ทำงานวันแรก เครียดจัง

วันนี้เราได้ทำงานวันแรก ก็ทำตัดต่อวีดีโอเนาะ เรารู้สึกเหงามาก เหงามากๆเลยนะ คืออาจจะมีคนคุยบ้างแต่ช่วงนี้ไม่มีเลย ไม่มีแฟนมา 4-5ปีได้แล้วมั้ง คือแบบ เวลาเครียด ก็ไม่ได้ปรึกษาใครเลยอ่ะ ช่วงนี้ แม่ผมก็อยู่โรงบาล พ่อก็ไปเฝ้า เราก็เพิ่งได้งาน ก็ไม่ได้อยากให้เขาเครียด ก็แค่บอกว่า วันนี้ยังปรับตัวไม่ค่อยได้เลย ก็คิดแหละว่า ภายภาคหน้า ก็อาจจะปรับตัวได้ นี่เป็รนงานแรกของเรา เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ ประถมอนุบาล ที่เราเริ่มสิ่งใหม่ๆ โดยที่ไม่มีคนรู้จัก คือเรื่องงาน การทำงานไม่มีปัญหานะ แต่เรื่องอื่นสิ คือวันนี้เราก็แบบ มีคนใช้โต๊ะเราทำงาน เราก็ต้องออกมานั่งตรงอื่น เราก็ไปนั่งคนเดียวนานมาก แล้วก็รู้สึกเหงามากเลยอ่ะ ไม่มีเพื่อน ไม่มีใครเลลย คุยแชท มันก็ได้แค่เท่าที่มี เราก็ไม่ได้ระบายอะไรมากนัก นึกถึงแม่เราก็ต้องแอบไปร้องไห้ในห้องน้ำ (สมเพชควาแมนของตัวเอง) จริงๆก็งงตัวเองนะ แต่ก่อนเราเป็นคนชิวๆมาก ไม่เครียดอะไรเลย โดดเรียน เที่ยวกินเหล้า พอมาช่วงก่อนจบ ปี2ปี เราปรับตัวเอง นึกถึงอนาคต แล้วก็มีเรื่องเครียดๆแบบนี้ตลอดเลย แต่ก่อนเราจะสูบบุหรี่ ตอนนี้เลิกได้แล้ว ถึงเครียดอยู่ตอนนี้ ก็อยากสูบนะ แต่อดทนอยู่ ไม่อยากกลับไปติดอีก ไม่งั้นคงจะเสียใจภายหลัง เหล้า ก็อยากกิน แต่กินคนเดียว คงแย่กว่าเดิม แล้วผมเป็นคนที่กินที ต้องกินเยอะๆหน่อย55 เดี๋ยวไปทำงานไม่ไหว เอ้อ เรื่องปรับเวลานอนก็เหมือนกัน แต่ก่อนนอนเกือบเช้า ต้องปรับแบบไม่ทันตั้งตัว เมื่อวานก็โมโหตัวเองตอนนอ แบบจะหลับ แล้วคัน แล้วเกา แล้วก็ตื่น55 
เซ็งมากเลยนะ หวังว่าจะดีขึ้นนะ ใครที่มีแบบเดียวกันก็สู้ๆนะ 
ขอให้ ตัวเราเข้มแข็งกว่าเดิม

จะว่าไป มีเรื่องนึงที่งงกับตัวเอง
เราเป็นพวกแบบ เวลาคนให้กำลังใจ ตอนเศร้า มากๆ ก็จะร้องไห้ตลอดเลย วันนี้ตอนที่บ้านโทรมา vdo call เราก็พยายามกลั้นไว้นะ
ตอนเด็กเคยแบบ ไม่ได้เศร้านะ แขนหัก เราไปนั่งรอที่โรงพยาบาล เราทนได้นะ แต่พอพยาบาลบอก ไม่เป็นไรนะ ไม่เจ็บนะ เราร้องเลย555 แล้วก็บอกว่าให้เขาอย่าพูด

วนกลับมาเรื่องงาน จริงๆ ถ้าตั้งตัวได้ ก็อยากหางานสายอื่นเหมือนกันนะ เห็นเพื่อนเราที่เป็นราชการ เขาชิวมาก มีความคิดเห็นยังไงบ้างครับ
เราทำงานแบบพวกกองถ่าย เราคุมความรูสึกพวกนี้ไม่ค่อยดีเลย ถ้าทำงานชิวๆอาจจะโล่งกว่าเดิมไหม

เราก็ไม่รู้นะว่าเล่าดีแค่ไหน ก็ตามความรู้สึก ขอบคุณครับ