เขาลืมเราแล้วแต่เรายังเพ้อถึงเขามีวิธีแก้มั้ยค่ะที่ไม่ใช่เวลา

เราย้ายมาตอนป.5ได้เจอเพื่อนคนนึงที่เรากับเขาชอบทำอะไรเหมือนๆกันแบบบังเอิญซื้อเสื้อเหมือนกันหรือชอบเล่นบาสเหมือนกันทำให้เราสนิทและตัวติดกันมากๆเรามีความสุขทุกครั้งที่ได้เจอและคุยเราเริ่มจะแอบชอบเพื่อนตัวเองแล้วสิแต่ก็ไม่อยากจะยอมรับสักเท่าไร1เพื่อนคนนั้นเป็นผญ.2นี่เพื่อนตัวเองนะเว้ยย เราเลยสับสนมากๆพอป.5เทอม2ย้ายอีกละเราก็ไม่ค่อยได้คุยกันมากเหมือนเมื่อก่อนจากเมื่อก่อนที่เจอทุกวันคุยทุกวันกลายเป็นคุยกันในแชททุกวันผ่านไปไม่กี่อาทิตย์ในแชทก็คุยกันแค่1ครั้งต่อมาก็คุยกันปีละครั้งเรารู้สึกหงอยๆนะเพื่อนคนอื่นเราก็มีทำไมต้องรอแชทเธอเด้งมาด้วยตั้งแต่เทอม2ที่เราย้ายมาอ้ะเรากลับคิดเพ้อฝันว่าเจอเธอที่รร.ทุกวันเพ้อว่าเราเล่นด้วยกันนั่งคุยกันอย่างมีความสุขแต่ความเป็นจริงเธอไม่ทักมาถามเราบ้างเลยว่าเป็นยังไง ทุกวันเราจะดูรูปเธอแล้วนั่งยิ้มนั่งมโนว่าเธอมานั่งคุยกับเราข้างๆเหมือนจะหลงรักอ้ะเราอยากคุยกับเธอมากๆเลยทักไปได้คุยแค่ไม่กี่นาที ไม่รู้ต้องเพ้ออีกนานแค่ไหนตอนนี้อยู่ม.3ละแต่ก็ยังเพ้ออยู่ไม่รู้ทำไมต้องเพ้อทั้งที่เขาลืมเราละตอนนั้นอ้ะเราสมัครเฟสใหม่แล้วแชทไปให้เธอรับแอดเธอบอกไม่ก็แน่นอนอยู่ละเราไม่มีอะไรจะคุยกันแล้วหนิเนาะต่างคนต่างอยู่ เราเจ็บมากๆเลยพยามจะเลิกเพ้อนะแต่ทำไม่ได้ก็ยังคิดถึงอยู่