เราเป็นคนชอบพูดคนเดียว พูดคนเดียวในที่นี้หมายถึง สร้างบท สร้างเรื่อวราว แล้วจินตนาการว่าเราเป็นตัวละครนั้นๆ ตั้งคำถามแล้วตอบ เหมือนซ้อมไว้ ทั้งๆที่ก็ไม่ได้จะไปตอบใครนะ แล้วก็มีเจอเรื่องราวๆต่างๆแล้วมาประมวลว่าคนๆนั้นเค้าทำแบบนั้น เค้าทำถูกหรือเปล่านะ ถ้าเราอยู่ในสถานการณ์นั้นๆเราจะทำแบบไหน แต่พวกนี้ส่วนมากจะคิดตอนที่อยู่คนเดียว แต่ถ้าอยู่ในฝูงชนเยอะๆ ก็จะคิดแล้วก็จะพูดในหัว เราเป็นแบบนี้เราแปลกมั้ย แต่พอเจอคนภายนอกเราก็ปกติดีนะ คุยได้อะไรปกติ เราแปลกมั้ยหรือเราบ้า มีคนเป็นเหมือนเรามั้ย
พูดคนเดียวแปลกมั้ย