สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 10
ไททันดูตายง่ายถ้าเทียบกับเทคโนโลยีทางทหารในปัจจุบันค่ะ (ขออนุญาตใช้คำอธิบายที่คนทั่วไปก็เข้าใจได้นะคะ)
เพฟเวย์เป็นตระกูลของจรวดระเบิดค่ะ มีความแม่นยำสูง มีอำนาจทะลุทะลวงสูง ถ้าเทียบกับปืนที่คนยิงด้วยมือก็คล้ายๆ กระสุนเจาะเกราะติดลูกปรายระเบิดได้ (ขำ) ถ้าคุณเคยดูหนังที่มีฉากทหารถือกล่องฉายเลเซอร์ไปยังเป้าหมายแล้วมีจรวดจากที่ไหนไม่รู้พุ่งมาโดนจุดนั้น นั่นก็เป็นเพฟเวย์ชนิดหนึ่งค่ะ เจาะเข้าไปแล้วระเบิดข้างใน ดอกเดียวยานแม่เอเลี่ยนยังร่วง (ใหญ่ๆ หน่อยก็หลายดอก) ในชีวิตจริง มันใช้โจมตีของที่อยู่ในถ้ำก็ได้นะ ดังนั้นแล้วจึงคาดหวังได้ว่า มันจะทะลุเนื้อต้นคอเข้าไปโดนคนขับไททันได้ค่ะ
Tow (โทว์) เป็นตระกูลจรวดต่อต้านรถถัง ยิงจากภาคพื้นดิน (เพฟเวย์มาจากฟ้า) ก็เอาไว้ต่อต้านรถถังซึ่งเกราะโคตรหนานั่นแหละค่ะ ไททันกับรถถังก็มีอะไรๆ คล้ายๆ กันอยู่ รถถังเคลื่อนที่เร็วกว่าด้วยซ้ำ แต่ถ้าไซส์สูง 60 เมตร เกรงว่าโทว์จะยิงไม่ถึงคออะดิ อาจจะใช้ทำลายหัวเข่าให้ทรุดก่อนก็ว่ากันไป
FGM-148 เป็นชื่อจรวดต่อต้านรถถังแบบพกพาค่ะ คนกระเตงหิ้วไปด้วย ตอนจะยิงก็กางฐานบนพื้นดินและกดยิงด้วยมือ แบกขึ้นบ่าแล้วยิงด้วยมือ เครื่องยิงจรวดขนาดย่อมดีๆ นี่เอง เราเห็นกันในหนังบ่อยๆ ดอกเดียวรถถังแน่นิ่ง ในหนังจะเรียกชื่อเล่นของรุ่นนี้ว่า จาเวลิน (Javelin) มากกว่า มีชื่อเล่นก็คือเป็นอาวุธรุ่นฮิตนี่แหละ อย่างหนังเรื่อง WHITE HOUSE DOWN จะเรียกชื่อจาเวลินบ่อยหน่อย เฮลิคอปเตอร์มาใกล้ๆ ก็ยิงใส่ได้ด้วย ดอกเดียวร่วงเช่นกัน เพราะมันเป็นแบบพกพาเนอะ วิถีจรวดจะไม่ไกลเท่าไร แต่ตัวนี้ต้องอาศัยว่าคนยิงต้องมองเห็นเป้าหมาย ไอน้ำคงขัดขวางได้ แต่เพฟเวย์กับโทว์นั้นมีระบบชี้เป้าแบบอื่นให้เลือกค่ะ
พวกพลุแฟลร์ ที่เห็นเป็นกลุ่มสะเก็ดลูกไฟ ปล่อยออกมาทีละมากๆ จรวดมาโดนแล้วระเบิดก่อนถึงตัวเป้าหมาย เพราะจรวดล็อกเป้าอาศัยจับความร้อนเอาค่ะ แฟลร์พวกนี้มีอุณหภูมิสูงกว่าเครื่องบินมากๆ จรวดเลยไปโดนมันแล้วระเบิดเสียก่อน แน่นอนว่าแฟลร์อุณหภูมิสูงกว่าไอน้ำเยอะ ไอน้ำไม่เป็นอุปสรรคต่อจรวดระเบิดสมัยใหม่เท่าไร เลเซอร์ชี้เป้าซึ่งมิแคร์อุณหภูมิเองก็ส่องผ่านก้อนเมฆซึ่งเป็นไอน้ำเหมือนกันได้ ไอน้ำหนา 50 เมตรนี่ถือว่ากระจอกค่ะ (50 