เราเคยรักษาโรคซึมเศร้าอยู่เป็นปี แต่หลังๆมานี่ไม่ได้ไปหาคุณหมอแล้วคะ จะมีไปบ้างก็เวลาที่รู้สึกว่าหนักมากๆ แบบ เอาตัวเองไม่อยู่แล้ว ก็จะไปหาสักที
(คือเรามีปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายอ่ะนะคะ ก็เลยไปหาน้อยลง จะไปหาโรงพยาบาลที่มีประกันสังคม ก็คิวยาวมากจนไม่ไหว)
หลังๆมานี่ เราพยายามไม่คิดอะไร คือไม่คิดอะไรเลย
มันเหมือนพยายามให้ตัวเองความจำเสื่อมกลายๆ แบบพยายาม ลืมไปเลย (ซึ่งมันก็ได้ผล แค่ช่วงที่สามารถควบคุมได้ เวลาที่หลุด ก็หลุดไปเลยแบบกู่ไม่กลับ) เหมือนมันชาความรู้สึก แต่ด้วยความที่เราอยู่ลำพังคนเดียว ดังนั้น factor ต่างๆก็ยังพอควบคุมได้ คือไม่มีคำพูด ไม่มีความคิดคนอื่นมารบกวนมากนัก
แต่เวลาที่มีคนพยายามคุยกับเรา แบบ พยายามโทรมา ไลน์มา (แบบ คนที่เราไม่ได้รู้สึกสนิทขนาดนั้น แค่แบบคุยกันเพราะสังคม) เราจะรู้สึกอึดอัด ไม่อยากคุยด้วย ไม่อยากรับสาย แล้วสุดท้าย ถ้าเป็นการบังคับว่าเราต้องทำ เราจะรู้สึกหงุดหงิด
เรารู้สึกเหงาที่อยู่คนเดียว เหมือนไม่ได้มีความสำคัญกับใคร แต่เราก็รู้สึกว่า บางทีมันดีกว่าที่เราจะต้องพยายาม ที่จะมีสังคม ที่จะพยายามทำให้มันดี
เรากำลังสงสัยว่า ควรต้องกลับไปหาหมออีกไหมคะ
คนเป็นโรคซึมเศร้า จะมีอาการไม่ค่อยอยากคุยกับใครไหมคะ