บ่อยนะครับ ราชดำเนินแห่งนี้
ที่จะมีกระทู้คำถามที่ว่า ในครอบครัวมีความเห็นต่าง ชอบ เชียร์ นักการเมือง พรรคการเมืองต่างขั้วกัน
หลาย ๆ ครั้งถึงกับทะเลาะกันเรื่องการเมือง หลายครอบครัวร้าวถึงขนาดไม่พูดไม่จากัน
จะมีวิธีแก้ปัญหาอย่างไร
จนเกิดความเชื่อกันว่า การเมืองคือสิ่งที่ทำให้ครอบครัวร้าวฉาน
แต่ผมว่าไม่แน่นะครับ
.
สิบกว่าปีก่อน ตอนที่ผมยังหล่อไม่เท่าทุกวันนี้
มีครอบครัวหนึ่ง ที่รู้จักมักคุ้นนับถือกันมาก ลูกเต้าก็ให้ความเคารพเชื่อฟังผม เรียกว่า เชื่อผมมากกว่าพ่อกับแม่ซะอีก
ครอบครัวนี้ แม่ค้าขายเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกอาหารตามสั่ง
ส่วนพ่อ เป็นลูกจ้างประจำในหน่วยงานราชการแห่งหนึ่ง แต่เป็นมีความประพฤติเสเพลมาก
ชอบอวดรวย ทำตัวไฮคลาส ใช้ของแพง ๆ กินหรู ติดการพนัน
ไอ้ตัวนี้แหละ ไอ้ตัวติดการพนันนี่แหละ ส่งผลต่อครอบครัวมากที่สุด
ก็ขนาดคนเป็นข้าราชการในหน่วยงานนั้น ยังยอมแพ้สไตล์กินหรูอยู่รวยของแก
อ่อ ลืมบอก ลูกจ้างประจำคนนี้ มีมรดกตกทอดจากพ่อมาพอสมควรครับ เลยเบ่งได้
เรียกว่า พอพ่อจากไป ก็โกงพี่โกงน้องยึดสมบัติมาครองซะคนเดียว
แต่อย่างว่า ประสาคนเอาดีไม่ได้ ไม่ยอมร่ำเรียน เสเพลตั้งแต่วัยรุ่น สุดทางแกจึงได้เป็นแค่ลูกจ้างประจำ
กับเพื่อนร่วมงานลูกจ้างประจำด้วยกัน แกจะโม้นะ ว่าแกเคยเรียนระดับมหาลัยมาแล้ว แต่เบื่อ เลยเลิกเรียน
จนเคยมีคนจะฟ้องแก ข้อหาแอบอ้าง เพราะแกโม้ถึงขั้นแอบอ้างรหัสนักศึกษา
ผมต้องไปเจรจาขอร้องไม่ให้ทางมหาลัยเอาความ เรื่องถึงได้ยุติไป
อวดรวย เที่ยวกลางคืน ติดการพนัน สุดท้าย มรดกที่พ่อทิ้งไว้ให้ก็ไม่เหลือ
มีสิทธิ์กู้เงินจากสถาบันไหน กู้แหลก กู้นอกระบบได้ที่ไหน กู้หมด งานการไม่เป็นอันทำ
ยิ่งมีปัญหาการเงิน ยิ่งทำตัวรวยกว่าเดิม เพื่อกลบเกลื่อนภาวะหนี้สิน เพื่อหลอกตาชาวบ้าน
วันหนึ่ง เมียแกมาปรึกษากับผม ว่าทำไงดีคะคุณหล่อขวัญ
มอร์ไซด์ลูกใช้ไปโรงเรียน ก็โดนเจ้าหนี้มายึดไปแล้ว
บ้านยังติดจำนองอยู่ ไปแอบจำนองตอนไหนไม่รู้ ไม่ได้ผ่อนหนี้เขาสามสี่เดือนแล้ว
เขามีหนังสือเตือนมาแล้วว่าให้ไปเคลียร์หนี้ ไม่งั้นจะฟ้องร้องยึดบ้าน
ยัง ยังไม่พอ ทางหน่วยงานตั้งกรรมการสอบอีก เรื่องบกพร่องต่อหน้าที่
ถ้าโดนออกนี่ จะไม่ได้อะไรเลย ตายแน่ ๆ
ในบ้านตอนนี้ เหมือนมีไฟสุม ลูกสาวสองคนไม่ยอมพูดกับพ่อ กินข้าวกันคนละสำรับ
ขนาดพ่อเกิดอุบัติเหตุ ลูกยังไม่สน แค่ไปสถานีทำเรื่องเจรจากับประกันเท่านั้น ไปตกลงกันที่ศาลกับคู่ความ ลูกยังไม่มองหน้าพ่อ
คนเป็นแม่ ใจจะขาดแล้ว
.