เมตรก็ระยะห่างระหว่างเสาไฟฟ้าอะค่ะ) มันส่องทะลุไปได้หลายกิโลเมตรเลยเชียว ไม่ใช่แค่ไอน้ำ แต่ส่องทะลุควัน (ซึ่งเป็นอณูฝุ่นทึบแสง) ก็ไหว ไม่ว่าในแง่ความร้อนหรือการมองเห็น ไอน้ำก็ไม่ได้น่ากลัวอะไร นี่ยังไม่รวมถึงการชี้เป้าจากดาวเทียมซึ่งระบุพิกัดเส้นรุ้งเส้นแวงติดตามเป้าหมายได้อีกนะ ขอแค่มีสักแว้บที่มองเห็นและระบุพิกัดได้ หลังจากนั้นจะมองเห็นไม่เห็นหรือจะร้อนจะเย็นยังไง จรวดพุ่งเข้าพิกัดอยู่ดีค่ะ ไททันก็ไม่มีปล่อยไอน้ำตลอดเวลาได้ซะด้วย ยิ่งสูง ลมก็ยิ่งพัดแรง จะพรางตัวได้กี่วินาทีเชียว ไอ้ที่น่าคิดคือ ระหว่างความเร็วของจรวดกับการโยกตัวหลบจรวดกะทันหัน ใครจะเร็วกว่ากัน เครื่องบินต้องระดับความเร็วเหนือเสียง ร่วมกับการใช้แฟลร์ ถึงจะพอหนีจรวดทันนะเออ ซึ่งเครื่องบินจะได้เปรียบไททันตรงที่มีระบบตรวจการโดนล็อกเป้า ถึงได้หลบง่าย ปล่อยแฟลร์ทัน ส่วนไททันนั้น วิสัยการมองเห็นคงเหมือนคนธรรมดา จุดที่เราเล็งก็ดันอยู่ที่ท้ายทอยซะอีก จรวดพวกนี้ตัวมาก่อนเสียงค่ะ ไม่ทันได้ยินหรอก
เทคโนโลยีสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 นับว่าห่างชั้นจากสงครามโลกครั้งที่ 2 มากๆ แค่เครื่องบินติดปืนแกตลิ่งธรรมดาๆ ที่ใช้มือหมุนยิงเอายังไม่มีเลย ยิ่งห่างชั้นจากปัจจุบันเข้าไปอีกค่ะ เราน่ะมาถึงระดับดาวเทียมกันแล้ว มีนิวเคลียร์แล้ว นิวเคลียร์เท่าที่มีในโลกตอนนี้ก็ทำลายพื้นผิวดาวเคราะห์โลกได้หลายรอบแล้วค่ะ ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์สิ่งมีชีวิตบนบกทุกชนิดในครั้งเดียวได้แน่นอน...พวกปลาน้ำลึกคงรอดแหละ แม้ฝุ่นนิวเคลียร์จะจมน้ำได้ก็เหอะ นี่นับแต่อาวุธที่เรารู้ว่ามีตัวตนอยู่ในโลกนะคะ ยังไม่นับที่เป็นความลับทางการทหารเลย ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นต้นมา เรารู้ตัวแล้วว่าใครซุกท่าไม้ตายไว้ได้เงียบที่สุดจะกำชัยชนะตั้งแต่ต้นโดยมีเทคโนโลยีเป็นตัวชี้ขาด นอกจากอาวุธที่ส่งผลด้านกายภาพแล้ว เรายังมีอาวุธเคมีให้เลือกอีกมากมาย ในเมื่อคนขับไททันมีอวัยวะเชื่อมโยงถึงไททัน การให้รับสารเคมีชนิดทำลายประสาทหรือเนื้อเยื่อเป็นลูกโซ่ก็หวังผลให้คนขับตายได้เช่นกัน อย่างพื้นๆ ที่เรารู้จักกันดีก็เช่น ฟอร์มาลีน เข้าไปในร่างที่ไม่มีแม้แต่ระบบไหลเวียนเลือด สารเคมียังทำปฏิกิริยาได้ทั่วทั้งร่าง ฆ่าพวกฟังไจ (ผู้ย่อยสลาย) ใดๆ ที่ทำให้ร่างเน่าได้ราบคาบ มันเป็นพิษรุนแรงกับสิ่งมีชีวิตค่ะ หรือแค่แปะก้อนกัมมันตภาพรังสีไว้ใกล้ๆ คนขับ ใช้เวลาอยู่สักหน่อย แต่ยังไงคนขับก็ตายอยู่ดี อำนาจทะลุทะลวงมันสูงมากชนิดที่เหล็กหนาก็กั้นแทบไม่อยู่ ถ้าผิวไททันไม่ได้หุ้มด้วยตะกั่วหนาก็หมดทางป้องกันเหมือนกัน ไททันเกราะก็ไททันเกราะเหอะ แค่ผิวเนื้อหุ้มคอนกรีตเอง ไททันน่ะน่ากลัวเฉพาะในโลกของแอทแทกออนไททันค่ะ ผู้เขียนเลยจำเป็นต้องเช็ตฉากหลังให้มีเทคโนโลยีระดับสงครามโลกครั้งที่ 1 สำหรับโลกปัจจุบันนี้ ตราบใดที่ยังเป็นสิ่งมีชีวิตก็ไม่มีอะไรที่เราฆ่าไม่ได้
พี่ไทยไม่มีดาวเทียมทหารแน่ๆ และไม่แน่ใจว่ามีเพฟเวย์ไหม คงมีล่ะมั้ง แต่แค่โทว์นี่มีแน่นอนค่ะ ประเด็นคือมีพอจะยิงครบ 1,000 ตัวตามโจทย์รึเปล่าแค่นั้นแหละ 555
แต่ถ้าไม่รู้มาก่อนว่าไททันคืออะไร จุดอ่อนอยู่ตรงไหน และมาพร้อมกัน 1,000 ตัว อันนี้คาดว่าเรือหายแน่นวลค่ะ วิ่งค่ะเอ๋ วิ่งงงงงงงงงง
เพฟเวย์เป็นตระกูลของจรวดระเบิดค่ะ มีความแม่นยำสูง มีอำนาจทะลุทะลวงสูง ถ้าเทียบกับปืนที่คนยิงด้วยมือก็คล้ายๆ กระสุนเจาะเกราะติดลูกปรายระเบิดได้ (ขำ) ถ้าคุณเคยดูหนังที่มีฉากทหารถือกล่องฉายเลเซอร์ไปยังเป้าหมายแล้วมีจรวดจากที่ไหนไม่รู้พุ่งมาโดนจุดนั้น นั่นก็เป็นเพฟเวย์ชนิดหนึ่งค่ะ เจาะเข้าไปแล้วระเบิดข้างใน ดอกเดียวยานแม่เอเลี่ยนยังร่วง (ใหญ่ๆ หน่อยก็หลายดอก) ในชีวิตจริง มันใช้โจมตีของที่อยู่ในถ้ำก็ได้นะ ดังนั้นแล้วจึงคาดหวังได้ว่า มันจะทะลุเนื้อต้นคอเข้าไปโดนคนขับไททันได้ค่ะ
Tow (โทว์) เป็นตระกูลจรวดต่อต้านรถถัง ยิงจากภาคพื้นดิน (เพฟเวย์มาจากฟ้า) ก็เอาไว้ต่อต้านรถถังซึ่งเกราะโคตรหนานั่นแหละค่ะ ไททันกับรถถังก็มีอะไรๆ คล้ายๆ กันอยู่ รถถังเคลื่อนที่เร็วกว่าด้วยซ้ำ แต่ถ้าไซส์สูง 60 เมตร เกรงว่าโทว์จะยิงไม่ถึงคออะดิ อาจจะใช้ทำลายหัวเข่าให้ทรุดก่อนก็ว่ากันไป
FGM-148 เป็นชื่อจรวดต่อต้านรถถังแบบพกพาค่ะ คนกระเตงหิ้วไปด้วย ตอนจะยิงก็กางฐานบนพื้นดินและกดยิงด้วยมือ แบกขึ้นบ่าแล้วยิงด้วยมือ เครื่องยิงจรวดขนาดย่อมดีๆ นี่เอง เราเห็นกันในหนังบ่อยๆ ดอกเดียวรถถังแน่นิ่ง ในหนังจะเรียกชื่อเล่นของรุ่นนี้ว่า จาเวลิน (Javelin) มากกว่า มีชื่อเล่นก็คือเป็นอาวุธรุ่นฮิตนี่แหละ อย่างหนังเรื่อง WHITE HOUSE DOWN จะเรียกชื่อจาเวลินบ่อยหน่อย เฮลิคอปเตอร์มาใกล้ๆ ก็ยิงใส่ได้ด้วย ดอกเดียวร่วงเช่นกัน เพราะมันเป็นแบบพกพาเนอะ วิถีจรวดจะไม่ไกลเท่าไร แต่ตัวนี้ต้องอาศัยว่าคนยิงต้องมองเห็นเป้าหมาย ไอน้ำคงขัดขวางได้ แต่เพฟเวย์กับโทว์นั้นมีระบบชี้เป้าแบบอื่นให้เลือกค่ะ
