ทำไมการที่ฝ่ายใดฝ่ายนึงนอกใจไปมีคนอื่น ทำไมต้องมีคำถามเสมอว่าเราบกพร่องตรงไหนรึเปล่า เราไปทำไม่ดีกับเค้ารึเปล่า ทำไมอ่ะ

สวัสดีค่ะ เราได้ยินมาบ่อยมากทั้งกับตัวเราเอง และกับคนอื่นคนรอบข้าง เรื่องของการนอกใจ หรือนอกกายหรือการที่คนรักกันหักหลังกัน ไม่ซื่อสัตย์ต่อกันไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง สิ่งที่มันอยู่ในใจคือ ทำผิดก็คือทำผิด ไม่ว่าเหตุผลก่อนหน้าหน้าคืออะไร แต่ถ้าคนคนนึง ตัดสินใจ cheated on คนอีกคน มันก็คือโกงกันแล้วนะ ถ้ามองว่าความรักคือเกมส์ หรือ การแข่งขัน มันก็คือเลือกที่จะโกงกันนะ ทำไม ความคิดของหลายๆคนในปัจจุบันถึงคิดว่ามันต้องมีเหตุผลที่โกงด้วยเหรอ ถ้าเหตุผลนั้นดีมากพอแสดงว่า คนที่เลือกจะโกง คือไม่ผิดใช่ไหม

      เราเป็นคนนึงที่กล้ายืนยันว่าตั้งแต่มีแฟนมาในชีวิตไม่เคยคิดนอกใจใครเลย หรือ ไม่เคยคิดจะไปเป็นมือที่สามหรือไปแย่งของใครเลย อาจจะมีมาโกหกเราบ้างแต่พอเรารู้ความจริงว่าเค้ามีแฟนแล้ว เราก็เลิกทุกครั้ง ไม่คิดที่จะเก็บไว้ทั้งนั้น เราไม่ได้จะเป็นเพื่อนหญิงพลังหญิงอะไรขนาดนั้นหรอกนะ แต่ทำไมสมัยนี้คนเราต้องทำให้ความสัมพันธ์มันยากขนาดนั้น ต้องมีสถานะแปลกๆ ผุดขึ้นมา เพื่อแค่ให้คำว่านอกใจดูซอฟลง เพื่ออะไรกัน เช่น พวก FWB สำหรับคนที่โสดทั้งคู่แล้วเต็มใจเป็น FWB กัน มันก็แฟร์นะ เราก็ไม่ติด และไม่ได้อยากไปยุ่งกับสถานะร้อยห้าสิบสามล้านอย่างที่คนหลายๆคนบัญญิติมันขึ้นมา แต่ถ้าฝ่ายใดฝ่ายนึงมีแฟน หรือมีแฟนทั้งคู่ แต่ก็มาปรึกษากัน พบกัน มีมีความสัมพันธ์กัน อะไรคือความแฟร์ในชีวิต เวลาทำสิ่งที่ถูกต้องมันไม่ภูมิใจกว่าเหรอ เราเข้าใจนะ ด้วย application สมัยนี้คนเราเจอกันง่ายมาก พบพูดคุยกันง่าย ถ้าไม่รู้จักห้ามใจก็หลุดกันไปได้ง่ายๆ นอกใจคือนอกใจ ชู้คือชู้ ทำผิดคือทำผิด ทำไมคนเราจิตใจอ่อนแอกันถึงขนาดนี้ ด้วยสภาพสังคมที่บีบบังคับเหรอ  เราก็ผ่านชีวิตมาเยอะเหมือนกันนะ ไม่ใช่จะอยู่ในกรอบตลอด เกเรบ้าง แต่ไม่เคยคิดถึงเรื่อง มือที่สาม หรือ คบซ้อน หรือคุยซ้อน ต่างๆ

      เคสของเราเอง แผลสดครั้งล่าสุด เพิ่งโดนมาคือ แฟนเรายังตัดความต้องการที่ไปอาบอบนวด และ ตีรี่ ไม่ได้ มาสารภาพกับเรา ว่าไปมา สุดท้ายความสัมพันธ์จบลงแบบงงๆ จริงๆก็ไม่งงหรอก ก็จบแบบที่ มันสมควรจะจบแหละ แต่ทุกครั้งที่เราเล่าให้เพื่อนผู้ชายฟัง 80เปอร์เซนต์ใน 100 จะถามเรากลับมาว่า
- เราบกพร่องเองป่าว เค้าถึงไปทำแบบนั้น
- เราทำให้เค้าไม่ดี รึเปล่า เค้าเลยเบื่อ
- แค่นอกกายป่ะ ไม่ได้นอกใจ ไม่เหมือนกันนะแยกแยะหน่อย 
- เค้าก็แค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศ แกล้งทำเป็นไม่รู้ไปเหอะ เรื่องธรรมดา
- เราบ้างานไปรึเปล่าไม่มีเวลาให้เค้ารึเปล่า 

