อย่างที่ตั้งคำถามไว้เลยค่ะ คือพ่อกับแม่มีปัญหากันบ่อยมากแทบจะทุกวัน ทั้งปัญหาเล็กและปัญหาใหญ่ เอาง่ายๆว่า เจอหน้ากันเมื่อไหร่คือต้องมีใครสักคนชวนพูดไปในทางที่ว่าทะเลาะ หรือต้องมีคนบ่นตลอด แล้วคนที่ชอบบ่นส่วนใหญ่คือแม่ค่ะ บางทีมานั่งกินข้าวกันแม่ก็พูดไปเรื่อย จนบางทีคือพ่อต้องลุกหนีเลย แล้วบางทีที่มีปัญหากันเราจะเป็นคนกลางที่ต้องมาฟังพ่อกับแม่ถกเถียกันอยู่บ่อยๆ เป็นแบบนี้ตั้งแต่จำความได้ จนตอนนี้เราอายุ 16 ปีแล้วค่ะ คือเข้าใจว่าหลยายคนเคยผ่านจุดนี้มา แต่คือเราไม่รู้ว่าจะต้องทำตัวยังไงต้องรู้สึกยังไง เวลาที่เห็นพ่อกับแม่ต้องมานั่งทะเลาะกันทุกวัน แล้วพอเราจะเข้าไปคุยให้ทั้งสองปรับความเข้าใจกันคุยกันดี ๆ กลับกลายเป็นว่าตัวเราเองที่ถูกพ่อกับแม่มมาต่อว่าเราแทน คือเราจัดกากับความรู้สึกไม่ถูกเลยค่ะ เราไม่รู้ว่าสิ่งที่เราทำไปเมื่อกี๊นั้นมันถูกหรือผิด เราเลยลองเลือกที่จะเงียบดู แต่สุดท้ายก็เป็นเหมือนเดิมค่ะ ถ้าไม่มาต่อว่า ก็จะบ่นเรื่องในอดีตที่ผ่านมา หรือบ่นเรื่องในบ้านที่เรารับผิดชอบแล้วทำบกพร่อง คือทุกวันนี้แก้ไขจนคิดว่าไม่มีอะไรที่ขัดใจพวกท่านแล้ว แต่ก็ยังมีคำพูดที่คอยพังกำแพงความรู้สึกอยู่ทุกวันค่ะ คือเครียดมาก อยากขอคำปรึกษาจากทุกคนค่ะ เผื่อจะได้เอาความคิดเห็นของผู้อ่านำไปปรับใช้ในชีวิตในวันต่อไปและในอนาคต ขอบคุณค่ะ
พ่อกับแม่ชอบมีปัญหากัน ควรทำยังไงดีคะ