เริ่มจากผมกับเธอรู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย และ เรียนอยู่คณะเดียวกัน ช่วงนั้นก็ไม่คิดอะไร ต่างคนต่างมีแฟน และ แทบจะไม่ค่อยได้คุยกันด้วยซ้ำ
แต่หลังจากจบจากมหาลัย ได้ 3 ปี ต่างคนก็ต่างเลิกกับแฟนไป เธอเลิกตั้งแต่สมัยมหาลัย ส่วนผมเลิกกับแฟนเมื่อจบได้ 2 ปี
หลังจากผมเลิกกับแฟนได้ 1 ปี วันหนึ่งผมซึ่งไม่รู้คิดอะไรอยู่ตอนนั้น จึงทักทายเขาไปผ่าน Facebook
จากนั้นก็ได้คุยกัน และ ตกลงคบกัน คบมาได้สัก 4-5 เดือน เธอกลับบอกว่าเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมไหม เพราะเขายังอยากอยู่คนเดียว ยังไม่อยากมีใคร
แต่ด้วยความที่ผมนั้นรู้สึกดีกับเธอมาก จนไม่อยากจะเสียเธอไป จึงขอคุยกับเธอต่อ ไม่ว่าจะสถานะไหน...แต่เธอก็ยอมคุยกับผมนะ
ด้วยเหตุนี้ ผมกับเธอยังคุยกันทุกวัน เหมือนความสัมพันธ์ที่ผ่านมาไม่เคยเกิดขึ้น
แต่ผมมักจะมีความคิดแอบหวงเธอบ้าง ตอนเธอตั้งสเตตัสโสด หรือบางสเตตัสสื่อถึงใครบางคน ที่ไม่ใช่ผม....
แต่ก็เธอไม่ยอมบอกเลิกผมนะ...อารมเหมือนโดนกดดันให้เราออกมาเองอ่ะ
ผมไม่รู้จะจัดการความรู้สึกนี้ได้อย่างไร..
ใครเคยมีเหตุการณ์หรือเคยมีประสบการณ์ เล่าให้ฟังหน่อยครับ ว่าจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงบ้าง
*
**
***กระทู้แรก ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะครับ
***แท็กผิดขออภัยด้วยครับ
เมื่อเราเผลอไปรักเพื่อน😭😭😭
แต่หลังจากจบจากมหาลัย ได้ 3 ปี ต่างคนก็ต่างเลิกกับแฟนไป เธอเลิกตั้งแต่สมัยมหาลัย ส่วนผมเลิกกับแฟนเมื่อจบได้ 2 ปี
หลังจากผมเลิกกับแฟนได้ 1 ปี วันหนึ่งผมซึ่งไม่รู้คิดอะไรอยู่ตอนนั้น จึงทักทายเขาไปผ่าน Facebook
จากนั้นก็ได้คุยกัน และ ตกลงคบกัน คบมาได้สัก 4-5 เดือน เธอกลับบอกว่าเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมไหม เพราะเขายังอยากอยู่คนเดียว ยังไม่อยากมีใคร
แต่ด้วยความที่ผมนั้นรู้สึกดีกับเธอมาก จนไม่อยากจะเสียเธอไป จึงขอคุยกับเธอต่อ ไม่ว่าจะสถานะไหน...แต่เธอก็ยอมคุยกับผมนะ
ด้วยเหตุนี้ ผมกับเธอยังคุยกันทุกวัน เหมือนความสัมพันธ์ที่ผ่านมาไม่เคยเกิดขึ้น
แต่ผมมักจะมีความคิดแอบหวงเธอบ้าง ตอนเธอตั้งสเตตัสโสด หรือบางสเตตัสสื่อถึงใครบางคน ที่ไม่ใช่ผม....
แต่ก็เธอไม่ยอมบอกเลิกผมนะ...อารมเหมือนโดนกดดันให้เราออกมาเองอ่ะ
ผมไม่รู้จะจัดการความรู้สึกนี้ได้อย่างไร..
ใครเคยมีเหตุการณ์หรือเคยมีประสบการณ์ เล่าให้ฟังหน่อยครับ ว่าจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงบ้าง
*
**
***กระทู้แรก ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะครับ
***แท็กผิดขออภัยด้วยครับ