อยากรู้ว่าแต่ละคนเคยมีวันที่แย่ๆแบบไหนบ้าง ผ่านมาได้อย่างไร

ตอนปี 48 ช่วงเช้ามืด เกิดเหตุการณ์ที่ผมไม่ลืมไปตลอดชีวิต มีคนแถวบ้านมาตามคนในบ้านให้ไปที่ป้ายรถเมล์หน้าหมู่บ้าน สภาพที่เห็นคือเห็นพ่อนอนสลบบนฟุตบาท มีเลือดไหลออกปาก มีแผลฉกรรจ์ที่ขาด้านขวา เนื่องจากพ่อถูกรถเฉี่ยวแล้วหนีตัวหมุนทำให้หัวฟาดพื้น มารู้ทีหลังว่ามีเลือดคั่งในสมองด้านซ้าย ต้องผ่าตัดสมอง หลังผ่ากลายเป็นผู้ป่วยติดเตียงเจาะคอ ให้อาหารทางสายยางหน้าท้อง ไม่สามารถสื่อสารกับใครได้ พ่อผมนอนทรมานมา 4 ปีถึงจะจากไป สิ่งที่ทำให้ผ่านมาได้คือหลักคำสอนของพระพุทธเจ้าล้วน ๆ ผมเคยคิดจะฆ่าตัวตายด้วยซ้ำตอนแรก ๆ เพราะความรู้สึกตอนนั้นเหมือนเรากำลังว่ายน้ำท่ามกลางมหาสมุทร เราไม่รู้เลยว่าอาการของพ่อมันจะไปจบเมื่อไร จะเป็นอย่างไรต่อไป คดีทางแพ่งฯจะเป็นอย่างไร มันมืดมนไปหมด ผมหนักเต็มๆ เพราะเป็นลูกคนโตแม่ก็อายุมาก น้องชายก็เพิ่งเรียนจบ

ที่เล่าให้ฟังจุดประสงค์จะบอกว่า ในความคิดว่าเราแย่อาจมีคนที่เจอเรื่องที่แย่กว่าเรา ไม่มีใครเกิดมาแล้วไม่มีทุกข์ทุกคนได้พบเจอหมด แต่จะมากจะน้อยแล้วแต่บุญแล้วแต่กรรมครับ ถ้ามันเกิดแล้วก็ต้องใช้หลักที่พระพุทธเจ้าท่านสอน ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค

ขอให้ จขกท.ผ่านอุปสรรคไปได้ด้วยดีครับ