ขอเกริ่นก่อนเลยเรามีญาติพี่น้อง4คนค่ะเป็นผู้ชายหมดเลยแต่คนละพ่อนะคะแม่เดียวกัน คือที่บ้านเราเป็นห้องเช่าค่ะเราอยู่ห้องเดียวกันกับแม่2คนส่วนพ่อเราเช่าห้องอีกห้องหนึ่งอยู่คนเดียว เราเป็นคนขี้จุกจิกม๊ากกก!!! เป็นคนไม่ชอบให้ห้องรกละหวงของมากค่ะ แม่เราเวลาจะทำ
อาไรซักอย่าง แม่เราชอบรื้อๆออกมาละทำแต่พอทำไปซักพักยังไม่เสร็จก็ชอบเดินไปที่อื่นหรือทำอย่างอื่นละของที่ทำอยู่ก็กองๆเกะกะทางเดินส่วนกลางด้วยความที่เราเช่าห้องอยู่เราก็เกรงใจคนอื่น เราก็บ่นแม่ว่า'ทำไมไม่ทำให้เรียบร้อยก่อนค่อยทำอย่างอื่น' เเม่เราก็ชอบยอกว่า'เออๆเดียวทำเองไม่ต้องยุ่ง'สุดท้ายเราก็ต้องเป็นคนเก็บตลอด เวลาทำกับข้าวก็ทำๆละก็กองๆเราก็ต้องเก็บ เอาง่ายๆเราทำงานบ้านทุกอย่าง เราไม่ชอบที่รกๆอ่ะเพราะห้องก็เล็กพอละอย่ารกเลย พอบอกแม่ แม่ก็ทำเหมือนเดิมเราเลยทำใจ อยู่มาวันหนึ่งแม่ให้พี่ชายคนที่4ทาทำงานที่กรุงเทพด้วยพี่เรามันก็เอาลูก หลาน เมีย มาอยู่ด้วย แต่มาแบบตัวเปล่าๆไม่มีตัง ค่ารถแม่เราก็เป็นคนโอนไปให้ พอมาก็มาอัดๆในห้องเราห้องเดียวเรากระดิกตัวไม่ได้เลยเต็มห้องอ่ะละลูกก็ร้องแบบร้องกริ๊ดเราหนวกหูมากเราไม่ชอบเสียงเด็กหงุดงิดทุกครั้งที่ได้ยินเราก็ถามแม่ว่า'ทำไมถึงไม่ให้พี่เราไปเช่าห้อง'แม่เราก็บอกรอให้เจ้าของตึกมาเราก็อดทนรอจนเย็น'เราก็ถามแม่ว่า'เย็นแล้วทำไมยังไม่ไปกันอีกหนูอึดอัด'แม่เราก็บอกไม่มีค่าห้องแม่เราไม่มีเงินแล้วเพราะโอนให้พี่เราหมดแม่เลยจะไปยืมคนอื่นเราก็ถามแม่ว่าเท่าไหร่บอกเราก็บอก2000เราไม่อยากให้แม่เป็นหนี้คนอื่นเลยยอมกดตังในบัญชีตัวเองมาให้คือในบัญชีมีอยู่2000พอดีหมดตูดสิรอไร พอมาอยู่ก็วุ่นวายไปหมดมาทำกับข้าวก็ทำรกทำๆละก็กองกินแล้วจานไม่ล้างเราก็ต้องเป็นคนทำอีก ละชอบเอาเด็กลงมาเล่นห้องเราเด็กก็กริ๊ดก็ร้องแค่นั้นไม่พอทำห้องเรารกอีกต่างหากเราสุดจะทน เราก็บ่นให้แม่ฟังว่าห้องเค้าก็มีทำไมชอบเข้ามาในห้อง(คือเราหวงพื้นที่ส่วนตัว) แม่เราก็บอกว่าทำไมต้องรังเกลียดพี่น้องตัวเอง คือเราไม่ได้รังเกลียดเรามีอะไีรเราก็แบ่งมาขอเงินเราอ่ะเราก็ให้ คือไม่ได้ขอน้อยๆเป็นพัน ละเราเพิ่งอายุ15เราหางานทำเก็บเงินเอง เห้อ!!!เราลำบากใจที่จะอยู่จริงๆ อยากมาเช่าอยู่ส่วนตัวมากแต่ค่าใช้จ่ายเยอะ ไม่ไหวเพราะยังเรียนอยู่ด้วย ทำได้อย่างเดียวคือทำใจ คือจขกท.อยากมาระบายเก็บเอาไว้นานละไม่รู้จะไปเล่าให้ใครฟังเลยมาระบายในนี้ ขอบคุณค่ะทุกคนที่รับฟังนะคะ