พวกพลุแฟลร์ ที่เห็นเป็นกลุ่มสะเก็ดลูกไฟ ปล่อยออกมาทีละมากๆ จรวดมาโดนแล้วระเบิดก่อนถึงตัวเป้าหมาย เพราะจรวดล็อกเป้าอาศัยจับความร้อนเอาค่ะ แฟลร์พวกนี้มีอุณหภูมิสูงกว่าเครื่องบินมากๆ จรวดเลยไปโดนมันแล้วระเบิดเสียก่อน แน่นอนว่าแฟลร์อุณหภูมิสูงกว่าไอน้ำเยอะ ไอน้ำไม่เป็นอุปสรรคต่อจรวดระเบิดสมัยใหม่เท่าไร เลเซอร์ชี้เป้าซึ่งมิแคร์อุณหภูมิเองก็ส่องผ่านก้อนเมฆซึ่งเป็นไอน้ำเหมือนกันได้ ไอน้ำหนา 50 เมตรนี่ถือว่ากระจอกค่ะ (50 เมตรก็ระยะห่างระหว่างเสาไฟฟ้าอะค่ะ) มันส่องทะลุไปได้หลายกิโลเมตรเลยเชียว ไม่ใช่แค่ไอน้ำ แต่ส่องทะลุควัน (ซึ่งเป็นอณูฝุ่นทึบแสง) ก็ไหว ไม่ว่าในแง่ความร้อนหรือการมองเห็น ไอน้ำก็ไม่ได้น่ากลัวอะไร นี่ยังไม่รวมถึงการชี้เป้าจากดาวเทียมซึ่งระบุพิกัดเส้นรุ้งเส้นแวงติดตามเป้าหมายได้อีกนะ ขอแค่มีสักแว้บที่มองเห็นและระบุพิกัดได้ หลังจากนั้นจะมองเห็นไม่เห็นหรือจะร้อนจะเย็นยังไง จรวดพุ่งเข้าพิกัดอยู่ดีค่ะ ไททันก็ไม่มีปล่อยไอน้ำตลอดเวลาได้ซะด้วย ยิ่งสูง ลมก็ยิ่งพัดแรง จะพรางตัวได้กี่วินาทีเชียว ไอ้ที่น่าคิดคือ ระหว่างความเร็วของจรวดกับการโยกตัวหลบจรวดกะทันหัน ใครจะเร็วกว่ากัน เครื่องบินต้องระดับความเร็วเหนือเสียง ร่วมกับการใช้แฟลร์ ถึงจะพอหนีจรวดทันนะเออ ซึ่งเครื่องบินจะได้เปรียบไททันตรงที่มีระบบตรวจการโดนล็อกเป้า ถึงได้หลบง่าย ปล่อยแฟลร์ทัน ส่วนไททันนั้น วิสัยการมองเห็นคงเหมือนคนธรรมดา จุดที่เราเล็งก็ดันอยู่ที่ท้ายทอยซะอีก จรวดพวกนี้ตัวมาก่อนเสียงค่ะ ไม่ทันได้ยินหรอก
เทคโนโลยีสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 นับว่าห่างชั้นจากสงครามโลกครั้งที่ 2 มากๆ แค่เครื่องบินติดปืนแกตลิ่งธรรมดาๆ ที่ใช้มือหมุนยิงเอายังไม่มีเลย ยิ่งห่างชั้นจากปัจจุบันเข้าไปอีกค่ะ เราน่ะมาถึงระดับดาวเทียมกันแล้ว มีนิวเคลียร์แล้ว นิวเคลียร์เท่าที่มีในโลกตอนนี้ก็ทำลายพื้นผิวดาวเคราะห์โลกได้หลายรอบแล้วค่ะ ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์สิ่งมีชีวิตบนบกทุกชนิดในครั้งเดียวได้แน่นอน...