สวัสดีครับ ผมมีเรื่องอยากจะปรึกษาครับ
ผมอายุย่าง 27 ปีแล้ว การเรียนก็โอเคและกำลังจะเรียบจบโทจากต่างประเทศ แต่ตั้งแต่เกิดมา ผมไม่เคยมีแฟนหรือคนรักเลย
ตั้งแต่สมัยปริญญาตรี แต่ละคนก็มองผมเป็นตัวตลกไปหมด สมัยนั้นผมพยายามจะคุยกับผู้หญิงคนไหน ไม่มีใครอยากคุยด้วย
เกือบทุกคนก็จะ read แล้วไม่ตอบหรือไม่ก็ตอบห้วนๆ แบบสัปดาห์นึงตอบที
ผมอาย ถ้าจะปรึกษาเรื่องความรักกับเพื่อน ผมก็จะโดนตอบกลับไปว่า "เค้าไม่เอาหรอก ดูหนังหน้าตัวเองด้วย" จนทุกวันนี้ผมก็ยังไม่มีความมั่นใจในตัวเองเลยว่าชีวิตนี้จะดูแลใครได้มั้ย หรือผมพิการด้านความรัก ชีวิตนี้ไม่สามารถรักใครได้
ผมคุยไม่เก่งเลยพูดตรงๆ แต่ก็พยายามจะหาวิธีคุย ถามเรื่องที่ผู้หญิงสนใจ พยายามช่วยเหลืออะไรที่ผมทำได้และไม่ลำบากมาก
แต่ก็ยังไม่มีใครที่เห็นผมเป็นคนที่ดีมาก ที่พร้อมจะให้เปิดให้ผมเข้าไปอยู่ในชีวิตเธอได้
ยังไม่มีใคร ที่พร้อมจะตอบแชทเป็นประจำ (ไม่ต้องตลอดเวลาก็ได้ แต่แปลว่าเขาให้ความสำคัญกับผม)
หลายครั้งก็กลัว ผมไม่กล้าเลยที่จะโทรศัพท์ไปคุยกับเธอทุกคืนก่อนนอน หรือหาเวลาคุยยาวๆ เพราะผมไม่รู้ว่าเธอจะรำคาญผมรึเปล่า
ผมกังวลมาก เพราะผมก็ไม่ได้หน้าตาดีขนาดนั้น ผมจึงอยากทำทุกอย่างให้ผู้หญิงที่ผมสนใจประทับใจมากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
แต่ผมก็รู้สึก ว่าผู้หญิงไม่ได้สนใจในตัวผม อาจจะสนใจเพราะผลประโยชน์ที่ได้ รึเปล่า ไม่ได้สนใจที่พร้อมให้ผมเข้าไปอยู่ในชีวิตเธอ เหมือนที่เพื่อนผมกับแฟนเพื่อน เขารักที่ตัวผู้ชายจริงๆ
ผมท้อ คนไม่มีแฟน ชีวิตนึง มันขาดอะไรไปหลายอย่างมาก
เพราะผมก็ไม่ค่อยมีเพื่อนชวนไปไหนมาไหนเท่าไร เวลากินขนม ของหวาน หรืออาหารดีๆ ตามร้านต่างๆ ผมก็แทบไม่มีโอกาสเลย (เพราะพ่อแม่ก็ไม่อยากไปกินข้างนอก จะออกจากบ้านคนเดียวก็จะโดนว่าว่าสิ้นเปลือง)
ที่ไปค้างต่างจังหวัด ถ่ายรูปธรรมชาติ น้ำตก ทะเล ผมก็เลยไม่มีโอกาสได้ไป เพราะไม่มีคู่
เรื่องความต้องการทางเพศ ก็ไม่มีคนที่พร้อมตอบสนองด้วยความรัก (ไม่ใช่เพราะรายได้ แบบธุรกิจสีเทา)
เวลามีปัญหา ถ้าไม่อยากปรึกษาพ่อแม่ ก็ไม่มีคนที่พร้อมจะเข้าใจเราและยอมรับเราได้
บางครั้งเวลาทุกคนมีคู่กันหมด ก็จะรู้สึกมีปมด้อยตลอด มีความอิจฉาเกิดขึ้น ได้แต่เฝ้าถามตัวเอง "ชีวิตนี้เกิดมาพิการรักใครไม่ได้"
ผมไม่รู้ต้องทำอย่างไร อายุขนาดนี้แล้ว มันก็ถึงเวลา ที่ผมต้องเติมเต็มชีวิตในเรื่องชีวิตคู่
ในเมื่อเกิดมาครั้งเดียว ผมไม่รู้ต้องทำอย่างไร มันมีความกลัว กลัวผิดหวัง และความไม่มั่นใจ ว่าจะทำพลาดมั้ย ว่าจะดูแลเธอได้มั้ย อยู่ตลอด
ใครก็ได้แนะนำผมหน่อย ผมไม่รู้ว่าต้องจีบยังไงจริงๆ และผู้หญิงจะยอมรับผมมั้ย หรือผมพิการจริงๆ ไม่มีความสามารถในการหาคู่ได้ จะได้ปลง และทำใจหลีกหนีสังคมต่อไป
ผมรักใครไม่ได้รึเปล่า หรือผมรักไม่เป็น?