จริงๆการทบทวนตัวเองเป็นเรื่องที่ดีนะคะ ว่าเราทำอะไรผิดพลาดไปรึเปล่าเค้าถึงต้องไปหาทำอะไรพวกนั้น จริงๆเราก็แอบทบทวนตัวเองว่าเราบกพร่องไหม แต่ถ้าเป็นเรื่องนั้น เราว่าเราก็เต็มที่กันทุกครั้ง แสดงความรักกันตลอด เจอกันก็บ่อย บ้านเราก็ใกล้กัน แต่ว่าการที่เค้าเลือกที่จะทำความผิด ต้องตัดสินเค้าเป็นอันดับแรก ไม่ใช้มาตัดสินเราว่าเราบกพร่อง ทำไมมุมมองคนมันถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้ แฟนเรามีทำไม่ดีกับเราก็เยอะ ไม่เข้าใจกันก็เยอะ แต่ทำไมเราเลือกที่จะปรับและเผชิญหน้ากับปัญหา และพร้อมที่จะแก้ไขมัน ให้อภัยเราก็พร้อม แต่ทำไมอีกคนถึงหนีปัญหา (อารมณ์เยอะไปละ ลงๆๆๆๆๆๆๆ)

นั้นแหละ การที่อีกฝ่ายเลือกที่จะ ไม่ซื่อสัตย์ต่อกัน มันคือความบกพร่องของคนอีกฝั่งเหรอ ทำไมไม่เลิกกันก่อนแล้วค่อยไปทำล่ะ ถ้ารู้ตัวว่าไม่รักกันแล้ว ทำไมไม่บอกเลิกกันก่อน ถ้ารู้ว่าคนอีกคนบกพร่องและไม่มีความสุขที่จะอยู่ด้วยกันต่อไป เพียงแค่กล้าที่จะบอกกันตรงๆ ถ้าปรับกันได้ก็แก้กันไป อย่าหักหลังกันแบบนี้เลย อย่าทำให้อีกฝั่งต้องมานั่งโทษตัวเองเลย ชีวิตไม่ได้ยากขนาดนั้น อย่าทำให้มันยากเลยนะ 

บางคนที่พยายามประกาศตัวว่า เราไม่ใช่คนดีนะ เราเลวนะ เราเป็นคนเทาๆ บลาๆ บลาๆ ทำไมอ่ะ ทำไมถึงแสดงความขี้ขลาดกันออกมาแบบนั้น ทำไมไม่เคารพตัวเองเลย เคารพคุณค่าที่มีอยู่ในตัวเอง ทำไมต้องไซโคตัวเองให้กลายเป็นคนแบบนั้น แบบที่ปากพูดบอกคนอื่น เพราะการประกาศว่าตัวเองเป็นคนไม่ดี มันง่ายกว่าการปรับปรุงตัวเองกันใช่ไหมอ่ะ

ช่วยทำให้คำว่าซื่อสัตย์เป็นคำที่ทุกคนพึงกระทำ ไม่ใช่คำที่คนที่ทำได้คือคนวิเศษณ์ ใครทำได้คือเก่งมาก มันควรจะเป็นคำที่ ทุกคนมีอยู่ในจิตใต้สำนึก และมีอยู่ในชีวิตประจำวัน  ช่วยปรับมุมมองให้โลกมันน่าอยู่ขึ้นกว่านี้กันเถอะนะ ช่วยตอบแทนคนที่รัก ด้วยการมีรักที่จริงใจ 

เราแค่อยากเห็นการเคารพคุณค่าของตัวเอง และคุณค่าของกันและกัน ของคนที่เรารัก อย่าโหยหาในคำจำกัดความปลอมๆสถานะต่างๆที่สร้างมาเพื่อบดบังความขี้ขลาดในใจ อยากเห้นทุกคนเข้มแข็งนะคะ 

สำหรับคนที่พบเจอกับเหตุการร้ายๆมา เราขอให้ทุกคนเข้มแข็งและผ่านมันไปได้ ขอให้ทุกคนเจอความรักดีดี และมีความสุขตลอดไป เราเป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ 

ขอบคุณถ้าใครอ่านจบ