเพื่อนมาก เราไม่รู้เลยว่าการที่เราไม่ต้องพยายามมันจะเป็นแบบนี้
แต่เพื่อนคนนี้เค้าไม่บอกว่าไม่เป็นไร แต่เรายังรู้สึกผิดอยู่ตลอดเวลา
เราเริ่มไม่ชอบด้านนี้ของตัวเอง หลังจากนั้นเราฝึกทำโจทย์ซ้ำๆ เพราะเราคิดว่าถ้าลองพยายามทำอาจจะรู้สึกดีขึ้น
มันเหมือนกับว่าเราเพราะพยายาม เราเลยทำได้ ไม่ใช่ว่าไม่พยายาม
แต่เราไม่รู้สึกดีขึ้นเลย จนถึงตอนนี้ทุกคนอาจจะสงสัยว่าแล้วมันเกี่ยวอะไรกับชื่อหัวข้อ
เราจะบอกทุกอย่างที่เรากล่าวไปข้างต้นว่าเราทำได้ เรนไม่ชอบอะไรเป็นพิเศษเลย
สาเหตุเราพอเดาได้ เพราะเราไม่ต้องพยายามทำเราก็ทำได้ เราเลยไม่รู้สึกตื่นเต้ยกับอะไรที่ทำเลย
และตอนนี้เราก็เริ่มคิดเรื่องเรียนต่อมหาลัยแล้ว ซึ่งเราอยากเข้าคณะที่ชอบ
แต่ปัญหาคือเราดันไม่ชอบอะไรเลย เราเครียดมาก เพราะเราอยากเรียนคณะที่ชอบจริงๆ แต่เราดันไม่มีอะไรที่ชอบเลย
เราเครียดจนร้องไห้ เวลาไปปรึกษาแม่ แม่บอกว่าเราประมาท คิดว่าทำได้ทุกอย่าง
เราไม่เคยประมาทเลยค่ะ เราทำย้ำๆซ้ำๆเราก็ได้คำตอบเดิมว่าทำได้
แต่ถึงเราจะบอกว่าทำได้แต่เราไม่ได้ทำได้ดีมากทุกอย่างนะคะ ถ้าเทียบคะแนนเต็มสิบ ทุกอย่างคือ 7/10
คะแนยมันเท่ากันทุกอย่างเลย เราถึงไม่ได้ชอบอะไรเป็นพิเศษ เพราะสกิลทุกอย่างมันเท่ากันหมด
จนตอนนี้เราก็ยังแก้อะไรไม่ได้ เราไม่กล้าปรึกษาเพื่อนเพราะเค้าจะคิดว่าเราอวด
แม่ก็เหมือนจะเข้าใจ แต่แม่บอกว่าไม่รู้จะช่วยยังไง เราเองก็เข้าใจแม่ เพราะเคสเรามันยากมาก เราเองยังไม่รู้เลยว่าต้องทำยังไง
เราอยากรู้ว่าตัวเองชอบอะไร เราจะได้เริ่มเก็บพอร์ต เรนไม่อยากให้มันสายเกินไป
ใครที่พอมีความคิดเห็นหรือวิธีช่วยยังไงก็รบกวนบอกเราด้วยนะคะ เราอับจนหนทางแล้วจริงๆ
ขอบคุณมากค่ะ