คนที่บ้านมองเราเป็นเด็กและชอบบังคับทางอ้อม

คือเรารู้สึกอึดอัดค่ะ คนที่บ้านทั้งพ่อ แม่ พี่สาว มองเราเป็นเด็กที่ทำอะไรไม่เป็น เราอายุ18แล้วค่ะ พึ่งขึ้นปี1 ตอนนี้เรามาอยู่กรุงเทพ เราไปเที่ยวกับเพื่อนไม่ได้ เราอยู่แต่ในห้อง เราเบื่อมากค่ะ เราขึ้นรถไฟฟ้า ดูสายไม่เป็น เอาจริงๆเรารู้สึกว่าคนที่บ้านก็มีส่วนทำให้เราเป็นแบบนี้ ไม่รู้สิคะ บางทีเราอยากทำอะไรเอง ไปไหนมาไหนเอง อยากลองนั่งรถเอง อยากลองไปไหนคนเดียว แต่เขาก็ห้ามเรา กลัวเราตกรางรถไฟนู่นนี่ กลัวเราหลงบ้าง
  มาวันนี้เขาบอกถ้ามีเรียนออนไลน์ก็จะให้เรากลับบ้านที่ต่างจังหวัด เราอึดอัดมากเลยค่ะ คือกลับมันก็อยาก แต่เราได้เข้ามาอยู่ในกรุงเทพแล้ว แล้วเพื่อนที่เหลือของเราก็ทยอยเข้ามาบ้งแล้ว ส่วนนึงก็อยากไปเที่ยวกับเพื่อน และเราก็อยากจะไปนู่นนี่ ลองใช้ชีวิต แต่รู้สึกคนที่บ้านไม่เข้าใจเลยค่ะ พี่สาวก็ทำเหมือนเราเป็นเด็กเล็กๆ เราต้องทำตามคำสั่งเขาตลอดเวลา พอเอาเก็บมาคิดมันก็นอยตัวเองนะคะ เขาด่าเราว่าทำอะไรไม่เป็น ซุ่มซ่าม แต่เขาไม่รู้เลยว่าการที่เขาเป็นห่วงเราเกินไปมันทำให้เรากลายเป็นคนแบบที่เขาว่า เราเหนื่อย เราอยากออกไปอยู่คนเดียว ใครมีวิธีบ้างคะ คือเราหมดปัญญาแล้วค่ะ เราสอบติดที่ดีๆก็แล้ว ตั้งใจเรียนก็แล้ว แค่นี้มันยังไม่พอใจเขาอีกหรอคะ แค่ขอไปเที่ยวไปกินนู่นนี่เดี๋ยวก็กลับ