น้อยใจนะครับเวลาเพื่อนไปไหนแล้วไม่ชวน
ในกลุ่มเพื่อนเราจะมีกัน 7 คน รวมผมด้วย
ตอนอยู่แตอนอยู่ ม.1 ไม่มีเพื่อนคนไหนที่จะมารับผมไปโรงเรียนด้วยเลย ในแต่ละครั้งที่บอกให้มารับ เพื่อนก็มักจะบอกว่า รถมอเตอร์ไซค์ของเขาขึ้น 2 คนไม่ได้
แต่ในใจผมก็รู้แหละ ว่าเพราะ ไม่มีเงิน ไม่มีรถ เพื่อนจะไม่คบอยู่แล้ว
ผ่านมา ม.2 ผมมีรถแล้ว แต่ก็ยังเหมือนเดิมครับ เพื่อนไม่ชอบผม ไม่ว่าจะไปไหนเขาก็ไม่ชวนอยู่ดี
ส่วนมากเลิกโรงเรียน ก็มักกลับบ้านมาอยูในห้องคนเดียวตลอด เวลาไปโรงเรียน ผมจะเดินไปหาเพื่อน เพื่อนบางกลุ่ม มักเดินหนี เวลาผมเดินไปหา ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเกลียดอะไรหนักหนา ในตัวผม
นอกจากจะเดินหนี แล้วยังมีเรื่องที่เพื่อนคนหนึ่งเล่าให้ฟังอีก ตอนนั้น นอกจากจะรวมหัวกันไม่เล่นกับผม
แล้วก็พากัน สร้างกลุ่มคุยกัน ในกลุ่มนั้นจะมีทุกคนยกเว้นผม เวลาเขาคุยอะไรกัน หรือนัดอะไร ผมก็จะแปลกเพื่อนตลอด เพราะไม่รู้อะไรกับเขาเลย
ผมขอข้าม ม.3ละกันนะครับ
ตอน ม.4 ถึงตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิม เวลาเพื่อนไปไหน
ไม่ว่าจะเที่ยว หรือแค่ชวนไปตัดผม แม้กะทั่งวันเกิดเขาก็ไม่ชวนคิดดู ผมมีอะไรผมก็ช่วยตลอด
สรุป สั้น ๆ เลยนะครับ
ผมแค่อยากขอความปรึกษา จากทุกคนว่าต่อไปผมจะทำยังไง เมื่อเพื่อนเหลี่ยมขนาดนี้ แล้วทำอะไรก็ทำคนเดียวตลอด เหมือนตัวคนเดียว
ไปโรงเรียน ส่วนมาก็คุยบ้างกับเพื่อน แต่ส่วนใหญ่เขาจะเมินก็เถอะ
ผมอยากขอคำปรึกษาว่าจะทำไง ให้หลุดพ้นจากจุดนี้ครับ
#ถ้าผมทำให้งง ก็ขอโทดนะครับ
น้อยใจ เวลาเพื่อนไปไหนไม่ชวน
ในกลุ่มเพื่อนเราจะมีกัน 7 คน รวมผมด้วย
ตอนอยู่แตอนอยู่ ม.1 ไม่มีเพื่อนคนไหนที่จะมารับผมไปโรงเรียนด้วยเลย ในแต่ละครั้งที่บอกให้มารับ เพื่อนก็มักจะบอกว่า รถมอเตอร์ไซค์ของเขาขึ้น 2 คนไม่ได้
แต่ในใจผมก็รู้แหละ ว่าเพราะ ไม่มีเงิน ไม่มีรถ เพื่อนจะไม่คบอยู่แล้ว
ผ่านมา ม.2 ผมมีรถแล้ว แต่ก็ยังเหมือนเดิมครับ เพื่อนไม่ชอบผม ไม่ว่าจะไปไหนเขาก็ไม่ชวนอยู่ดี
ส่วนมากเลิกโรงเรียน ก็มักกลับบ้านมาอยูในห้องคนเดียวตลอด เวลาไปโรงเรียน ผมจะเดินไปหาเพื่อน เพื่อนบางกลุ่ม มักเดินหนี เวลาผมเดินไปหา ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเกลียดอะไรหนักหนา ในตัวผม
นอกจากจะเดินหนี แล้วยังมีเรื่องที่เพื่อนคนหนึ่งเล่าให้ฟังอีก ตอนนั้น นอกจากจะรวมหัวกันไม่เล่นกับผม
แล้วก็พากัน สร้างกลุ่มคุยกัน ในกลุ่มนั้นจะมีทุกคนยกเว้นผม เวลาเขาคุยอะไรกัน หรือนัดอะไร ผมก็จะแปลกเพื่อนตลอด เพราะไม่รู้อะไรกับเขาเลย
ผมขอข้าม ม.3ละกันนะครับ
ตอน ม.4 ถึงตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิม เวลาเพื่อนไปไหน
ไม่ว่าจะเที่ยว หรือแค่ชวนไปตัดผม แม้กะทั่งวันเกิดเขาก็ไม่ชวนคิดดู ผมมีอะไรผมก็ช่วยตลอด
สรุป สั้น ๆ เลยนะครับ
ผมแค่อยากขอความปรึกษา จากทุกคนว่าต่อไปผมจะทำยังไง เมื่อเพื่อนเหลี่ยมขนาดนี้ แล้วทำอะไรก็ทำคนเดียวตลอด เหมือนตัวคนเดียว
ไปโรงเรียน ส่วนมาก็คุยบ้างกับเพื่อน แต่ส่วนใหญ่เขาจะเมินก็เถอะ
ผมอยากขอคำปรึกษาว่าจะทำไง ให้หลุดพ้นจากจุดนี้ครับ
#ถ้าผมทำให้งง ก็ขอโทดนะครับ