ผมอายุย่าง 27 ปีแล้ว การเรียนก็โอเคและกำลังจะเรียบจบโทจากต่างประเทศ แต่ตั้งแต่เกิดมา ผมไม่เคยมีแฟนหรือคนรักเลย
ตั้งแต่สมัยปริญญาตรี แต่ละคนก็มองผมเป็นตัวตลกไปหมด สมัยนั้นผมพยายามจะคุยกับผู้หญิงคนไหน ไม่มีใครอยากคุยด้วย
เกือบทุกคนก็จะ read แล้วไม่ตอบหรือไม่ก็ตอบห้วนๆ แบบสัปดาห์นึงตอบที
ผมอาย ถ้าจะปรึกษาเรื่องความรักกับเพื่อน ผมก็จะโดนตอบกลับไปว่า "เค้าไม่เอาหรอก ดูหนังหน้าตัวเองด้วย" จนทุกวันนี้ผมก็ยังไม่มีความมั่นใจในตัวเองเลยว่าชีวิตนี้จะดูแลใครได้มั้ย หรือผมพิการด้านความรัก ชีวิตนี้ไม่สามารถรักใครได้
ผมคุยไม่เก่งเลยพูดตรงๆ แต่ก็พยายามจะหาวิธีคุย ถามเรื่องที่ผู้หญิงสนใจ พยายามช่วยเหลืออะไรที่ผมทำได้และไม่ลำบากมาก
แต่ก็ยังไม่มีใครที่เห็นผมเป็นคนที่ดีมาก ที่พร้อมจะให้เปิดให้ผมเข้าไปอยู่ในชีวิตเธอได้
ยังไม่มีใคร ที่พร้อมจะตอบแชทเป็นประจำ (ไม่ต้องตลอดเวลาก็ได้ แต่แปลว่าเขาให้ความสำคัญกับผม)
หลายครั้งก็กลัว ผมไม่กล้าเลยที่จะโทรศัพท์ไปคุยกับเธอทุกคืนก่อนนอน หรือหาเวลาคุยยาวๆ เพราะผมไม่รู้ว่าเธอจะรำคาญผมรึเปล่า
ผมกังวลมาก เพราะผมก็ไม่ได้หน้าตาดีขนาดนั้น ผมจึงอยากทำทุกอย่างให้ผู้หญิงที่ผมสนใจประทับใจมากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
แต่ผมก็รู้สึก ว่าผู้หญิงไม่ได้สนใจในตัวผม อาจจะสนใจเพราะผลประโยชน์ที่ได้ รึเปล่า ไม่ได้สนใจที่พร้อมให้ผมเข้าไปอยู่ในชีวิตเธอ เหมือนที่เพื่อนผมกับแฟนเพื่อน เขารักที่ตัวผู้ชายจริงๆ
ผมท้อ คนไม่มีแฟน ชีวิตนึง มันขาดอะไรไปหลายอย่างมาก
เพราะผมก็ไม่ค่อยมีเพื่อนชวนไปไหนมาไหนเท่าไร เวลากินขนม ของหวาน หรืออาหารดีๆ ตามร้านต่างๆ ผมก็แทบไม่มีโอกาสเลย (เพราะพ่อแม่ก็ไม่อยากไปกินข้างนอก จะออกจากบ้านคนเดียวก็จะโดนว่าว่าสิ้นเปลือง)
ที่ไปค้างต่างจังหวัด ถ่ายรูปธรรมชาติ น้ำตก ทะเล ผมก็เลยไม่มีโอกาสได้ไป เพราะไม่มีคู่
เรื่องความต้องการทางเพศ ก็ไม่มีคนที่พร้อมตอบสนองด้วยความรัก (ไม่ใช่เพราะรายได้ แบบธุรกิจสีเทา)
เวลามีปัญหา ถ้าไม่อยากปรึกษาพ่อแม่ ก็ไม่มีคนที่พร้อมจะเข้าใจเราและยอมรับเราได้
บางครั้งเวลาทุกคนมีคู่กันหมด ก็จะรู้สึกมีปมด้อยตลอด มีความอิจฉาเกิดขึ้น ได้แต่เฝ้าถามตัวเอง "ชีวิตนี้เกิดมาพิการรักใครไม่ได้"
ผมไม่รู้ต้องทำอย่างไร อายุขนาดนี้แล้ว มันก็ถึงเวลา ที่ผมต้องเติมเต็มชีวิตในเรื่องชีวิตคู่
ในเมื่อเกิดมาครั้งเดียว ผมไม่รู้ต้องทำอย่างไร มันมีความกลัว กลัวผิดหวัง และความไม่มั่นใจ ว่าจะทำพลาดมั้ย ว่าจะดูแลเธอได้มั้ย อยู่ตลอด
ใครก็ได้แนะนำผมหน่อย ผมไม่รู้ว่าต้องจีบยังไงจริงๆ และผู้หญิงจะยอมรับผมมั้ย หรือผมพิการจริงๆ ไม่มีความสามารถในการหาคู่ได้ จะได้ปลง และทำใจหลีกหนีสังคมต่อไป