ตอนนั้น พอได้รับรู้เรื่องราว ผมก็คิดอยู่สองสามวัน หาทางออกช่วย
บากหน้าไปหาหัวหน้าหน่วยงาน ว่าอย่ารุนแรงอะไรเลย เด๋วผมจะให้เขาลาออก อย่างน้อยได้บำเหน็จเคลียร์หนี้สินบางส่วนยังดี
แล้วผมก็มาพูดกับผัวเมียครอบครัวนั้น ยื่นข้อเสนอว่า
ต้องปรับชีวิตใหม่ เปลี่ยนพฤติกรรมเลว ๆ ซะ ไม่งั้นตัวเองก็ไม่รอด ครอบครัวก็จะพัง
โดยเฉพาะนายเศรษฐีกำมะลอ ผมด่าอย่างรุนแรงว่า หยุดซะ วอดวายขนาดนี้แล้วยังจะอวดดี
เลิกเอาแต่อวดรวย กินหรูอยู่แพง มองดูความเป็นจริงบ้าง ลูกเมียทำงานงก ๆ หาเงินผ่อนหนี้บ้าน อย่าทิ้งภาระให้ลูกเมีย รับผิดชอบเป็นบ้าง
โดนผมดุ หน้าจ๋อยไม่เหลือมาดเสี่ย
.
ผมหาทางช่วยเหลือ ด้วยการฝากฝังให้ทำงานกับนักการเมืองระดับชาติคนหนึ่ง
ในตำแหน่งคนขับรถ เงินเดือนหลักพัน บวกทิป บวกเงินพิเศษ ตกเดือนหนึ่งก็ไม่ต่ำหมื่นห้า สิบกว่าปีก่อน ถือว่าเยอะพอสมควร
เงื่อนไขคือ ต้องขยัน รับผิดชอบ งานบางครั้ง ก็จะโดนเรียกไปขับรถ ดึกดื่น วันหยุด ก็ต้องไปทันที
ยิ่งทำตัวดี ยิ่งโดนนายรัก นายไว้ใจ รายได้ก็จะตามมา ลูกเต้าก็จะได้รับผลพวงไปด้วยในอนาคต
ก็จบลงด้วยดี แต่ผมไม่ได้มีโอกาสติดตามผล เพราะผมออกพเนจรก่อน สิบกว่าปีผ่านไปไวเหมือนโกหก
จนเมื่อสองวันก่อน ผมได้ไปงาน ๆ หนึ่ง พบปะเพื่อนเก่า คนรู้จักเก่า ๆ ได้พบนักการเมืองคนนั้น
ผมไม่ได้นึกถึงท่านเศรษฐีกำมะลอคนนั้นเลย และในการพบปะพูดคุยกันกับหลาย ๆ คน ก็ไม่ได้มีการพูดถึงเขา
จนกระทั่งตอนผมจะกลับ เขาก็เดินมาหาผม ยกมือไหว้ ผมนึกไปแว่บหนึ่ง ถึงจำได้
โอบกอดกัน ไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบ ถึงได้รู้ว่า ตอนนี้เขาไม่ได้เป็นคนขับรถแล้ว แต่เลื่อนระดับเป็นผู้ช่วยสำนักงาน
ผมยินดีด้วย ส่วนเขาก็ขอบคุณผมไม่หยุด บอกว่า เชิญบ้านก่อน ลูกเมียอยากพบ ลูก ๆ ตอนนี้เรียนจบแล้ว ทำงานทั้งสองคน
ผมบอกว่า เอาไว้เดือนหน้า ผมมาอีกที ผมจะแวะไปหาที่บ้าน ตอนนี้ต้องรีบเดินทาง เพราะต้องแวะทำธุระอีกแห่ง
โอบกอดกันก่อนจากลา
.
เห็นไหมครับ การเมืองไม่ได้ทำให้ครอบครัวแตกร้าวเสมอไป
ขึ้นกับพฤติกรรม นิสัย ของคนต่างหาก
ถ้าชั่ว เลว ยังไงครอบครัวก็แหลกครับ
อวดรวย กับ รวยจริง ไม่เหมือนกัน ต่อให้อวดแค่ไหนก็เถอะ
.
อ่ะ ๆ หงส์แดงจะมาแล้ว
จัดแถวยาดอง จัดที่จัดทาง เฝ้าหน้าจอรอดูหงส์ถล่มคู่แข่งล่ะครัช
การเมืองทำให้ครอบครัวแตกร้าวจริงหรือ ? ............................... โดย ตระกองขวัญ
ที่จะมีกระทู้คำถามที่ว่า ในครอบครัวมีความเห็นต่าง ชอบ เชียร์ นักการเมือง พรรคการเมืองต่างขั้วกัน
หลาย ๆ ครั้งถึงกับทะเลาะกันเรื่องการเมือง หลายครอบครัวร้าวถึงขนาดไม่พูดไม่จากัน
จะมีวิธีแก้ปัญหาอย่างไร
จนเกิดความเชื่อกันว่า การเมืองคือสิ่งที่ทำให้ครอบครัวร้าวฉาน
แต่ผมว่าไม่แน่นะครับ