คำว่า ร่วมทุกข์ ร่วมสุข ของคู่รัก มันต้องนานขนาดไหนหรอคะ? ถึงฟ้าจะสว่าง ได้ยิ้มอีกครั้งสักที

เข้าเรื่องเลยนะคะ เรื่องมีอยู่ว่า เราคบกับแฟนชาวเกาหลี เราเจอกันตอนที่เราไปอยู่ต่างประเทศ เราไปฝึกงาน เขาไปเที่ยว หลังจากเราตกลงเป็นแฟนกัน ( เป็นแฟนระยะไกล ส่วนใหญ่แชทกับคอลกันค่ะ) ไม่นานเขาก็ตกงานค่ะ  ตอนนั้นเราพึ่งเป็นแฟนกันได้ 3 เดือนเอง เราก็ยึดมาตลอดว่า "การจะรักใครสักคนอย่างจริงจัง เราควรที่จะแชร์โมเม้นต์ ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข"  เรามีความสุขกับเขามาก ทะเลาะกันบ้าง         แฟนเราเป็นคนมองโลกในแง่ดีมาก  แต่บางครั้งเราก็เห็นเขาร้องไห้ เวลาคอลเรา แฟนเราไม่มีเงินเก็บเหลือเลย ผ่านไป 8 เดือน เขาก็หาเงินมาหาเรา โดยการยืม พอเขามาถึงไทย ส่วนใหญ่เราจะจ่ายเพื่อเราทั้งสอง   เงินที่เขายืมมา  เขาไม่เคยให้เราช่วยจ่าย ถึงแม้ว่าเราจะทำงานแล้ว  เวลาที่เราถามเขาว่า มีเงินไหม เราจะโอนให้ เราไม่ได้รวยนะ แต่ประหยัดมาก  เขาไม่เคยรับเงินจากเราสักบาท แถมเงินที่เขาเอามาหาเราก็หมดไปกับการซื้อของเข้าห้องให้เรา  เขาพยายามหางานทุกวัน ทุกที่ รวมถึงในไทยด้วย  แต่ก็ยังไม่มีงานไหนตอบกลับมา   

    จนผ่านไปครบปี เราเริ่มหมดหวังว่าเขาจะหางานได้ และอายุเขาก็ไม่น้อยแล้วด้วย  เราถึงพยายามเก็บเงินเดือนของเราครึ่งหนึ่ง ทั้งๆที่เราต้องเช่าห้อง ทำงานไกลบ้าน แล้วเราก็วางแผนไว้ว่า หลังจากเราเก็บเงินมากพอ เราจะเอาเขามาอยู่ด้วย ถ้าตอนนั้นเขายังไม่มีงานทำ หาโลเคชั่นดีๆเปิดร้านอาหารเกาหลีเล็กๆให้เขาไปฝึกทำมา  แต่ความฝันเราก็ล่มค่ะ เพราะทางบ้านเดือนร้อน เลยต้องเอาเงินของเราไปใช้  เราพึ่งเรียนจบแล้วทำงานได้ 6 เดือนเองค่ะ  จริงๆแล้วเราหมดกำลังใจ แต่ต่อมา เราก็ตกงานเพราะโควิคค่ะ จากที่กำลังใจไม่ค่อยจะมี ตอนนี้หมดทุกสิ่งทุกอย่างเลย เหลือแค่ความคิดที่ว่า "เรารักกันและเราจะต้องได้อยู่ด้วยกัน" 

     3 เดือนต่อมา เราสองคนอนทน ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าอนาคตอยู่ตรงไหน จนเราได้งานทำตอนนี้ค่ะ แต่ปัญหาใหม่ก็มีเข้ามา เราไปหากันไม่ได้เพราะประเทศปิด และเงินเก็บยังไม่พอ +เราพึ่งเริ่มงานใหม่   แล้วเมื่อ 2  วันก่อน โทรศัพท์เก่าๆของแฟน Note 3  พึ่งพังค่ะ พังชนิดหน้าจอไม่ติดอีกเลย  เราจึงโทรหาแฟนไม่ได้ คอลกันไม่ได้ และแฟนก็ใช้ คอม คุยกับเรา 

     

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ใส่ข้อความ

---