#การที่เรารักใครสักคนถึงรุ้ว่ามันผิดแต่เราก้ยังรัก....
#การที่เราไว้ใจเพิ่ลสักคนบางครั้งมันก้เจ้บเจียนตาย...
ไม่น่าเชื่อว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดซ้ำแล้วซ้ำอิกเหมือนละครน้ำเน่าเหมือนโดนคำสาบให้คนที่เรารักและเพิ่ลเราไว้ใจหักหลังเราได้ เรื่องของเรามันเริ่มจากเราคบกะผุ้ชายคนนึงรุ้จักกันมานานแต่ด้วยว่าต่างคนต่างยังเด้กเลยไม่ได้คบกันจนเวลาผ่านไปหลายปีก้มาเจอกันอิกครั้งจนก่อเกิดความรักอิกครั้งแต่มันเป้นรักที่ไม่ถุกที่ถุกเวลาแต่เราก้ยังรัก(มันมีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้เราตัดสินใจคบกะเค้า)เราคบกันมาประมาณปีกว่าจนวันนึงเรารุ้สึกว่าเราควรจะเดินจากมาสักทีเพราะดุเค้าก้มีความสุขกะครอบครัวไม่เหมือนอย่างที่เค้าบอกและเราไม่อยากทำร้ายครอบครัวเค้าอิกแล้ว เราตัดสินใจบอกเลิกเค้าทั้งๆที่ยังรักแต่สิ่งที่ทำให้เราตัดใจได้ขาดก้เพราะคำพุดของเค้าที่พุดว่า "ต่อให้เค้าจะมีคนอื่นนอกจากเราอิกมันก้ไม่เกี่ยวกะเรามันเป้นสิทธิของเค้า" แค่นี้เราก้เจ้บละและตัดใจขาดกัน ผ่านมาไม่กี่วันเราก้ได้รุ้เรื่องบางอย่างเรื่องที่มาจากพิ่สาวของเค้าที่ทำให้เราเจ้บยิ่งกว่า นั้นคือ เพิ่ลที่เราสนิทและไว้ใจมากแอบคุยแอบเท่วแอบมีไรกัน ลับหลังเรามาตลอด คือพอได้รุ้มันจุกมากเราทำดีกะเพิ่ลคนนี้ทุกอย่างไม่ว่าจะทุกข์เรื่องอะไรมาเราก้คอยปลอบเดือดร้อนเรื่องเงินเราก้ให้ยืม แต่ทำไมถึงทำแบบนี้ เราเจ้บจนพุดไม่ออก ไม่รุ้จะคุยกะใครได้อิกพุดกะใครก้ไม่ได้ระบายให้ใครฟังก้ไม่ได้เพราะเราเองก้ผิดที่ไปยุ่งกะคนมีครอบครัวแล้ว มันเจ้บเกินคำบรรยายจิงๆ และที่ทำเราลำบากใจที่สุดคือเรากะเพิ่ลสนิทคนนี้ทำงานอยุ่ที่เดียวกัน เราคงต้องทนเจ้บไปอิกนาน
...เราไม่โทดใครเรื่องนี้ ตบมือข้างเดียวมันไม่ดังถ้าคนนึงไม่เล่นด้วยมันก้ไม่เกิดเรื่องแบบนี้
...เราไม่หวังให้ใครมาสงสารหรือมาเห้นใจเราเพราะเรารุ้ตัวเองดีว่าเราเองก้ผิด เราแค่อยากมีพื้นที่ระบาย ระบายสิ่งที่อยุ่ในใจเราเพื่อที่จะทำให้เราสบายใจขึ้นไม่อึดอัดใจได้โล่งสมองสักที
เจ้บเพราะเขาและช้ำเพราะเธอ(แค่อยากระบาย)
#การที่เราไว้ใจเพิ่ลสักคนบางครั้งมันก้เจ้บเจียนตาย...
ไม่น่าเชื่อว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดซ้ำแล้วซ้ำอิกเหมือนละครน้ำเน่าเหมือนโดนคำสาบให้คนที่เรารักและเพิ่ลเราไว้ใจหักหลังเราได้ เรื่องของเรามันเริ่มจากเราคบกะผุ้ชายคนนึงรุ้จักกันมานานแต่ด้วยว่าต่างคนต่างยังเด้กเลยไม่ได้คบกันจนเวลาผ่านไปหลายปีก้มาเจอกันอิกครั้งจนก่อเกิดความรักอิกครั้งแต่มันเป้นรักที่ไม่ถุกที่ถุกเวลาแต่เราก้ยังรัก(มันมีเหตุผลบางอย่างที่ทำให้เราตัดสินใจคบกะเค้า)เราคบกันมาประมาณปีกว่าจนวันนึงเรารุ้สึกว่าเราควรจะเดินจากมาสักทีเพราะดุเค้าก้มีความสุขกะครอบครัวไม่เหมือนอย่างที่เค้าบอกและเราไม่อยากทำร้ายครอบครัวเค้าอิกแล้ว เราตัดสินใจบอกเลิกเค้าทั้งๆที่ยังรักแต่สิ่งที่ทำให้เราตัดใจได้ขาดก้เพราะคำพุดของเค้าที่พุดว่า "ต่อให้เค้าจะมีคนอื่นนอกจากเราอิกมันก้ไม่เกี่ยวกะเรามันเป้นสิทธิของเค้า" แค่นี้เราก้เจ้บละและตัดใจขาดกัน ผ่านมาไม่กี่วันเราก้ได้รุ้เรื่องบางอย่างเรื่องที่มาจากพิ่สาวของเค้าที่ทำให้เราเจ้บยิ่งกว่า นั้นคือ เพิ่ลที่เราสนิทและไว้ใจมากแอบคุยแอบเท่วแอบมีไรกัน ลับหลังเรามาตลอด คือพอได้รุ้มันจุกมากเราทำดีกะเพิ่ลคนนี้ทุกอย่างไม่ว่าจะทุกข์เรื่องอะไรมาเราก้คอยปลอบเดือดร้อนเรื่องเงินเราก้ให้ยืม แต่ทำไมถึงทำแบบนี้ เราเจ้บจนพุดไม่ออก ไม่รุ้จะคุยกะใครได้อิกพุดกะใครก้ไม่ได้ระบายให้ใครฟังก้ไม่ได้เพราะเราเองก้ผิดที่ไปยุ่งกะคนมีครอบครัวแล้ว มันเจ้บเกินคำบรรยายจิงๆ และที่ทำเราลำบากใจที่สุดคือเรากะเพิ่ลสนิทคนนี้ทำงานอยุ่ที่เดียวกัน เราคงต้องทนเจ้บไปอิกนาน
...เราไม่โทดใครเรื่องนี้ ตบมือข้างเดียวมันไม่ดังถ้าคนนึงไม่เล่นด้วยมันก้ไม่เกิดเรื่องแบบนี้
...เราไม่หวังให้ใครมาสงสารหรือมาเห้นใจเราเพราะเรารุ้ตัวเองดีว่าเราเองก้ผิด เราแค่อยากมีพื้นที่ระบาย ระบายสิ่งที่อยุ่ในใจเราเพื่อที่จะทำให้เราสบายใจขึ้นไม่อึดอัดใจได้โล่งสมองสักที