ตามหัวข้อเลยค่ะ✨ ต้องขออธิบายก่อนนะคะว่าเคยอยู่โรงเรียนเดียวกันแล้วเราก็ชอบเค้ามาราวๆ 2-3 ปีก่อนจบค่ะ ตอนนั้นเราชอบถามเค้าบ่อยๆค่ะว่ามีคนที่ชอบรึยังแต่ก็ไม่มีคำตอบค่ะ แต่ก็แกล้งกันบ่อยอยู่ค่ะ ถือว่าสนิทในขั้นหนึ่งค่ะก็เลยพอมีความหวังค่ะ ตอนนั้นเราก็เคยพูดลอยๆค่ะว่าแบบ เราชอบนายนะ__แต่ก็ไม่ค่อยจริงจังค่ะ เพราะคิดว่าเด็กเกินไปรึปล่าวนะ อะไรแบบนี้ค่ะ จนจบก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยค่ะ
จนเรียนอีกที่เราก็มีปัญหาโดนบูลลี่จนเป็นซึมเศร้าค่ะ ตอนนั้นก็ติดต่อกับเค้าอยู่ค่ะทางข้อความแต่คุยกันนานๆครั้งค่ะ พออาการเราอาการหนักขึ้นเราก็เผลอพิมพ์อะไรที่เป็นด้านลบไป เค้าก็งงๆเราเลยบอกว่าเราป่วยนิดหน่อย ขอโทษนะ( เราไม่ได้บอกว่าเป็นซึมเศร้านะคะ ) หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยปาไปอีก 1 ปีค่าา
แต่เราก็ดูเฟสเค้าบ่อยๆ จนเรารักษาหายจากโรคซึมเศร้าเราก็ไม่กล้าทักเค้าไป จนวันเกิดเค้าถึงไปบอกแฮปปี้เบิร์ดเดย์(พอดีวันเกิดใกล้กันเลยทำเหมือนแฮปเป็นมารยาทเนียนๆเอาค่ะ) เค้าก็ตอบมาตอนนั้นเราดีใจมากเลยค่ะ หลังจากนั้นก็ได้คุยกันบ้าง
เราก็เลยแบบอย่างน้อยก็อยากพูดออกไปให้มันรู้แล้วรู้รอดค่ะ ทุกคนคนคิดว่ามันสายไปรึปล่าวคะ?
ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ ยังไงก็รบกวนด้วยนะคะ
2-3 ปีที่ไม่ได้เจอกันนี่มันนานเกินไปที่จะบอกชอบเค้ารึปล่าวคะ?
จนเรียนอีกที่เราก็มีปัญหาโดนบูลลี่จนเป็นซึมเศร้าค่ะ ตอนนั้นก็ติดต่อกับเค้าอยู่ค่ะทางข้อความแต่คุยกันนานๆครั้งค่ะ พออาการเราอาการหนักขึ้นเราก็เผลอพิมพ์อะไรที่เป็นด้านลบไป เค้าก็งงๆเราเลยบอกว่าเราป่วยนิดหน่อย ขอโทษนะ( เราไม่ได้บอกว่าเป็นซึมเศร้านะคะ ) หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยปาไปอีก 1 ปีค่าา
แต่เราก็ดูเฟสเค้าบ่อยๆ จนเรารักษาหายจากโรคซึมเศร้าเราก็ไม่กล้าทักเค้าไป จนวันเกิดเค้าถึงไปบอกแฮปปี้เบิร์ดเดย์(พอดีวันเกิดใกล้กันเลยทำเหมือนแฮปเป็นมารยาทเนียนๆเอาค่ะ) เค้าก็ตอบมาตอนนั้นเราดีใจมากเลยค่ะ หลังจากนั้นก็ได้คุยกันบ้าง
เราก็เลยแบบอย่างน้อยก็อยากพูดออกไปให้มันรู้แล้วรู้รอดค่ะ ทุกคนคนคิดว่ามันสายไปรึปล่าวคะ?
ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ ยังไงก็รบกวนด้วยนะคะ