เบื่อครอบครัวตัวเอง
อาไรซักอย่าง แม่เราชอบรื้อๆออกมาละทำแต่พอทำไปซักพักยังไม่เสร็จก็ชอบเดินไปที่อื่นหรือทำอย่างอื่นละของที่ทำอยู่ก็กองๆเกะกะทางเดินส่วนกลางด้วยความที่เราเช่าห้องอยู่เราก็เกรงใจคนอื่น เราก็บ่นแม่ว่า'ทำไมไม่ทำให้เรียบร้อยก่อนค่อยทำอย่างอื่น' เเม่เราก็ชอบยอกว่า'เออๆเดียวทำเองไม่ต้องยุ่ง'สุดท้ายเราก็ต้องเป็นคนเก็บตลอด เวลาทำกับข้าวก็ทำๆละก็กองๆเราก็ต้องเก็บ เอาง่ายๆเราทำงานบ้านทุกอย่าง เราไม่ชอบที่รกๆอ่ะเพราะห้องก็เล็กพอละอย่ารกเลย พอบอกแม่ แม่ก็ทำเหมือนเดิมเราเลยทำใจ อยู่มาวันหนึ่งแม่ให้พี่ชายคนที่4ทาทำงานที่กรุงเทพด้วยพี่เรามันก็เอาลูก หลาน เมีย มาอยู่ด้วย แต่มาแบบตัวเปล่าๆไม่มีตัง ค่ารถแม่เราก็เป็นคนโอนไปให้ พอมาก็มาอัดๆในห้องเราห้องเดียวเรากระดิกตัวไม่ได้เลยเต็มห้องอ่ะละลูกก็ร้องแบบร้องกริ๊ดเราหนวกหูมากเราไม่ชอบเสียงเด็กหงุดงิดทุกครั้งที่ได้ยินเราก็ถามแม่ว่า'ทำไมถึงไม่ให้พี่เราไปเช่าห้อง'แม่เราก็บอกรอให้เจ้าของตึกมาเราก็อดทนรอจนเย็น'เราก็ถามแม่ว่า'เย็นแล้วทำไมยังไม่ไปกันอีกหนูอึดอัด'แม่เราก็บอกไม่มีค่าห้องแม่เราไม่มีเงินแล้วเพราะโอนให้พี่เราหมดแม่เลยจะไปยืมคนอื่นเราก็ถามแม่ว่าเท่าไหร่บอกเราก็บอก2000เราไม่อยากให้แม่เป็นหนี้คนอื่นเลยยอมกดตังในบัญชีตัวเองมาให้คือในบัญชีมีอยู่2000พอดีหมดตูดสิรอไร พอมาอยู่ก็วุ่นวายไปหมดมาทำกับข้าวก็ทำรกทำๆละก็กองกินแล้วจานไม่ล้างเราก็ต้องเป็นคนทำอีก ละชอบเอาเด็กลงมาเล่นห้องเราเด็กก็กริ๊ดก็ร้องแค่นั้นไม่พอทำห้องเรารกอีกต่างหากเราสุดจะทน เราก็บ่นให้แม่ฟังว่าห้องเค้าก็มีทำไมชอบเข้ามาในห้อง(คือเราหวงพื้นที่ส่วนตัว) แม่เราก็บอกว่าทำไมต้องรังเกลียดพี่น้องตัวเอง คือเราไม่ได้รังเกลียดเรามีอะไีรเราก็แบ่งมาขอเงินเราอ่ะเราก็ให้ คือไม่ได้ขอน้อยๆเป็นพัน ละเราเพิ่งอายุ15เราหางานทำเก็บเงินเอง เห้อ!!!เราลำบากใจที่จะอยู่จริงๆ อยากมาเช่าอยู่ส่วนตัวมากแต่ค่าใช้จ่ายเยอะ ไม่ไหวเพราะยังเรียนอยู่ด้วย ทำได้อย่างเดียวคือทำใจ คือจขกท.อยากมาระบายเก็บเอาไว้นานละไม่รู้จะไปเล่าให้ใครฟังเลยมาระบายในนี้ ขอบคุณค่ะทุกคนที่รับฟังนะคะ