เราแอบชอบเพื่อนคนนึงตั้งแต่สมัยมัธยม เรากับเขาอยู่ห้องเดียวกัน ตอนนั่นเราก็มีแฟนอยู่แล้ว
(ซึ่งแฟนก็อยู่ห้องเดียวกัน)
พอใกล้เรียนจบแฟนเราขอห่าง ก็มีเพื่อนคนนี้แหละที่คอยห่วงใยคอยถามอยู่ตลอดว่าเป็นยังไงบ้าง มันเลยทำให้เรามีความรู้สึกดีๆกับเพื่อนคนนี้
หลังจากนั้นเราก็แยกย้ายกันไปเรียนมหาลัย เราก็ติดต่อเขาอยู่ตลอดคุยแชทกันถามสารทุกข์สุขดิบนิดหน่อย  เพราะเราเรียนคนละที่และไม่ได้เจอกันเลย ตั้งแต่รู้จักเพื่อนคนนี้มาเราก็ไม่เคยเห็นเขาขึ้นสถานะกับใครเลย แต่เคยแอบถามว่ามีแอบชอบใครบ้างไหม?? เขาก็บอกว่าแอบชอบรุ่นพี่
ชอบรุ่นน้องคนนั่นคนนี้แต่ไม่ได้คบ ไอ้เราเป็นคนฟังก็ใจแป้วไปเลยจ้า
   หลังจากที่เรียนจบมหาลัยเราก็ได้มีโอกาสเจอกับเขาบ่อยขึ้น เพราะบ้านเขากับบ้านเราก็ไม่ใกล้ไม่ไกลกัน ความรู้สึกดีๆที่มีให้เขาก็เพิ่มมากขึ้น เราได้มีโอกาสไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน
  ไปกัน 4 คน นอนห้องรวม มี 2 เตียง เราได้นอนเตียงเดียวกับเขา (เข้าทาง)😀
  (ทำไมถึงได้นอนเตียงเดียวกับเขานะหรอ เพราะอี 2 คนที่ไปมันเป็นแฟนกัน)  เราได้อยู่กับคนที่แอบชอบทั้งวันอัพเดทเรื่องราวสถานการณ์ที่ผ่านมาให้ฟังซึ่งกันและกัน เขาดูแลเราดีมาก จนบางทีเผลอคิดไปเองว่าเราเป็นแฟนกัน  มีความสุขมากจริงๆ แต่รู้มาว่าเขากำลังคุยกับรุ่นน้องคนหนึ่ง รู้สึกปวดใจมาก การไปเที่ยวครั้งนี้ มีทั้งความสนุกและความเศร้าปะปนกันไป เราดีใจที่ได้อยู่กับเขา แต่เราก็เสียใจว่าคนที่เขาชอบไม่ใช่เรา

  ไม่กล้าบอกเขาหรอก  เพราะถ้าบอกเขาไปแล้วเราไม่ใช่สำหรับเขา เราก็จะเสียเขาไปเลย..