พวกปลาน้ำลึกคงรอดแหละ แม้ฝุ่นนิวเคลียร์จะจมน้ำได้ก็เหอะ นี่นับแต่อาวุธที่เรารู้ว่ามีตัวตนอยู่ในโลกนะคะ ยังไม่นับที่เป็นความลับทางการทหารเลย ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นต้นมา เรารู้ตัวแล้วว่าใครซุกท่าไม้ตายไว้ได้เงียบที่สุดจะกำชัยชนะตั้งแต่ต้นโดยมีเทคโนโลยีเป็นตัวชี้ขาด นอกจากอาวุธที่ส่งผลด้านกายภาพแล้ว เรายังมีอาวุธเคมีให้เลือกอีกมากมาย ในเมื่อคนขับไททันมีอวัยวะเชื่อมโยงถึงไททัน การให้รับสารเคมีชนิดทำลายประสาทหรือเนื้อเยื่อเป็นลูกโซ่ก็หวังผลให้คนขับตายได้เช่นกัน อย่างพื้นๆ ที่เรารู้จักกันดีก็เช่น ฟอร์มาลีน เข้าไปในร่างที่ไม่มีแม้แต่ระบบไหลเวียนเลือด สารเคมียังทำปฏิกิริยาได้ทั่วทั้งร่าง ฆ่าพวกฟังไจ (ผู้ย่อยสลาย) ใดๆ ที่ทำให้ร่างเน่าได้ราบคาบ มันเป็นพิษรุนแรงกับสิ่งมีชีวิตค่ะ หรือแค่แปะก้อนกัมมันตภาพรังสีไว้ใกล้ๆ คนขับ ใช้เวลาอยู่สักหน่อย แต่ยังไงคนขับก็ตายอยู่ดี อำนาจทะลุทะลวงมันสูงมากชนิดที่เหล็กหนาก็กั้นแทบไม่อยู่ ถ้าผิวไททันไม่ได้หุ้มด้วยตะกั่วหนาก็หมดทางป้องกันเหมือนกัน ไททันเกราะก็ไททันเกราะเหอะ แค่ผิวเนื้อหุ้มคอนกรีตเอง ไททันน่ะน่ากลัวเฉพาะในโลกของแอทแทกออนไททันค่ะ ผู้เขียนเลยจำเป็นต้องเช็ตฉากหลังให้มีเทคโนโลยีระดับสงครามโลกครั้งที่ 1 สำหรับโลกปัจจุบันนี้ ตราบใดที่ยังเป็นสิ่งมีชีวิตก็ไม่มีอะไรที่เราฆ่าไม่ได้
พี่ไทยไม่มีดาวเทียมทหารแน่ๆ และไม่แน่ใจว่ามีเพฟเวย์ไหม คงมีล่ะมั้ง แต่แค่โทว์นี่มีแน่นอนค่ะ ประเด็นคือมีพอจะยิงครบ 1,000 ตัวตามโจทย์รึเปล่าแค่นั้นแหละ 555
แต่ถ้าไม่รู้มาก่อนว่าไททันคืออะไร จุดอ่อนอยู่ตรงไหน และมาพร้อมกัน 1,000 ตัว อันนี้คาดว่าเรือหายแน่นวลค่ะ วิ่งค่ะเอ๋ วิ่งงงงงงงงงง
แสดงความคิดเห็น
ด้วยกำลังรบของประเทศไทย พอจะหยุดการเดินขบวนของไททั่นได้ไหมครับ
ไททั่นเดินด้วยความเร็ว60กิโลเมตรต่อชั่วโมง รอบๆปล่อยไอร้อนออกมาในรัศมี50เมตร เดินแบบไม่สนอะไร จากทิศนึงไปทิศนึง
ไทยเราจะระดมอาวุธ ได้ทันขนาดไหน
ตามในเรื่องปืนใหญ่จากเรือรบไม่สามารถทำอะไรได้เลย แล้วปืนใหญ่สมัยปัจจุบันหากดเทียบปืนใหญ่เรือรบสมัยสงครามโลกครั้งที่1 อานุภาพต่างกันมากขนาดไหนครับ
แล้วจำนวนรถถังหรือปืนใหญ่ของไทย พอจะต้านไหวในระยะเวลาประมมาณเท่าไหร่ เครื่องบินรบ และอาวุธล่ะ