ผมเคยมีสิ่งที่รักสิ่งที่ฝันไว้แต่เด็กว่าพอโตขึ้นอยากเรียนคณะไหนทำอะไรแต่พ่อ กับ ญาติๆ ไม่เห็นด้วยสนับสนุนตอนแรกก็ไม่สนหรอกว่าใครจะว่าไงมันเป็นความใฝ่ฝันของผม แต่พอวันนึงมันเกิดเหตุการนึงขึ้นมามันทำให้ผมละทิ้งความฝันแต่ผมไม่เคยที่จะเลิกรักมันได้แต่ก็ไม่อยากจะกลับไป แหละนั้นมันก็กลายเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิตเลยก็ว่าได้จากที่ผมเคยฝึกฝนพยายามกับสิ่งนั้นทุกแต่ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองหลงทาง พอเข้า ม ปลายตั้งแต่นั้นก็เหมือนไม่รู้จะเรียนไปเพื่ออะไรก็แค่เรียนให้ผ่านๆจบๆไปได้วุฒิมาพอเข้าเรียนมหาลัยก็ลองเลือกๆสิ่งที่ชอบลองลงมาแล้วก็เรียนไปได้ 2 ปีก็โดนออกเพราะมีแต่ D กับ C เป็นส่วนใหญ่เลยทำให้เกรดไม่ถึงตามกำหนดคงเพราะไม่มีแรงผลักดันเหมือนแต่ก่อนไม่มีเป้าหมายในชีวิตพอโดนออกก็คิดว่าอยากจะลองกลับไปตามฝันอีกครั้งแต่พอทุกครั้งคิดจะกลับเรื่องในอดีตมันก็ทำให้ไม่กล้าที่จะกลับไปละก็เครียดมากจนบางครั้งผมก็เริ่มคิดนะว่าตายๆไปก็คงดี ญาติๆแม่พี่ก็กดดัน
ผมควรทำยังไง ???